Otwórz menu główne
herbu Ostoja

Wojciech Ścibor Marchocki herbu Ostoja (zm. w marcu 1788) – generał-adiutant królewski w 1768 roku, kasztelan sanocki w latach 1780-1786, podczaszy trembowelski w latach 1769-1778, podstoli trembowelski w latach 1768-1769, wojski trembowelski w latach 1764-1768, wicesgerent grodzki lwowski w latach 1755-1762[1], chorąży znaku pancernego W. Ks. Lit., odznaczony Orderem Św. Stanisława.

W 1764 roku wyznaczony przez konfederację do lustracji dóbr królewskich i innych dóbr w ziemi halickiej, w powiatach kołomyjskim i trembowelskim województwa ruskiego[2]. Poseł ziemi halickiej na sejm 1768 roku[3]. Wojciech Marchocki pozbył się dóbr w 1772 r. Jako kasztelan sanocki, nabywszy w maju 1780 r. od Starzyńskich dobra Jarmolińskie zamieszkał w Malejowicach.

Był uczestnikiem spotkań literackich u baszy chocimskiego. W maju 1780 r. Wojciech Ścibor Marchocki, kasztelan sanocki ożenił się po raz drugi z Elżbietą Lenkiewicz (córką Jana Lenkiewicza Ipohorskiego - cześnika mozyrskiego. Dzieci swoich nie miał. Jako stryj wziął sierotę po zmarłym bracie Mikołaju Marchockim – mieczniku przemyskim, pod swoją opiekę i wraz z żoną zajął się wychowaniem, Jerzego Ignacego (1755-1827) -podolskim oryginałem, późniejszym inicjatorem reform gospodarczo-społecznych, w tzw. Państwie Mińkowieckim.

Będąc kasztelanem, został wyniesiony do godności senatora. Odznaczony został Orderem Św. Stanisława. Kasztelan sanocki, był na Podolu posiadaczem obszernych włości: Jarmolińce i Malejowice, gdzie był dwór z gustem uporządkowany, i tam gościł 10 listopada 1781 Króla Polski Stanisława Augusta jadącego do Kamieńca.

BibliografiaEdytuj

  • Jadwiga Bogusławska, „Marchocki Ignacy”, [w:] „Słownik pracowników książki polskiej”, Warszawa–Łódź 1972; Marian Dubiecki,
  • „Na Kresach i za Kresami. Wspomnienia i szkice”, tom II, Kijów 1914
  • Sylwester Groza, „Hrabia Ścibor na Ostrowcu”, tom I–II, Warszawa 1848
  • Antoni Rolle, „Hrabia Redux”, [w:] „Wybór pism”, tom II, Kraków 1966
  • Juliusz Słowacki, „Le roi de Ladawa”, [w:] „Dzieła wszystkie”, pod red. Juliusza Kleinera, tom VIII, Wrocław 1958
  • Wawrzyniec Marczyński, „Statystyczne, topograficzne i historyczne opisanie guberni podolskiej”, tom I, Wilno 1820, tom II, Wilno 1822, tom III, Wlilno 1823.

PrzypisyEdytuj

  1. Urzędnicy województwa ruskiego XIV-XVIII wieku. (Ziemie halicka, lwowska, przemyska, sanocka). Spisy". Oprac. Kazimierz Przyboś. 1987, s. 364.
  2. Volumina Legum tom VII, Petersburg 1860, s. 23.
  3. Wiadomości Warszawskie. 1768, nr 79, [b.n.s]