Witosławscy

Witosławscypolskie rody szlacheckie legitymujące się herbami Nieczuja, Prawdzic, Jastrzębiec oraz Rawicz, których przedstawiciele od XVI do XX wieku piastowali urzędy dygnitarskie, wojskowe i ziemskie w prowincji małopolskiej i wielkopolskiej Rzeczypospolitej Obojga Narodów, a także w czasie zaborów.

Witosławscy herbu NieczujaEdytuj

 
Nieczuja

Witosławscy herbu Nieczuja – polski ród szlachecki wywodzący się z rycerskiego rodu Nieczuja, który przybrał nowe nazwisko od wsi Witosławice jeszcze z początkiem XVI wieku[1]. Na przełomie XVI i XVII wieku większa część rodu przeniosła się w Przemyskie[2]. Przedstawiciele rodu żyją do dziś na terenie Polski.

PrzedstawicieleEdytuj

Witosławscy herbu PrawdzicEdytuj

 
Prawdzic

Witosławscy herbu Prawdzic – polski ród szlachecki wywodzący się z rycerskiego rodu Prawdzic, który przybył z Niemiec w czasie wojen z krzyżakami. Przybrali oni swoje nazwisko od Witosławia[18].

PrzedstawicieleEdytuj

Witosławscy herbu RawiczEdytuj

 
Rawicz

Witosławscy herbu Rawicz – polski ród szlachecki niewiadomego pochodzenia.

PrzedstawicieleEdytuj

Witosławscy herbu JastrzębiecEdytuj

 
Jastrzębiec

Witosławscy herbu Jastrzębiec – polski ród szlachecki niewiadomego pochodzenia.

PrzedstawicieleEdytuj

Witosławscy nieznanego pochodzeniaEdytuj

Witosławscy o nieustalonej przynależności familijnej.

PrzedstawicieleEdytuj

Nieznani z imienia ani herbu Witosławscy:

Majątki WitosławskichEdytuj

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Pawiński, s. 195, 459.
  2. Niesiecki, t. 9, s. 366.
  3. Nowy Kalendarz, Piller, 1829, s. 126.
  4. Urzędnicy województwa Sandomierskiego XVI-XVIII wieku: spisy, Krzysztof Chłapowski, Alicja Falniowska-Gradowska, Biblioteka Kórnicka, 1998, s. 46.
  5. Volumina Legum, t. VIII, Petersburg, s. 582.
  6. Kalendarzyk narodowy y obcy na rok ... 1792...., Warszawa 1791, s. 324.
  7. Archiwum literackie, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1973 – 565, s. 26.
  8. Herbarz polski Kaspra Niesieckiego S.J., Kasper Niesiecki, s. 366.
  9. Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. 3, pod red. F. Sulimirskiego, B. Chlebowskiego, W. Walewskiego, Warszawa 1882 s. 758.
  10. Sylwetki literackie, Wyd. Literackie, 1966, s. 284.
  11. Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej: Województwo wołyńskie, Tom 5, Część 2, Roman Aftanazy, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1994, s. 37.
  12. Ilustrowany przewodnik po Wołyniu, dr Mieczysław Orłowicz, Łuck 1929.
  13. Kwartalnik historyczny, Tom 23, Towarzystwo, 1909, s. 535.
  14. Demokraci w życiu politycznym Galicji w latach 1848-1873, Zbigniew Fras, Wyd. Uniwersytetu Wrocławskiego, 1 sty. 1997, s. 68.
  15. Tygodnik illustrowany: pismo obejmujące ważniejsze wypadki spółczesne, życiorysy znakomitych ludzi, zabytki i pamiątki krajowe, podróże, powieści i poezye, sprawozdania z dziedziny sztuk pięknych, piśmiennictwa, nauk przyrodniczych, rolnictwa, przemysłu i wynalazków, szkice obyczajowe i humanistyczne, typy ludowe, ubiory i kostiumy, archeologię i.t.d, Józef Unger, 1900, s. 378.
  16. Sejm Krajowy galicyjski: 1861–1914, Tom 2, Stanisław Grodziński, s. 216, 223.
  17. Organa informacji Wojska Polskiego w latach 1943-1956. Kontrwywiad wojskowy, Władysław Tkaczew, s. 80.
  18. a b Historia Witosławia.
  19. Historia dworu obronnego w Witosławiu.
  20. Herbarz polski i imionospis zasłużonych w Polsce ludzi wszystkich stanów i czasów; ułożony porządkiem alfabetycznym na podstawie Herbarza Niesieckiego i manuskryptów, Stupnicki Hipolit.
  21. a b Herbarz polski Kaspra Niesieckiego S.J., Kasper Niesiecki, s. 367.
  22. Nieznana szlachta polska i jej herby, Wittyg Wiktor, s. 352.
  23. Herbarz mazowiecki: Powiat bielski, Jerzy Łempicki, Jerzy Łempicki, Wyd. Heroldium 1998, s. 39.
  24. Herbarz polski Kaspra Niesieckiego, S.J.: powiększony dodatkami z późniejszych autorów, rękopismów, dowodów, urzędowych, Tom 9, Kasper Niesiecki, Jan Nepomucen Bobrowicz, WAiF 1979, s. 366.
  25. Bezkrólewia ksiąg ośmioro: czyli, Dzieje polski od zgonu Zygmunta Augusta r. 1572 aż do r. 1576, Tomy 2-3, Świętosław Orzelski, Nakł. B.M. Wolffa 1856, s. 54.
  26. Studya historyczne wydane ku czci prof. Wincentego Zakrzewskiego, s. 100.
  27. Pisma Stanisława Żółkiewskiego, kanclerza koronnego i hetmana z jego popiersiem, August Bielowski 1861, s. 367.
  28. Geneza powstania listopadowego, Jerzy Moszyński, 1909, s. 130.

Linki zewnętrzneEdytuj