Winnetou w Dolinie Śmierci

Winnetou w Dolinie Śmierci (niem. Winnetou und Shatterhand im Tal der Toten, serb.-chorw. Winnetou i Shatterhand u Dolini smrt, wł. L’uomo dal lungo fucile) – zachodnioniemiecko-jugosłowiańsko-włoski film przygodowy z 1968 roku, będącą częścią cyklu filmów o przygodach Apacza Winnetou i jego przyjaciół, zainspirowanego cyklem powieści Karla Maya.

Winnetou w Dolinie Śmierci
Winnetou und Shatterhand im Tal der Toten
Ilustracja
Gatunek przygodowy, western
Data premiery 12 grudnia 1968
Włochy 1 stycznia 1970
luty 1971
Kraj produkcji  RFN
 Jugosławia
 Włochy
Język niemiecki
Czas trwania 89 minut
Reżyseria Harald Reinl
Scenariusz Herbert Reinecker, Harald Reinl
Główne role Pierre Brice
Lex Barker
Karin Dor
Rik Battaglia
Ralf Wolter
Eddi Arent
Muzyka Martin Böttcher
Zdjęcia Ernst W. Kalinke
Scenografia Vladimir Tadej
Kostiumy Irms Pauli
Montaż Hermann Haller
Produkcja Artur Brauner
Sulejman Kapic
Zvonko Kovacic
Rolf Meier
Götz Dieter Wulf
Wytwórnia CCC-Filmkunst[1]
Jadran Film
Super International Pictures
Dystrybucja Constantin Film
Centrala Wynajmu Filmów
Budżet 3 000 000 DM
Poprzednik Winnetou i Old Firehand

Polska premiera odbyła się w potrójnym pokazie z dokumentem „Champion” produkcji WFD z 1970 roku oraz reportażem Pod Wierchami Wytwórnia Filmów „Czołówka” z 1970[1]

FabułaEdytuj

Majora Kingsleya posądza się o sprzeniewierzenie złota, które miał on wywieźć z zagrożonego fortu Dawson. W obronie wojskowego stają: jego córka Mabel oraz Old Shatterhand. Niestety, rozprawa zostaje odroczona, a dziewczynę uprowadzają bandyci chcący przechwycić ostatni list ojca do niej. Przed śmiercią Kingsley wyjawia Winnetou miejsce ukrycia złota. Old Shatterhand uwalnia Mabel i oboje wraz z delegowanym przez sąd porucznikiem Cummingsem ruszają na spotkanie z Apaczem. Tymczasem do walki o przejęcie skarbu dołącza plemię Siuksów. Jednak to Winnetou oraz Old Shatterhandowi udaje się jako pierwszym dotrzeć do Doliny Śmierci. Tam wśród grobowców dawnych wodzów indiańskich ukryte jest złoto. W ostatniej chwili przestępcy znów porywają Mabel i zmuszają jej towarzyszy do oddania cennego znaleziska. Jednocześnie pociski wystrzelone przez przybyłych Siuksów powodują wybuch gazu ziemnego. Dochodzi do katastrofy.

ObsadaEdytuj

  • Pierre Brice – Winnetou
  • Thomas Eckelmann – Winnetou (głos)
  • Lex Barker – Old Shatterhand
  • Gert Günther Hoffmann – Old Shatterhand (głos)
  • Karin Dor – Mabel Kingsley
  • Rik Battaglia – Murdock
  • Ralf Wolter – Sam Hawkens
  • Eddi Arent – lord Castlepool
  • Vladimir Medar – szeryf
  • Wolfgang Amerbacher – szeryf (głos)
  • Branco Špoljar – Cranfield
  • Gerd Martienzen – Cranfield (głos)
  • Frederick Tully – porucznik Cummings
  • Claus Jurichs – porucznik Cummings (głos)
  • Vojislav Govedarica – wódz Czerwony Bawół
  • Sima Janićijević – major Kingsley
  • Knut Hartwig – major Kingsley (głos)
  • Ilija Ivezić – Davis
  • Šimun Jagarinec – wódz Białe Pióro
  • Milan Sosa – Meadows
  • Kurt Waitzmann – pułkownik Bergson
  • Heinz Welzel – sędzia
  • Vladimir Leib – Mann in Kutsche
  • Ivo Kristof – Craig
  • Nikola Gec – Boone
  • Vladimir Bacić – Brown
  • Miro Buhin – żołnierz #1
  • Valent Borović – żołnierz #2
  • Mirko Kraljev – osadnik Adams
  • Dusko Ercegović – gospodarz saloonu
  • Vida Jerman – Rose
  • Ute Marin – Rose (głos)
  • Rajko Zakarija – pianista w saloonie
  • Slavica Orlović – Smukły Jeleń
  • Drago Sosa – bandyta
  • Vladimir Simać – woźnica #1
  • Stjepan Spoljavić – woźnica #2

Wersja polskaEdytuj

Opracowanie i udźwiękowienie wersji polskiej: Studio Opracowań Filmów w Warszawie
Reżyseria: Jerzy Twardowski[1]
Tłumaczenie: Grażyna Dyksińska-Rogalska
Wystąpili:

i inni

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Idziemy do kina. „Film”. 7, s. 15, 1971-02-14. Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe. 

Linki zewnętrzneEdytuj