Winand Osiński

polski lekkoatleta, olimpijczyk

Winand Osiński (ur. 22 sierpnia 1913 w Gladbeck (Niemcy), zm. 11 kwietnia 2006 w Sławkach k. Makowa Mazowieckiego) – polski lekkoatleta, maratończyk.

Był pierwszym olimpijczykiem wywodzącym się z ziemi koszalińskiej. Reprezentował Polskę na Igrzyskach Olimpijskich w Helsinkach w 1952 roku w biegu maratońskim, w którym zajął 47. miejsce.

Przed wojną był mistrzem Polski w sztafecie 3 x 1000 m (w 1938). W latach czterdziestych i pięćdziesiątych jako lekkoatleta "Unii" (obecny "Darzbór" Szczecinek) zdobył trzykrotnie mistrzostwo Polski w maratonie, w latach 1948, 1950 i 1951.

Był inżynierem leśnikiem, pracował jako nadleśniczy (trenował, biegając po lesie). Gdy w 1949 r. pracował w okolicach Wałcza, namówił znanego trenera i działacza lekkoatletycznego Jana Mulaka do organizowania w położonym tam niewielkim ośrodku o nazwie "Bukowina" zgrupowań lekkoatletów, zwłaszcza biegaczy. Propozycję tę zrealizowano i dzięki temu powstał w Wałczu Ośrodek Przygotowań Olimpijskich, obecnie jedna z placówek Centralnego Ośrodka Sportu[1][2].

Jako zawodnik reprezentował barwy Sokoła I Bydgoszcz, Polonii Warszawa, Warszawianki, HKS Bydgoszcz i Unii Szczecinek.

Trzydzieści lat po występie olimpijskim (1982) w Szczecinku zainicjowano organizację biegu ulicznego im. Winanda Osińskiego. W mieście tym imię Winanda Osińskiego nosi też jeden z ważniejszych komunikacyjnie placów[3].

PrzypisyEdytuj

  1. 4studio, Tygodnik Ciechanowski : Sport, tc.ciechanow.pl [dostęp 2019-11-25] (pol.).
  2. Wałcz - co warto zobaczyć? Najlepsze miejsca, sklepy, usługi i atrakcje | CityOn.pl, cityon.pl [dostęp 2019-11-25].
  3. Rondo im. Winanda Osińskiego - koło dworca, temat szczecinek.com, 25 marca 2010 [dostęp 2019-11-25].

Linki zewnętrzneEdytuj