Otwórz menu główne

Wietnamczycy – nazwa własna Người Việt – etniczny naród na Półwyspie Indochińskim, mieszkający głównie w Wietnamie. Stanowią 86% liczącej 85,2 mln ludności tego państwa[1]. Pozostali zaliczani są do mniejszości narodowych. Ich duże skupiska występują także w USA – 1,2 mln; Kambodży – 520 tys., Francji – 250 tys., Kanadzie – 150 tys., Szwecji – 135 tys., Niemczech – 80 tys. i w Polsce – około 50 tys.[potrzebny przypis] Te skupiska tworzy emigracja ekonomiczna.

Wietnamczycy
Vietnamese people.png
Liczebność ogółem 81 328 696 (2015, tylko w kraju)
Regiony zamieszkania  Wietnam
 Kambodża
 Chiny

Diaspora:
 USA
 Francja
 Kanada

Języki wietnamski
Główne religie buddyzm, taoizm, chrześcijaństwo
Pokrewne grupy etniczne Mường

Mówią językiem wietnamskim (annamickim), należącym do języków austroazjatyckich. Do początku XX wieku posługiwali się pismem Chữ nôm, stworzonym przez mnichów buddyjskich w XIV wieku, pochodzącym od pisma chińskiego. Na początku XX w. wprowadzono nowy alfabet wietnamski, oparty na alfabecie łacińskim.

Przekazy ustne określają datę powstania pierwszego państwa wietnamskiego na rok 2879 p.n.e., co daje imponujący okres blisko 5 tysięcy lat historii. Wietnamczycy byli wielokrotnie zależni od Chin. Wpływy chińskie już w I tysiącleciu zaowocowały rozpowszechnieniem się konfucjanizmu, a także pisma chińskiego. Od II w. n.e. rozpowszechnia się również taoizm i coraz popularniejszy staje się buddyzm. Ostateczne uniezależnienie od Chin nastąpiło w 938. W XIX wieku Wietnam popadł w zależność kolonialną od Francji. W XX wieku Wietnamczycy prowadzili walki narodowowyzwoleńcze z Francuzami, a w latach 19641973 ze Stanami Zjednoczonymi (wojna wietnamska).

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj