Otwórz menu główne

Wocławy

wieś w województwie pomorskim

Wocławy (niem. Wotzlaff) – wieś w Polsce położona w województwie pomorskim, w powiecie gdańskim, w gminie Cedry Wielkie na obszarze Żuław Gdańskich.

Wocławy
wieś
Ilustracja
Ruiny kościoła
Państwo  Polska
Województwo  pomorskie
Powiat gdański
Gmina Cedry Wielkie
Liczba ludności  305
Strefa numeracyjna 58
Kod pocztowy 83-020
Tablice rejestracyjne GDA
SIMC 0159806
Położenie na mapie gminy Cedry Wielkie
Mapa lokalizacyjna gminy Cedry Wielkie
Wocławy
Wocławy
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Wocławy
Wocławy
Położenie na mapie województwa pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa pomorskiego
Wocławy
Wocławy
Położenie na mapie powiatu gdańskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu gdańskiego
Wocławy
Wocławy
Ziemia54°16′28″N 18°46′19″E/54,274444 18,771944

W latach 1945–1998 miejscowość nieprzerwanie należała do województwa gdańskiego.

Miejscowość jest siedzibą parafii rzymskokatolickiej, należącej do dekanatu Żuławy Steblewskie w archidiecezji gdańskiej. Kościół katolicki powstał w okresie międzywojennym dla pracowników sezonowych, przybywających na Żuławy z Polski. Obecna szkoła jest plebanią dawnej parafii katolickiej.

HistoriaEdytuj

Najwcześniejsze dokumenty mówią o nadaniu wsi przez Władysława Łokietka synom podkomorzego gdańskiego Unisława w 1308. W latach 1310–1454 wieś była we władaniu krzyżackiej komturii gdańskiej, aby następnie przejść na własność miasta Gdańska – lata 1454–1793 i 1807–1814. W latach 1793–1807 oraz 1814–1914 była pod zarządem skarbu pruskiego. Pierwotny układ wsi prawdopodobnie owalnicowy, obecnie ulicówka.

ZabytkiEdytuj

Według rejestru zabytków NID[1] na listę zabytków wpisana jest ruina kościoła parafialnego pw. św.św. Piotra i Pawła z poł. XIV, nr rej.: 489 z 7.02.1974.

Ruiny gotyckiego kościoła poewangelickiego wzmiankowanego w 1384. Wzniesiony z cegły jako budowla bazylikowa, trójnawowa, z masywną wieżą od zachodu. W 1729 w znacznej części zniszczony przez pożar. Odbudowany siedem lat później w skromniejszej postaci, w obrębie dawnej nawy głównej. W tym samym czasie dostawiono górną kondygnację wieży, przykrytą blaszanym hełmem. Budynek ten częściowo uległ zniszczeniu podczas II wojny światowej w 1945 i od tego czasu pozostaje w ruinie.

W murach od strony zachodniej relikty schodów tunelowych na wyższą kondygnację. Na terenie przykościelnym znajdują się płyty nagrobne przeniesione z posadzki kościoła, a także zadbana, autentyczna stela menonicka z Wróblewa z 1739 r.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj