Wiesław Zdort

polski operator filmowy

Wiesław Zdort (ur. 27 kwietnia 1931 w Warszawie, zm. 14 stycznia 2019 tamże[1]) – polski operator filmowy, profesor sztuk filmowych. Był autorem zdjęć do wielu wybitnych dzieł polskiej kinematografii, m.in. Dekalogu I Krzysztofa Kieślowskiego, Soli ziemi czarnej Kazimierza Kutza czy oraz fotosów do Popiołu i diamentu i zdjęć do Przekładańca Andrzeja Wajdy. Był także operatorem wszystkich filmów swojej żony Barbary Sass-Zdort oraz wielu obrazów Stanisława Jędryki (m.in. serial Szaleństwo Majki Skowron),Jerzego Kawalerowicza (m.in. Faraon), Janusza Majewskiego (m.in. serial Zazdrość i medycyna), Stanisława Barei (Brunet wieczorową porą), Feliksa Falka, Wojciecha Marczewskiego, Henryka Kluby (m.in. Chudy i inni) oraz Janusza Nasftera.

Wiesław Zdort
Data i miejsce urodzenia 27 kwietnia 1931
Warszawa
Data i miejsce śmierci 14 stycznia 2019
Warszawa
Zawód operator filmowy
Współmałżonek Barbara Sass-Zdort
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
Grób Wiesława Zdorta na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach

ŻyciorysEdytuj

Absolwent Wydziału Operatorskiego PWSF w Łodzi (1956, dyplom w 1979). Pracę rozpoczął w 1957 jako asystent operatora. Od 1987 wykładał w Państwowej Wyższej Szkole Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej w Łodzi, tworząc nierozdzielną parę wykładowców z innym wybitnym operatorem Jackiem Korcellim. W 1995 otrzymał tytuł profesora sztuk filmowych[2].

Dwukrotnie (1966 i 1970) otrzymał nagrodę państwową I stopnia oraz nagrodę ministra kultury i sztuki III stopnia. Także dwa razy był nagrodzony na festiwalu w Łagowie - w 1970 roku za zdjęcia do filmu Sól ziemi czarnej Kutza i w 1972 za Słońce wschodzi raz na dzień Kluby. W 1995 nagrodzony za zdjęcia do filmu Pokuszenie na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni. W roku 2005 wraz z Kazimierzem Kutzem otrzymał nagrodę dla polskiego duetu reżyser - operator na Międzynarodowym Festiwalu Sztuki Autorów Zdjęć Filmowych "Camerimage" w Łodzi.

Był mężem reżysera i scenarzystki filmowej Barbary Sass-Zdort. Ojciec dziennikarza Dominika i prawnika Pawła.

Zmarł w wieku 88 lat. Został pochowany w Alei Zasłużonych na Powązkach Wojskowych[3] (kwatera G-tuje-14)[4].

FilmografiaEdytuj

Syzyfowe prace (serial TV) (współpraca realizatorska, zdjęcia)
Śmierć jak kromka chleba (zdjęcia)
Straszny sen Dzidziusia Górkiewicza (zdjęcia)
  • 1993 Pajęczarki (scenariusz, zdjęcia, fotosy)
  • 1990 Pas de deux (zdjęcia)
Historia niemoralna (zdjęcia)
  • 1989 Jeniec Europy (zdjęcia)
  • 1988 Dekalog I (zdjęcia)
  • 1987 W klatce (zdjęcia)
  • 1986 Pies na środku drogi (zdjęcia)
Nikt nie jest winien (zdjęcia)
Kino objazdowe (zdjęcia, operator kamery)
Rajska jabłoń (zdjęcia)
Dziewczęta z Nowolipek (zdjęcia)
Debiutantka (zdjęcia)
Bez miłości (zdjęcia)
Zielona miłość (miniserial TV) (zdjęcia)
Sowizdrzał świętokrzyski (zdjęcia)
Najlepsze w świecie (zdjęcia)
Brunet wieczorową porą (zdjęcia)
Głowy pełne gwiazd (zdjęcia)
Stracona noc (zdjęcia)
Dziewczyna i gołębie (zdjęcia)
Markheim (zdjęcia)
Okno zabite deskami (w Klasyce światowej) (zdjęcia)
5 i 1/2 Bladego Józka (zdjęcia)
Molo (zdjęcia)
Słońce wschodzi raz na dzień (zdjęcia)
Chudy i inni (zdjęcia)
Milczenie (zdjęcia)
Samson (operator kamery)
  • 1960 Szklana góra (operator kamery)
Rok pierwszy operator kamery)
Niewinni czarodzieje (współpraca operatorska)
Orzeł (współpraca operatorska)
  • 1957 Eroica (współpraca operatorska)

OdznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Barbara Hollender: Nie żyje Wiesław Zdort. rp.pl, 2019-01-15. [dostęp 2019-01-15].
  2. Prof. Wiesław Zdort, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI) [online] [dostęp 2012-05-04].
  3. Katarzyna Krzykowska: Wiesław Zdort spoczął na Powązkach Wojskowych. dzieje.pl, 2019-01-18. [dostęp 2019-01-19].
  4. [ZKI&rzad=TUJE&kwatera=G&grob=14&dane=+imie=+nazwisko=Zdort+check_nazwisko=+check_ur=+rok=1800+miesiac=1+dzien=1+rok2=2020+miesiac2=6+dzien2=21+check_zg=+rok_zg1=1800+miesiac_zg1=1+dzien_zg1=1+rok_zg2=2020+miesiac_zg2=6+dzien_zg2=21+cmentarz=powazkowski#kotwica Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze]
  5. M.P. z 2011 r. nr 64, poz. 605.

Linki zewnętrzneEdytuj