Otwórz menu główne

William Henry O’Connell (ur. 8 grudnia 1859 w Lowell, zm. 22 kwietnia 1944 w Brighton) – amerykański duchowny katolicki, arcybiskup Bostonu (1907-1944) i kardynał.

William Henry O’Connell
kardynał prezbiter
Ilustracja
Herb William Henry O’Connell Vigor in arduis
Kraj działania  Stany Zjednoczone
Data i miejsce urodzenia 8 grudnia 1859
Lowell
Data i miejsce śmierci 22 kwietnia 1944
Brighton
Arcybiskup Bostonu
Okres sprawowania 1907 - 1944
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 7 czerwca 1884
Nominacja biskupia 8 lutego 1901
biskup Portland
Sakra biskupia 19 maja 1901
Kreacja kardynalska 27 listopada 1911
Pius X
Kościół tytularny San Clemente
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 19 maja 1901
Konsekrator Francesco Satolli
Współkonsekratorzy Edmund Stonor
Rafael Merry del Val y Zulueta

Przyszedł na świat w rodzinie irlandzkich imigrantów. Był najmłodszym z jedenaściorga rodzeństwa. Po ukończeniu studiów w Bostonie został skierowany na dalszą naukę do Rzymu, gdzie otrzymał święcenia kapłańskie 7 czerwca 1884 z rąk kardynała Lucido Maria Parocchi. Po dziesięcioletniej służbie w rodzinnej archidiecezji został rektorem Amerykańskiego Kolegium w Rzymie (1895). Funkcję tę pełnił do 1901, kiedy to został powołany na biskupa Portland. Sakry w Bazylice Laterańskiej udzielił mu kardynał Francesco Satolli. W 1905 był specjalnym papieskim wysłannikiem do Japonii.

Ze względu na podupadające zdrowie arcybiskupa Bostonu Johna Josepha Williamsa 21 lutego 1906 mianowany został jego koadiutorem. Sukcesję przejął 31 sierpnia 1907 roku. W 1911 podniesiony do rangi kardynała prezbitera z tytułem San Clemente. Był pierwszym arcybiskupem Bostonu, który otrzymał tę godność. Zmarł w 1944 roku po 37 latach kierowania archidiecezją, będąc jednocześnie jednym z dwóch żyjących wtedy kardynałów z nominacji Piusa X. Pochowany w Bostonie.

Kardynał nie wziął udziału w konklawe 1914 i 1922 roku z powodu zbyt dużej odległości między Ameryką a Europą. Nie zdążył na czas. Z tego powodu Pius XI wydłużył okres przygotowawczy do konklawe i O’Connell za trzecim razem, w 1939 już zdążył. Wyświęcił na kapłana i konsekrował swego następcę Richarda Cushinga.

BibliografiaEdytuj