Otwórz menu główne

Wojciech Duryasz, również jako Wojciech Duriasz (ur. 23 kwietnia 1940 w Stanisławowie) – polski aktor teatralny, filmowy i telewizyjny.

Wojciech Duryasz
Data i miejsce urodzenia 23 kwietnia 1940
Stanisławów, Polska
Zawód aktor
Zespół artystyczny
Teatr Kamienica
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju”

ŻyciorysEdytuj

W 1963 ukończył Państwową Wyższą Szkołę Teatralną im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie. 21 listopada tego roku zadebiutował na deskach teatru w sztuce Śmierć porucznika Sławomira Mrożka w reż. Aleksandra Bardiniego. Całą swoją sceniczną karierę zawodową związał z Teatrem Dramatycznym w Warszawie (1963–2005).

Występował również w Teatrze Telewizji, m.in. w spektaklach: Irkucka historia Aleksieja Arbuzowa w reż. Stanisława Wohla (1964), Panna Rosita czyli Mowa kwiatów Federico Garcii Lorki w reż. Maryny Broniewskiej (1966), Pożegnanie z Marią Tadeusza Borowskiego w reż. Jerzego Antczaka (1966), Pan Geldhab Aleksandra Fredry w reż. Jana Świderskiego (1968), Śpiew z pożogi Krzysztofa Kamila Baczyńskiego w reż. Krystyny Sznerr (1968), Śnieg Stanisława Przybyszewskiego w reż. Ignacego Gogolewskiego (1970), Elektra Jeana Giraudoux w reż. Ludwika René (1972), Akcja Szarotka Andrzeja Zakrzewskiego (1977), Judasz z Kariothu Karola Huberta Rostworowskiego w reż. Tadeusza Lisa (1981), Gdy płoną lasy Jerzego Zawieyskiego w reż. Marcela Kochańczyka (1983), Otello Williama Szekspira w reż. Andrzeja Chrzanowskiego (1984) oraz w Indyku Sławomira Mrożka w reż. Macieja Wojtyszki (1990), Sokole maltańskim Dashiella Hammetta w reż. Laco Adamíka (1994) i w sztuce Wariatka z Chaillot Jeana Giraudoux w reż. Wojciecha Adamczyka (1994).

W 2013 przy okazji premiery spektaklu Porwanie Sabinek w Teatrze Kamienica obchodził 50-lecie pracy artystycznej.

FilmografiaEdytuj

GościnnieEdytuj

Użyczył głosuEdytuj

OdznaczeniaEdytuj

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj