Otwórz menu główne

Wołodymyr Mykołajowycz Luty, ukr. Володимир Миколайович Лютий, ros. Владимир Николаевич Лютый, Władimir Nikołajewicz Luty (ur. 20 kwietnia 1962 w Dniepropietrowsku) – ukraiński piłkarz, grający na pozycji napastnika lub pomocnika, kluczowy zawodnik reprezentacji ZSRR w latach 80-90. Obecnie trener piłkarski.

Wołodymyr Luty
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko Wołodymyr Mykołajowycz Luty
Data i miejsce urodzenia 20 kwietnia 1962
Dniepropetrowsk
Wzrost 188 cm
Pozycja napastnik/pomocnik
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1979–1989 Dnipro Dniepropietrowsk 250 (51)
1990–1991 FC Schalke 04 45 (9)
1991–1992 MSV Duisburg 36 (6)
1992 Bursaspor 2 (0)
1992–1993 VfL Bochum 3 (0)
1993–1994 Rot-Weiß Oberhausen 6 (0)
1993–1994 SpVgg Unterhaching 10 (6)
1994–1996 FSV Salmrohr 43 (5)
1996–1997 FC Wittlich ? (?)
1997 Dnipro Dniepropietrowsk ? (?)
1997–1998 Preußen Kolonia ? (?)
1998–1999 FC Bad Honnef ? (?)
1999–2001 Junkersdorf Kolonia ? (?)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1986–1988  ZSRR olimpijska 12 (3)
1990  ZSRR 3 (1)
1992  WNP 3 (0)
W sumie: 18 (4)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
2003–2004 Blau-Weiß Brühl
2004–2006 Fortuna Bonn
2007 Lokomotiw Moskwa (asystent)
2010–2011 FK Rostów (asystent)
2011 FK Rostów (p.o.)
2013 Nistru Otaci
2013 Rapid Ghidighici
2014–2015 Saxan Ceadîr-Lunga
2016 FK Tarnopol (wicedyrektor sport.)
2016 SK Zugdidi
2017 PFK Sumy

Kariera piłkarskaEdytuj

Kariera klubowaEdytuj

Wychowanek Szkoły Piłkarskiej nr 15 w Dniepropietrowsku (od 1972), "Dnipro-75" (1973, 1978), i juniorskiej szkółki Wichr Dniepropietrowsk (1974-1977). W drużynie seniorskiej Dnipra Dniepropietrowsk grał w latach 1979-1989. Z nim sięgał po mistrzostwo ZSRR w 1983 i 1988. W 1990 wyjechał za granicę, gdzie występował za niemieckie kluby FC Schalke 04 i MSV Duisburg. Po roku występów w 1992 w tureckim Bursaspor powrócił do Niemiec, gdzie bronił barw klubów VfL Bochum, Rot-Weiß Oberhausen, SpVgg Unterhaching, FSV Salmrohr i FC Wittlich. W 1997 wrócił do ojczystego Dnipra Dniepropietrowsk, ale już nie potrafił występować na wysokim poziomie. Dlatego ponownie wrócił do Niemiec, gdzie bronił barw amatorskich klubów Preußen Kolonia, FC Bad Honnef i Junkersdorf Kolonia. W 2001 zakończył karierę piłkarską.

Kariera reprezentacyjnaEdytuj

W barwach Związku Radzieckiego zagrał 3 razy i strzelił 1 gola (plus 3 meczów w barwach WNP). Największymi sukcesami było mistrzostwo Olimpijskie na Olimpiadzie w Seulu w 1988 roku oraz turniej finałowy Mistrzostw Świata we Włoszech w 1990 roku. W 1992 występował w reprezentacji WNP na Mistrzostwach Europy 1992.

Kariera trenerskaEdytuj

Po zakończeniu kariery piłkarskiej trenował amatorskie kluby Blau-Weiß Brühl i Fortuna Bonn. W 2007 został asystentem trenera Anatolija Byszowca w rosyjskim klubie Lokomotiw Moskwa. Po zwolnieniu Byszowca też został zwolniony z pracy[1]. W latach 2010-2011 (do maja) pomagał Ołehowi Protasowowi trenować FK Rostów. Od maja 2011 pełnił obowiązki głównego trenera FK Rostów, w którym pracował do 20 czerwca 2011[2]. Na początku 2013 roku objął stanowisko głównego trenera Nistru Otaci, ale po około miesiącu pracy opuścił Nistru i w kwietniu 2013 podpisał kontrakt do końca roku z Rapidem Ghidighici[3]. 12 stycznia 2014 objął stanowisko głównego trenera klubu Saxan Ceadîr-Lunga[4], w którym pracował do kwietnia 2015[5]. 4 lipca 2016 objął stanowisko wicedyrektora sportowego FK Tarnopol[6]. Ale już po miesiącu, 22 sierpnia 2016 stał na czele gruzińskiego SK Zugdidi[7], którym kierował do końca roku. 25 stycznia 2017 został mianowany na stanowisko głównego trenera PFK Sumy[8], ale już 1 marca 2017 zrezygnował z tej funkcji[9].

Sukcesy i odznaczeniaEdytuj

Sukcesy piłkarskieEdytuj

reprezentacja ZSRR
Dnipro Dniepropietrowsk

Sukcesy trenerskieEdytuj

Saxan Ceadîr-Lunga

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj