Winorośl pachnąca

Winorośl pachnąca (Vitis riparia) – gatunek pnączy z wąsami czepnymi z rodziny winoroślowatych. Szeroko rozpowszechniony w centralnej i wschodniej Kanadzie oraz w centralnej i północno-wschodniej części Stanów Zjednoczonych. Ma największy zasięg geograficzny spośród wszystkich północnoamerykańskich gatunków winorośli. Występuje na prawie całej wschodniej połowie Ameryki Północnej, z wyjątkiem dalekiej północy i południowo-wschodnich krańców USA.

Winorośl pachnąca
Ilustracja
Systematyka[1][2]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Podkrólestwo rośliny zielone
Nadgromada rośliny telomowe
Gromada rośliny naczyniowe
Podgromada rośliny nasienne
Nadklasa okrytonasienne
Klasa Magnoliopsida
Nadrząd różopodobne
Rząd winoroślowce
Rodzina winoroślowate
Rodzaj winorośl
Gatunek winorośl pachnąca
Nazwa systematyczna
Vitis riparia Michx.
Fl. Bor.-Amer. 2: 231 1803[3]

MorfologiaEdytuj

Pokrój
Wysoko lub średnio wysoko wspinająca się liana, słabo rozgałęziona, o pędach okrągłych na przekroju[3].
Liście
Okrągławe, lekko wcięte, o ząbkowanym brzegu i długości około 10-18 cm[4]. Latem zielone, jesienią przebarwiają się na żółto.
Kwiaty
Rozdzielnopłciowe, zebrane w kwiatostany długości 9–12 cm[3].
Owoce
Kuliste jagody o średnicy 8–12 mm, o czarnej barwie, mocno sino nabiegłe[3].

ZastosowanieEdytuj

Przede wszystkim stosowana jest jako pnącze dekoracyjne[5].

PrzypisyEdytuj

  1. Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS ONE”, 10 (4), 2015, e0119248, DOI10.1371/journal.pone.0119248, PMID25923521, PMCIDPMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).
  2. Peter F. Stevens, Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2012-08-13] (ang.).
  3. a b c d Vitis riparia Michaux. W: Flora of North America [on-line]. eFlora. Missouri Botanical Garden, St. Louis, MO & Harvard University Herbaria, Cambridge, MA.. [dostęp 2020-09-09].
  4. Jean-Denis Godet: Drzewa i krzewy. Warszawa: Multico Oficyna Wydawnicza, 1997,
  5. Władysław Bugała: Drzewa i krzewy dla terenów zieleni. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1991,