Otwórz menu główne

Wileńska Szkoła Wojskowa (ros.) Виленское военное училище, ВВУ, do 1910 Wileńska Szkoła Junkrów Piechoty[a] (ros.) Виленское пехотное юнкерское училище, ВПЮУ – rosyjska uczelnia wojskowa, szkoła junkierska armii rosyjskiej, kształcąca głównie przyszłych oficerów piechoty.

Виленское военное училище
Виленское пехотное юнкерское училище
Ilustracja
Budynek dawnej Szkoły Junkrów Piechoty
(obecnie siedziba Wydziału Nauk Przyrodniczych Uniwersytetu Wileńskiego
Dewiza "Виленецъ - одинъ въ поле и тотъ воинъ!"
"Къ высокому и светлому знай верный путь!"
Data założenia 14 lipca 1864
Data likwidacji 2 stycznia 1918
Typ wojskowa, publiczna
Państwo  Rosja
Adres Wilno
brak współrzędnych

Utworzona w 1864 najstarsza rosyjska szkoła junkierska, obok analogicznej Moskiewskiej Szkoły Junkrów Piechoty, powstała w ramach reform wojskowych Dmitrija Milutina za panowania Aleksandra II.

Przez większość okresu funkcjonowania siedziba szkoły mieściła się w Wilnie na Pohulance, przy ul. Zakrętnej 4 (obecnie Čiurlionio gatvė), przed zajęciem Wilna przez armię niemiecką w 1915 r. uczelnię ewakuowano do Połtawy (bez zmiany nazwy).

Spis treści

HistoriaEdytuj

  • 29 października 1864 – oficjalne otwarcie uczelni pod nazwą Wileńska Szkoła Junkrów Piechoty (Виленское пехотное юнкерское училище, ВПЮУ). Naukę rozpoczęły dwie kompanie (roty) szkolne w liczbie 200 junkrów. Czas nauki trwał 2 lata.
  • 4 listopada 1864 – pierwszym komendantem szkoły mianowano pułkownika Nikołaja Małachow (Николай Николаевич Малахов).
  • 1868 – rozpoczęcie szkoleń uriadników (podoficerów) kozackich na oficerów.
  • 1874 – liczba kadetów osiągnęła 300 osób. Rozszerzono program szkoleń o tematy ogólne.
  • 1876 – utworzono specjalny pluton kawalerii w liczbie 35 junkrów przygotowujący uriadników kozackich do promocji na oficerów.
  • 1877 – w związku ze słabym wyszkoleniem rekrutów wstępujących do szkoły utworzono oddział przygotowujący.
  • 1878 – otwarcie kursu oficerskiego dla 37 praporszczyków (chorążych), którzy osiągnęli ten stopień wojskowy dzięki zasługom bojowym i innym w czasie wojny rosyjsko-tureckiej (1877-1878).
  • 1885 – zamknięcie kursu kozackiego, junkrzy zostali rozesłani do szkoły kawalerii w Jelizawietgradzie i szkoły kozackiej w Nowoczerkasku. Zlikwidowano też wstępne oddziały przygotowujące.
  • 1886 – do Wileńskiej Szkoły Junkrów Piechoty przeniesiono obsadę i kadetów rozformowanej szkoły junkierskiej w Rydze
  • 1 września 1901 – po rozszerzeniu podstawowych dyscyplin kursu do poziomu szkół wojskowych uczelnia wileńska stała się trzyletnią.
  • 9 sierpnia 1904 – pierwsza promocja oficerska w szkole - absolwenci po raz pierwszy otrzymują stopień podporucznika, a nie jak dotychczas podchorążego. Liczba kadetów (junkrów) wzrosła do 400, podzielonych na cztery kompanie (roty)
  • 9 stycznia 1910 – przemianowanie Wileńskiej Szkoły Junkrów Piechoty na Wileńską Szkołę Wojskową (Виленское военное училище, ВВУ).
  • jesień 1914 – wprowadzono czteromiesięczny kurs przyśpieszony. Liczba junkrów wzrosła do 900.
  • 2 stycznia 1915 – pierwsi absolwenci po przyśpieszonym kursie otrzymują stopień wojskowy praporszczyków (chorążych), a nie jak poprzednio podporuczników. W czasie I wojny światowej odbyło się 16 kursów przyśpieszonych.
  • 15 lipca 1915 – Wileńską Szkołę Wojskową ewakuowano do Połtawy.
  • 2 stycznia 1918 – szkoła oficjalnie przestała istnieć.

Komendanci szkołyEdytuj

Komendanci (начальники, naczelnicy) Wileńskiej Szkoły Junkrów Piechoty (od 1910 Wileńskiej Szkoły Wojskowej):

  • 04.11.1864–24.05.1871 – płk (od 28.03.1871 generał major) Nikołaj Małachow (Николай Николаевич Малахов)
  • 24.05.1871–14.12.1877 – ppłk gwardii (od 1872 pułkownik) Piotr Naumow (Пётр Дмитриевич Наумов)
  • 30.12.1877–09.03.1886 – płk Piotr Kononowicz-Gorbacki (Пётр Викентьевич Кононович-Горбацкий)
  • 04.04.1886–07.03.1890 – płk Wiaczesław Pniewski (Вячеслав Иванович Пневский)
  • 19.03.1890–13.06.1894 – płk Pawieł Klauz (Павел Фёдорович Клауз)
  • 17.06.1894–20.01.1897 – płk Aleksandr Szewcow (Александр Прохорович Шевцов)
  • 06.02.1897–07.04.1898 – płk Aleksandr Lebiediew (Александр Николаевич Лебедев)
  • 05.05.1898–12.02.1900 – płk Wasilij Pokotiło (Василий Иванович Покотило)
  • 15.02.1900–16.03.1904 – płk Leonid Wojszyn-Murdas-Żyliński (Леонид Паулинович Войшин-Мурдас-Жилинский)
  • 16.04.1904–20.10.1906 – płk Władimir Rodionow (Владимир Павлович Родионов)
  • 13.12.1906–22.05.1909 – płk Nikołaj Chamin (Николай Александрович Хамин)
  • 22.05.1909–09.1914 – płk (od 14.04.1913 gen. mjr) Boris Adamowicz (Борис Викторович Адамович)
  • inspektor oddziałów szkoły od 29.04.1913, komendant Wileńskiej Szkoły Wojskowej od 27.03.1917 – płk (od 02.04.1917 gen. mjr) Nikołaj Anisimow (Николай Владимирович Адамович)

Znani absolwenciEdytuj

Polscy absolwenci szkołyEdytuj

UwagiEdytuj

  1. Wariantowe nazwy i określenia używane w polskiej literaturze: Szkoła Junkrów w Wilnie, Szkoła Junkrów Piechoty w Wilnie, Wileńska Uczelnia Junkerów, Wileńska Junkierska Uczelnia Piechoty, Wileńska Uczelnia Wojskowa, szkoła junkrów, szkoła junkerska, szkoła junkierska, junkierska szkoła piechoty, wileńska szkoła junkierska, wojskowa szkoła junkrów w Wilnie i in.

Linki zewnętrzneEdytuj