Witold Baran

polski lekkoatleta, średniodystansowiec

Witold Stanisław Baran (ur. 29 lipca 1939 w Chmielowie k. Ostrowca Świętokrzyskiego) – polski lekkoatleta, specjalista biegów średnich, wicemistrz Europy, olimpijczyk.

Witold Baran
Wzrost 179 cm
Dorobek medalowy
Mistrzostwa Europy
srebro Belgrad 1962 bieg na 1500 m
Mistrzostwa Polski
złoto Nowa Huta 1961 bieg na 800 m
złoto Warszawa 1962 bieg na 1500 m
złoto Bydgoszcz 1963 bieg na 1500 m
złoto Warszawa 1964 bieg na 1500 m
złoto Poznań 1966 bieg na 1500 m
złoto Chorzów 1967 bieg na 1500 m
złoto Zielona Góra 1968 bieg na 5000 m
srebro Olsztyn 1960 bieg na 1500 m
srebro Bydgoszcz 1963 sztafeta 4 × 400 m
brąz Gdańsk 1959 bieg na 1500 m
brąz Olsztyn 1960 sztafeta 4 × 400 m

ŻyciorysEdytuj

Podczas Mistrzostw Europy w 1962 w Belgradzie zdobył srebrny medal w biegu na 1500 m. Na igrzyskach olimpijskich w 1964 w Tokio był szósty na tym samym dystansie (ustanowił wówczas swój rekord życiowy). W pierwszym finale Pucharu Europy w 1965 w Stuttgarcie zajął drugie miejsce w biegu na 5000 m.

Czterokrotnie wygrał główny bieg podczas Memoriału Kusocińskiego: na 3000 m w 1964, 1965 i 1967 oraz na 5000 m w 1969.

Był siedmiokrotnym mistrzem Polski: w biegu na 800 m w 1961, w biegu na 1500 m w 1962, 1963, 1964, 1966 i 1967 oraz na 5000 m w 1968. Dwukrotnie zdobywał srebrne medale: na 1500 m w 1960 i w sztafecie 4 × 400 m w 1963, a także dwukrotnie brązowe medale: na 1500 m w 1959 i w sztafecie 4 × 400 m w 1960[1].

Był rekordzistą Europy w biegu na milę (3;56,04, 3 sierpnia 1964, Londyn)[2] Sześciokrotnie ustanawiał rekordy Polski: trzykrotnie na 1500 m (do wyniku 3:38,9 21 października 1964 w Tokio), a także na 5000 m (13:41,6 6 lipca 1969 w Paryżu)[3], na 2000 m i w klubowej sztafecie olimpijskiej.

W latach 1959-1970 wystąpił w trzydziestu jeden meczach reprezentacji Polski na 800 m, 1500 m i 5000 m (40 startów), odnosząc 12 zwycięstw indywidualnych[4].

Rekordy życiowe[5][6]:

Przygodę ze sportem rozpoczął w Zrywie Ostrowiec Świętokrzyski (1955-1957), by potem reprezentować barwy KSZO Ostrowiec Świętokrzyski (1958), Stali Mielec (1959), Legii Warszawa (1960-1962) i Zawiszy Bydgoszcz (1963-1972). Po zaprzestaniu aktywnego uprawiania sportu został trenerem w Zawiszy Bydgoszcz oraz działaczem PZLA. Był członkiem Zarządu PZLA, przewodniczącym komisji biegów przełajowych i ulicznych (1994-2000).

Ukończył Technikum Ekonomiczne w Bydgoszczy (1974) oraz AWF w Poznaniu (1978)[7].

PrzypisyEdytuj

  1. Henryk Kurzyński, Stefan Pietkiewicz, Janusz Rozum, Tadeusz Wołejko: Historia finałów lekkoatletycznych mistrzostw Polski 1920-2007. Konkurencje męskie. Szczecin – Warszawa: Komisja Statystyczna PZLA, 2008, s. 42, 51, 52, 63, 262 i 263. ISBN 978-83-61233-20-6.
  2. Bogdan Tuszyński, Henryk Kurzyński: Od Chamonix do Vancouver. Leksykon olimpijczyków polskich 1924-2010. Warszawa: Fundacja Dobrej Książki, 2010, s. 358. ISBN 978-83-86320-01-1.
  3. Janusz Waśko, Andrzej Socha: Athletics National Records Evolution 1912 – 2006. Zamość - Sandomierz: 2007, s. 41, 47.
  4. Zbigniew Łojewski, Tadeusz Wołejko: Osiągnięcia polskiej lekkiej atletyki w 40-leciu PRL. Mecze międzypaństwowe I reprezentacji Polski seniorów – mężczyźni. Warszawa: Komisja Statystyczna PZLA, 1984, s. 306.
  5. Witold Baran, bieganie.pl [dostęp 2011-02-27] (pol.).
  6. Henryk Gąszczak, Polska lekkoatletyka w statystyce historycznej; lata 1920-2007, statystyka.histor.pzla.pl [dostęp 2011-04-24] (pol.).
  7. Witold Baran, awf.poznan.pl [dostęp 2011-02-27] (pol.).

BibliografiaEdytuj

  • Bogdan Tuszyński: Polscy olimpijczycy XX wieku. T. 1: A-M. Wrocław: Wydawnictwo Europa, 2004, s. 39. ISBN 83-7407-050-1.
  • Bogdan Tuszyński, Henryk Kurzyński: Od Chamonix do Vancouver. Leksykon olimpijczyków polskich 1924-2010. Warszawa: Fundacja Dobrej Książki, 2010, s. 358. ISBN 978-83-86320-01-1.
  • Encyklopedia (statystyczna) polskiej lekkiej atletyki: 1919-1994. Warszawa: PZLA, 1994. ISBN 83-902509-0-X.
  • Henryk Kurzyński, Stefan Pietkiewicz, Janusz Rozum, Tadeusz Wołejko: Historia finałów lekkoatletycznych mistrzostw Polski 1920-2007. Konkurencje męskie. Szczecin – Warszawa: Komisja Statystyczna PZLA, 2008. ISBN 978-83-61233-20-6.
  • Zbigniew Łojewski, Tadeusz Wołejko: Osiągnięcia polskiej lekkiej atletyki w 40-leciu PRL. Mecze międzypaństwowe I reprezentacji Polski seniorów – mężczyźni. Warszawa: Komisja Statystyczna PZLA, 1984.

Linki zewnętrzneEdytuj