Otwórz menu główne

Czy wiesz…

Z nowych i ostatnio rozbudowanych artykułów w Wikipedii:

Палац у Більшівцях.jpg

…co obecnie mieści się w pałacu Krzeczunowiczów (na zdjęciu)?

…że Porsche produkuje samochody elektryczne?

…czym w 1993 zasłynął tunel pod Starym Miastem w Zagrzebiu?

kto w mitologii słowiańskiej wyznaczał dzieciom los po urodzeniu?

…w którym polskim mieście urodził się amerykański skrzypek Samuel Dushkin?

Wydarzenia

Turecka inwazja na północną SyrięŚledztwo w sprawie impeachmentu Donalda Trumpa

Zmarli: Bronisław DembowskiHarrison DillardJuliusz PaetzBranko LustigKieran ModraRaymond PoulidorEdward ZaccaRalph T. O’NealIstván Szivós

Rocznice

18 listopada: imieniny obchodzą m.in.: Filipina, Karolina i Roman; dzień niepodległości Łotwy
Okrągłe, dziesięcioletnie rocznice:

Artykuł na medal

Paneriai memorial - panoramio.jpg
Zbrodnia w Ponarach – zbiorowe egzekucje przeprowadzane przez okupantów niemieckich i ich litewskich kolaborantów w latach 1941–1944 nieopodal miejscowości Ponary pod Wilnem. W okresie pierwszej okupacji sowieckiej w Ponarach rozpoczęto budowę podziemnych magazynów paliwa lotniczego. Gdy w czerwcu 1941 roku Wileńszczyzna została opanowana przez wojska niemieckie, nowy okupant wybrał niedokończone magazyny na miejsce masowych egzekucji. Rozstrzeliwano tam Żydów z Wilna i innych miejscowości, a obok nich także przedstawicieli polskiej inteligencji i członków polskiego ruchu oporu, sowieckich jeńców wojennych, działaczy komunistycznych, Romów. Wykonawcami egzekucji byli przede wszystkim członkowie litewskiej formacji kolaboracyjnej Ypatingasis būrys. Masowe egzekucje w Ponarach były największą zbrodnią popełnioną w okresie okupacji niemieckiej na Kresach Północno-Wschodnich II Rzeczypospolitej. Dokładna liczba ofiar pozostaje trudna do ustalenia ze względu na fakt, że w ostatnim okresie wojny Niemcy ekshumowali masowe groby i spalili większość zwłok. W literaturze przedmiotu szacowano ją zwykle na około 100 tys. osób. Czytaj więcej…

Dobry artykuł

NKVD prisoner massacres commemorative plaque at St. Stanislaus Kostka Church in Warsaw.jpg

Droga śmierci Mińsk-Czerwień – szlak kaźni więźniów ewakuowanych z więzień w Mińsku, których po wybuchu wojny niemiecko-sowieckiej NKWD usiłowało odeskortować na wschód. Likwidację więzień rozpoczęto prawdopodobnie już w nocy z 22 na 23 czerwca 1941 roku. Część więźniów enkawudziści zamordowali jeszcze na terenie Mińska. Pozostałych pognali pieszo w kierunku Mohylewa. Podczas kilkudniowego marszu więźniowie cierpieli na skutek upału, głodu i pragnienia. Byli także masowo mordowani przez konwojentów. 26 lub 27 czerwca kolumny marszowe dotarły do Czerwienia, gdzie NKWD rozstrzelało jeszcze od kilkuset do tysiąca więźniów. Nieliczni ocaleli dzięki ucieczce strażników i nadejściu wojsk niemieckich. Liczba więźniów zamordowanych na „drodze śmierci” pozostaje nieznana. Według niektórych szacunków, prawdopodobnie jednak zawyżonych, mogła sięgnąć nawet 18 tysięcy. Wśród ofiar było wielu obywateli polskich, których aresztowano na okupowanych Kresach Wschodnich. Czytaj więcej…


Język