Wojciech Szczęsny Kaczmarek

samorządowiec polski, prezydent Poznania w latach 1990-1998

Wojciech Szczęsny Kaczmarek (ur. 24 marca 1942 w Luboniu, zm. 26 maja 2009 w Poznaniu) – polski fizyk, nauczyciel akademicki i samorządowiec, prezydent Poznania w latach 1990–1998.

Wojciech Szczęsny Kaczmarek
Data i miejsce urodzenia 24 marca 1942
Luboń
Data i miejsce śmierci 26 maja 2009
Poznań
Prezydent Poznania
Okres od 6 czerwca 1990
do 14 grudnia 1998
Poprzednik Andrzej Wituski
Następca Ryszard Grobelny
Prezes Związku Miast Polskich
Okres od 1991
do 1998
Następca Piotr Uszok
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Kawaler Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja)
Sala sesyjna im. Wojciecha Szczęsnego Kaczmarka w UM w Poznaniu

ŻyciorysEdytuj

Absolwent Wydziału Fizyki Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Na tej uczelni obronił pracę doktorską oraz uzyskał habilitację z zakresu nauk fizycznych[1], prowadził także zajęcia do czasu zaprzestania pracy naukowej w 1990. W latach 80. działał w „Solidarności”. Pracował naukowo na uczelniach w Zurychu i Paryżu[2][3].

W latach 1990–1998 przez dwie kadencje sprawował urząd prezydenta Poznania. W 1990 wybrany został przewagą jednego głosu (jego kontrkandydatami byli Maciej Musiał, Jerzy Pomin i Andrzej Porawski)[4]. Współtworzył, a następnie objął stanowisko prezesa reaktywowanego Związku Miast Polskich. Przez trzy kadencje (do 2002) zasiadał w poznańskiej radzie miasta, m.in. z ramienia Unii Wolności. W tym samym roku bez powodzenia ubiegał się o urząd prezydenta miasta w wyborach bezpośrednich (przegrał w drugiej turze z Ryszardem Grobelnym[5]). W latach 2000–2003 pełnił funkcję konsula generalnego RP w Paryżu. W 2004 kandydował do Parlamentu Europejskiego z listy Inicjatywy dla Polski, rok później otwierał poznańską listę Partii Demokratycznej w wyborach parlamentarnych.

Został pochowany na Cmentarzu Junikowo w Poznaniu[6].

Odznaczenia, wyróżnienia i upamiętnienieEdytuj

W 1997 uhonorowany francuską Legią Honorową[7].

W 1999, za wybitne zasługi w działalności publicznej i społecznej, został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski[8][9]. W 2009, za wybitne zasługi dla samorządu terytorialnego i przemian demokratycznych w Polsce, za działalność państwową i publiczną, za osiągnięcia w pracy naukowej i dydaktycznej, otrzymał Krzyż Komandorski tego orderu[10][11].

W 2019 na Starym Rynku w Poznaniu zorganizowana została plenerowa wystawa w celu przybliżenia jego postaci[12].

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Dr hab. Wojciech Szczęsny Kaczmarek, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI) [online] [dostęp 2020-02-17].
  2. Zmarł Wojciech Szczęsny Kaczmarek, rp.pl, 27 maja 2009 [dostęp 2020-02-17].
  3. Komisja Łączności z Polakami za Granicą /nr 26/, sejm.gov.pl, 6 lipca 1999 [dostęp 2020-02-17].
  4. Andrzej Wituski, Dorota Ronge-Juszczyk, Przecież to mój Poznań. Andrzej Wituski w rozmowie z Dorotą Ronge-Juszczyk, Poznań: Dom Wydawniczy „Rebis”, 2014, s. 194–195, ISBN 978-83-7818-643-4, OCLC 903323433.
  5. Wybory samorządowe 2002, pkw.gov.pl [dostęp 2020-02-17].
  6. Kaczmarek Wojciech Szczęsny, um.poznan.pl [dostęp 2020-02-16].
  7. Zmarł Wojciech Szczęsny Kaczmarek, poznan.pl, 26 maja 2009 [dostęp 2020-02-16].
  8. M.P. z 2000 r. nr 5, poz. 99
  9. Odznaczenia z okazji Narodowego Święta Niepodległości w Pałacu Prezydenckim, prezydent.pl, 11 listopada 1999 [dostęp 2020-02-16].
  10. M.P. z 2009 r. nr 59, poz. 799
  11. Syn śp. Wojciecha Szczęsnego Kaczmarka odebrał Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski, prezydent.pl, 2 czerwca 2009 [dostęp 2020-02-16].
  12. Pamięci prezydenta Kaczmarka, „POZnan* Informator Samorządowy Metropolii Poznań”, maj 2019, s. 3, ISSN 2080-315X.