Wincenty Gajewski

Wincenty Gajewski z Błociszewa herbu Ostoja (zm. przed 1564 r.) – dziedzic Gaju i Grabianowa oraz części dóbr w Błociszewie.

Wincenty Gajewski z Błociszewa
Herb
Herb Ostoja
Rodzina Gajewscy herbu Ostoja
Data śmierci przed 1564
Ojciec Piotr Błociszewski
Matka Małgorzata Strzępińska
Żona

Anna Strzedzewska, Zofia Sepińska

Dzieci

Katarzyna Koszutska, Anna Cielecka, Łucja Maniecka, Magdalena Brodzka, Zofia Piotrkowska, Erazm, Jan i Gabriel

Rodzeństwo

Jakub Błociszewski

ŻyciorysEdytuj

Wincenty Gajewski pochodził z Błociszewa w Wielkopolsce. Jego ojcem był Piotr Błociszewski a dziadem Mikołaj z Błociszewa. Miał brata rodzonego Jakuba. Był dziedzicem Gaju i Grabianowa. Przed rokiem 1520 odbudował spustoszoną wieś Gaj i uczynił zeń swą główną siedzibę, od której począł pisać się Gajewskim[1]. W związki małżeńskie wstępował dwukrotnie. Jego pierwszą żoną była Anna Strzedzewska, której zapisał w 1531 roku posag na połowie Gaju w wysokości 90 grzywien [2]. Drugą jego małżonką była Zofia, córka Jana Sepińskiego, której zapisał w roku 1532 na połowie wsi Gaj 150 grzywien posagu[3]. Z tego związku Wincenty Gajewski miał kilkoro dzieci: Katarzynę Koszutską, Zofia Piotrkowską, Łucję Maniecką (babkę bpa Andrzeja Szołdrskiego) [1], Annę Cielecką, Magdalena Brodzką, Erazma, burgrabiego kościańskiego, Jana, sędziego poznańskiego i Gabriela. Był w posiadaniu części Błociszewa. W roku 1551 kwitował Piotra, Bartłomieja, Jana i Mikołaja Błociszewskich z sumy 40 grzywien, które miał wyderkowane na 2 łanach w Błociszewie[4]. Z tymi Błociszewskimi procesował się w roku 1558 m.in. o oprawę ich wspólnej babki, nie żyjącej Doroty Jeżewskiej, na częściach Błociszewa i Grabionowa[5]. Wincenty Gajewski nie żył już w roku 1564, kiedy jego synowie Jan, Erazm i Gabriel zostali pozwani przez Piotra, Bartłomieja i Mikołaja, braci Błociszewskich[6]. Od Wincentego Gajewskiego pochodzą Gajewscy herbu Ostoja.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b Z. Cieplucha: Z przeszłości ziemi Kościańskiej. Kościan: Z. Cieplucha, 1929, s. 121, 144.
  2. Teki Dworzaczka - Regesty > Grodzkie i ziemskie > Poznań > Rezygnacje > XVI wiek - 6592 (Nr. 1393) 1531
  3. Teki Dworzaczka - Regesty > Grodzkie i ziemskie > Poznań > Rezygnacje > XVI wiek- 6856 (Nr. 1393) 1532
  4. Teki Dworzaczka - Regesty > Grodzkie i ziemskie > Kościan > Inskrypcje - 1525 (Nr. 235) 1551
  5. Teki Dworzaczka - Regesty > Grodzkie i ziemskie > Kościan > Inskrypcje - 1810 (Nr. 238) 1558
  6. Teki Dworzaczka - Regesty > Grodzkie i ziemskie > Kościan > Inskrypcje - 2244 (Nr. 242) 1564

BibliografiaEdytuj

  • Teki Dworzaczka. Materiały historyczno-genealogiczne do dziejów szlachty wielkopolskiej XV-XX w., Biblioteka Kórnicka PAN, Kórnik-Poznań 1995–2019 - Teki Dworzaczka.
  • Z. Cieplucha, Z przeszłości ziemi Kościańskiej, Kościan 1929.
  • K. Niesiecki, Herbarz polski Kaspra Niesieckiego, t. 4.
  • A. Boniecki, Herbarz Polski, t. 5.