Otwórz menu główne

Wojciech Zamecznik (ur. 13 stycznia 1923 w Warszawie, zm. 12 maja 1967) – polski artysta, z wykształcenia architekt, zajmował się ponadto fotografią, filmem, grafiką użytkową, typografią, wystawiennictwem i scenografią. Znany jest z eksperymentalnego wykorzystania fotografii w tworzeniu plakatu. Od 1964 był członkiem Alliance Graphique Internationale[1].

Wojciech Zamecznik
Data i miejsce urodzenia 13 stycznia 1923
Warszawa
Data śmierci 12 maja 1967
Narodowość polska
Język polski
Dziedzina sztuki fotografia, film, grafika użytkową, typografia, scenografia, plakat
Strona internetowa

Swoją drogę twórczą rozpoczął tuż po II wojnie światowej. Początkowo zajmował się głównie wystawiennictwem i scenografią tworzoną dla Teatru Małego w Warszawie. Był współautorem m.in. oprawy plastycznej wystawy Warszawa oskarża, a za projekt dla Pawilonu Czterech Kopuł (wykonanego wraz z bratem stryjecznym, Stanisławem Zamecznikiem i zrealizowanego w 1948) został nagrodzony na I Ogólnopolskiej Wystawie Architektury Wnętrz i Sztuki Dekoracyjnej (1952).

Wojciech Zamecznik znany jest przede wszystkim jako plakacista, zaprojektował ich ponad 200[1]. Początkowo wykonywał plakaty malarskie, głównie filmowe. W 1949 wprowadził po raz pierwszy fotografię do swojego projektu[1]. Na początku stosował fotomontaże, potem eliminującą półtony technikę fotogramu. W 1950 w plakacie Festiwal Filmów Radzieckich po raz pierwszy użył efektu rastra widocznego po dużym powiększeniu fotografii[2]. Podobną metodę zastosował w plakacie do filmu Rodzina Sonenbrucków z 1951 wyróżnionym na I Ogólnopolskiej Wystawie Plakatu (1953) oraz w plakacie do filmu Celuloza[3]. Fotogramy tworzone poprzez rozmaite eksperymenty takie jak prześwietlanie, chemiczna obróbka zdjęcia czy zestawianie pozytywu z negatywem były podstawą wykonania takich plakatów jak np. filmowe Kobieta w oknie (1958)[4] czy Proces został odroczony. Za plakat Pociąg z 1959[5] artysta otrzymał nagrodę im. H. Toulouse-Lautreca na Międzynarodowej Wystawie Plakatu Filmowego w Paryżu (1961) oraz dyplom za najlepszy plakat filmowy na Wystawie Plakatu w São Paulo (1962)[2].

Styl Wojciecha Zamecznika jest określany jako poważny i surowy, które to cechy potrafiły wybrzmiewać nawet w tak trywialnym temacie jak plakat cyrkowy (Cyrk, 1963[6]). Jednakże w jego twórczości było też miejsce na anegdotę, jak np. w plakacie do filmu Nieznośna dziewczyna (1957).

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Wojciech Zamecznik w serwisie Culture.pl
  2. a b Maria Kurpik, W potajemnym warsztacie. Wojciech Zamecznik (1923–1967) w: 2+3 D, 3/2008, ISSN 1642-7602.
  3. Cinema Poster: Celuloza, 1954, przedruk w 1979.
  4. Cinema Poster: Kobieta w oknie, 1958.
  5. Cinema Poster: Pociąg, 1959.
  6. Contemporary Posters: Cyrk, 1963.

Linki zewnętrzneEdytuj