Otwórz menu główne

Witold Broniewski

polski metaloznawca, metalurg i polityk

Witold Firlej Broniewski (ur. 15 października 1880 w Pskowie, zm. 11 stycznia 1939 w Warszawie) – polski naukowiec, metaloznawca, metalurg. Minister robót publicznych w okresie II Rzeczypospolitej.

Witold Broniewski
Data i miejsce urodzenia 15 października 1880
Psków, gubernia pskowska, Imperium Rosyjskie
Data i miejsce śmierci 11 stycznia 1939
Warszawa, Polska
Minister robót publicznych
Okres od 15 maja 1926
do 30 września 1926
Poprzednik Mieczysław Rybczyński (p.o.)
Następca Jędrzej Moraczewski
Odznaczenia
Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski
Grób prof. Witolda Firlej Broniewskiego na Cmentarzu Bródnowskim w Warszawie

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Urodził się w polskiej rodzinie inteligenckiej. Studiował matematykę i fizykę w Petersburgu (od 1901), następnie fizykę na Uniwersytecie Jagiellońskim (1901–1904), elektrotechnikę na Uniwersytecie w Nancy (1904–1908) i fizykę na paryskiej Sorbonie (1908–1911), gdzie był uczniem m.in. Marii Skłodowskiej-Curie. Habilitację otrzymał na Politechnice Lwowskiej (1912).

Do 1914 był członkiem Ligi Narodowej[1]. W latach 1914–1919 wykładowca metalografii na Uniwersytecie Paryskim. W 1919 wstąpił do Armii Polskiej we Francji (Armii Hallera), z którą przybył z Francji do Polski. W latach 1919–1920 profesor nadzwyczajny i kierownik katedry maszyn przemysłowych i chemicznych Politechniki Lwowskiej, od 1920 do śmierci w 1939 profesor zwyczajny Politechniki Warszawskiej

Prowadził badania w zakresie metalografii i fizykochemii metali, a także obróbki plastycznej i cieplnej. Pionier polskich badań nad zjawiskiem pełzania metali.

W 1920 członek założyciel Akademii Nauk Technicznych (w latach 1928–1936 jej sekretarz generalny). Od 15 maja do 24 września 1926 minister robót publicznych w pierwszym i drugim rządzie Kazimierza Bartla.

19 października 1936 został skazany przez Sąd Okręgowy w Warszawie na karę dwóch miesięcy aresztu w zawieszeniu oraz 500 zł grzywny w procesie o zniesławienie wytoczonym przez prof. Jana Czochralskiego[2].

PublikacjeEdytuj

  • Recherches sur les propriétés électriques des alliages d’aluminium, 1911.
  • Zasady metalografii, Lwów-Warszawa 1921.
  • Travaux pratiques de metallographie, 1930.
  • O stopach antymonu z cyną i antymonu z ołowiem / W. Broniewski i L. Śliwowski. O stopach miedzi z cyną: bibliografja / W. Broniewski i B. Hackiewicz, Warszawa 1929: wyd. Akademji Nauk Technicznych.
  • Sur l’ecrouissage du fer, 1931.

OdznaczenieEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Stanisław Kozicki, Historia Ligi Narodowej (okres 1887–1907), Londyn 1964, s. 571.
  2. Skazanie prof. Broniewskiego. „Gazeta Lwowska”, s. 1, Nr 241 z 20 października 1936. 
  3. Odznaczenia orderem „Polonia Restituta”. „Kurier Warszawski”. Nr 133, s. 13, 14 maja 1928. 

Linki zewnętrzneEdytuj