Otwórz menu główne

Wiktor Emeryk Jan Staniewicz herbu Gozdawa (ur. 21 września 1866 w Samarze, zm. 23 grudnia 1932 w Wilnie) – polski matematyk, profesor i rektor Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie.

Wiktor Staniewicz
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 21 września 1866
Samara
Data i miejsce śmierci 23 grudnia 1932
Wilno
Miejsce spoczynku Cmentarz Na Rossie
Zawód, zajęcie matematyk
Narodowość  Polska
Tytuł naukowy profesor zwyczajny
Uczelnia Uniwersytet Stefana Batorego w Wilnie
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski

ŻyciorysEdytuj

W Petersburgu ukończył gimnazjum (1883) i Petersburski Uniwersytet Państwowy (1887) w zakresie matematyki. Został pracownikiem naukowym na uczelni oraz wykładowcą matematyki w gimnazjach i szkołach. Od 1902 był profesorem w katedrze matematyki w Państwowym Instytucie Politechnicznym w Sankt Petersburgu im. Piotra Wielkiego, od 1915 do 1917 dziekanem wydziału inżynierii budowlanej, od 1917 do 1918 prorektorem. W 1919 przeniósł się do Wilna, gdzie pod koniec tego roku został profesorem nadzwyczajnym matematyki na Uniwersytecie Stefana Batorego w Wilnie. 1 maja 1920 został mianowany profesorem zwyczajnym. Od 1 kwietnia 1920 do 15 września 1921 był dziekanem Wydziału Matematyczno-Przyrodniczego, otrzymał tytuł profesora honorowego tego wydziału. Sprawował stanowisko rektora USB od 15 września 1921 do 15 września 1922 jako pierwszy rektor z wyboru tej polskiej uczelni. Od 1921 do 1923 pełnił funkcję Polskiego Towarzystwa Matematycznego.

2 maja 1923 został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski[1].

Został pochowany na Cmentarzu Na Rossie w Wilnie 28 grudnia 1932 (kwatera 2)[2]. Jego żoną była Teresa z domu Ławcewicz (1874-1942).

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj