Otwórz menu główne

Witold Silewicz (ur. 18 maja 1921 w Rajsku, zm. 26 stycznia 2007 w Wiedniu) – polsko-austriacki kompozytor i kontrabasista.

Witold Silewicz
Data i miejsce urodzenia 18 maj 1921
Rajsko (powiat oświęcimski), Polska, (Druga Rzeczpospolita)
Data i miejsce śmierci 26 stycznia 2007
Wiedeń, Austria
Instrumenty Kontrabas
Gatunki muzyka klasyczna, muzyka romantyczna, muzyka współczesna
Zawód Kompozytor, Kontrabasista
Aktywność 1955–2005
Powiązania Joseph Marx, Hans Swarowsky, Tonkünstlerorchester Niederösterreich
Współpracownicy
Stowarzyszenie Polskich Artystów Muzyków na obczyznie
Instrument
Kontrabas, instrimenty dęte i smyczkowe
Zespoły
Tonkünstlerorchester (Wien)
Odznaczenia
Nagrody od Miasta Wiednia i Prowincji Niederösterreich

ŻyciorysEdytuj

Urodził się w Rajsku jako najmłodszy z trojga dzieci warszawskiego architekta, Zdzisława Silewicza i Stefanii z Zwillingów[1][2]. W dzieciństwie chorował na gruźlicę, która zmusiła go do częstych zabiegów w górskich sanatoriach i przerw w nauce. Na skutek choroby została mu na całe życie niesprawność jednej nogi. Jako ośmioletni chłopiec stracił ojca, który zmarł w Nicei. Mimo tego przebił się wczesny talent muzyczny. Jeszcze przed wybuchem drugiej wojny rodzina się przeniosła do Austrii w rodzinne strony matki. W 1943 r. został przyjęty do wiedeńskiej akademii muzycznej gdzie studiował kompozycję u Josepha Marxa, dyrygowanie u J.Kripsa i Hansa Swarowskyego, ucznia Richard Straussa. Dyplom uzyskał w 1951 r. Na kontrabasie uczył się u Johanna Krumpa i Ottona Ruhma od 1949 do 1955 r.[3]

W czasie pobytu we Włoszech i w Jugosławii poznał swoją słoweńską żonę, Tatianę (1925-2011) z którą osiedlił się w Wiedniu i z którą miał dwie córki, Ksenię i Aleksandrę. Na życie zarabiał jako członek orkiestr, najczęściej w Niederösterreichische Tonkünstlerorchester. Był aktywnym członkiem rady stowarzyszenia polskich artystów muzyków – na obczyźnie. Zmarł 26 stycznia 2007 r. w Wiedniu i został pochowany na tamtejszym cmentarzu w Friedhof Döbling w pobliżu Kahlenbergu[4].

TwórczośćEdytuj

  • Dwie symfonie[5]
  • Koncerty na instrumenty[6]
  • Muzyka kameralna
  • Poème de la vie
  • Balet: Fanny Elssler – Frau u Mythos (1989)
  • Kinderszenen
  • Instrumentalensemble
  • Geburtstagswünsche (Życzenia urodzinowe) na 2 klarnety, flet, obój i fagot
  • Six Petites scènes d'enfants (1991)[7]

OdznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • Hartmut Krones. Red.Die Ősterreichische Symphonien im 20 Jahrhundert. Wiedeń: Böhlau Verlag, 2005. s. 12. ​ISBN 978-3205772071

Linki zewnętrzneEdytuj