Województwo skierniewickie

nieistniejąca obecnie jednostka administracyjna w Polsce

Województwo skierniewickiewojewództwo ze stolicą w Skierniewicach, jedno z 49 istniejących w latach 19751998. W 1999 zostało podzielone między województwo łódzkie a mazowieckie.

Województwo skierniewickie
województwo
1975–1998
Państwo

 Polska

Data powstania

1 czerwca 1975

Data likwidacji

31 grudnia 1998

Siedziba wojewody i sejmiku

Skierniewice

Powierzchnia

3960 km²

Populacja (1998)
• liczba ludności


423 700

• gęstość

107 os./km²

Tablice rejestracyjne

SK, SN, SF

Położenie na mapie Polski
POL województwo skierniewickie 1975.svg
Portal Polska
Mapa województwa w ostatnim dniu jego istnienia z podziałem na gminy.

Województwo skierniewickie graniczyło z województwami: płockim, warszawskim, radomskim, piotrkowskim, łódzkim. Powierzchnia województwa wynosiła 3960 km². Administracyjnie województwo dzieliło się na 8 miast i 36 gmin. Całe województwo skierniewickie miało kierunkowy numer telefoniczny 46. Kod pocztowy zaczynał się od numeru 96-100 do 96-521. Choć w momencie tworzenia województwa to Żyrardów był największym miastem w regionie, to jednak mniejsze od niego Skierniewice zostały stolicą województwa.

Urzędy RejonoweEdytuj

  • Urząd Rejonowy w Łowiczu dla gmin: Bielawy, Chąśno, Domaniewice, Kocierzew Południowy, Łowicz, Łyszkowice, Nieborów i Zduny oraz miasta Łowicz
  • Urząd Rejonowy w Rawie Mazowieckiej dla gmin: Biała Rawska, Cielądz, Głuchów, Kowiesy, Rawa Mazowiecka, Regnów i Sadkowice oraz miasta Rawa Mazowiecka
  • Urząd Rejonowy w Skierniewicach dla gmin: Bolimów, Brzeziny, Dmosin, Godzianów, Jeżów, Lipce Reymontowskie, Maków, Nowy Kawęczyn, Puszcza Mariańska, Rogów, Skierniewice i Słupia oraz miast Brzeziny i Skierniewice
  • Urząd Rejonowy w Sochaczewie dla gmin: Młodzieszyn, Nowa Sucha, Rybno, Sochaczew i Teresin oraz miasta Sochaczew
  • Urząd Rejonowy w Żyrardowie dla gmin: Baranów, Jaktorów, Mszczonów, Radziejowice, Wiskitki i Żabia Wola oraz miasta Żyrardów

Największe miastaEdytuj

 
Urząd Wojewódzki w latach 1975–1998, obecnie Siedziba Starostwa Powiatowego
 
Wnętrze dworca kolejowego w Skierniewicach
 
Skierniewice, ul. Senatorska
 
Skierniewice – Rynek
 
Żyrardów, obecnie budynek magistratu
 
Ratusz Miejski w Rawie Mazowieckiej
 
Muzeum Kolei Wąskotorowej w Sochaczewie
 
Brzeziny – Muzeum Regionalne

Ludność w latachEdytuj

Rok Liczba mieszkańców
1975 (31 grudnia)[1] 388,7 tys.
1976 (31 grudnia)[2] 389,8 tys.
1977 (31 grudnia)[3] 391,4 tys.
1978 (spis powszechny)[4] 393 397
1978 (31 grudnia)[5] 393,5 tys.
1979 (31 grudnia)[6] 395,1 tys.
1980 (31 grudnia)[7] 396,9 tys.
1985 (31 grudnia)[8] 409,5 tys.
1986[9] 411,5 tys.
1987[10] 413,2 tys.
1988[11] 415,2 tys.
1989 (31 grudnia)[12] 418,2 tys.
1990 (30 czerwca)[13] 418,7 tys.
1990 (31 grudnia)[13] 419,3 tys.
1991 (31 grudnia)[14] 420,7 tys.
1992 (31 grudnia)[15] 423,1 tys.
1993 (30 czerwca)[16] 423 tys.
1994 (31 grudnia)[17] 423,8 tys.
1995 (30 czerwca)[18] 423,6 tys.
1995 (31 grudnia)[19] 424 tys.
1997 (31 grudnia)[20] 423,9 tys.

Administracja rządowaEdytuj

Terenowym organem Administracji Rządowej był wojewoda skierniewicki, wyznaczany przez Prezesa Rady Ministrów. Siedzibą wojewody było miasto Skierniewice.

Wojewodowie skierniewiccyEdytuj

Od czerwca 1975 do 31 grudnia 1998 roku funkcje wojewody spełniało pięciu wojewodów:

WicewojewodowieEdytuj

GospodarkaEdytuj

Województwo skierniewickie miało charakter rolniczo-przemysłowy. Głównymi ośrodkami przemysłowymi w województwie skierniewickim były:

  • Rawent, Zatra, Polfer, Hortex w Skierniewicach, Spółdzielnie Mleczarskie, Zakłady Włókiennicze w Żyrardowie, Zakłady Mięsne w Rawie Mazowieckiej.

TransportEdytuj

Przez teren województwa skierniewickiego przebiegały szlaki drogowe i kolejowe oraz istniało w województwie lotnisko wojskowe, obecnie w województwie mazowieckim koło Sochaczewa.

DrogiEdytuj

KolejeEdytuj

  • Linia kolejowa numer 1 Warszawa Centralna – Katowice
  • Linia kolejowa numer 3 Warszawa Zachodnia – Kunowice
  • Linia kolejowa numer 4 Grodzisk Mazowiecki – Zawiercie
  • Linia kolejowa numer 11 Skierniewice – Łowicz Główny
  • Linia kolejowa numer 12 Skierniewice – Łuków
  • Linia kolejowa numer 15 Bednary – Łódź Kaliska
  • Linia kolei wąskotorowej Rogów – Biała Rawska
  • Linia kolei wąskotorowej Sochaczew – Wyszogród – Piaski[21]

KomunikacjaEdytuj

Komunikacja miejskaEdytuj

W miastach województwa skierniewickiego istniały miejskie zakłady komunikacyjne: w Skierniewicach, Sochaczewie, Łowiczu, Żyrardowie, Rawie Mazowieckiej.

Komunikacja autobusowaEdytuj

W byłym województwie skierniewickim była dobrze zorganizowana komunikacja autobusowa. Istniała Polska Komunikacja Samochodowa (PKS) w Skierniewicach, Żyrardowie, Sochaczewie, Rawie Maz., Brzezinach, Mszczonowie.

Komunikacja kolejowaEdytuj

Województwo miało dogodne połączenia między miastami województwa skierniewickiego:

  • Skierniewice – Łowicz – Skierniewice
  • Skierniewice – Żyrardów – Skierniewice
  • Łowicz – Sochaczew – Łowicz

W Sochaczewie istniały połączenia kolei wąskotorowej Sochaczew – Chodaków, Brochów, Tułowice do Wilcz Tułowskich i Wyszogrodu. Drugą linią wąskotorową była linia łącząca Rogów z Rawą Maz., Białą Rawską.

Komunikacja lotniczaEdytuj

W województwie skierniewickim nie istniał port lotniczy. Najbliższym był port lotniczy w Warszawie i Łodzi w sąsiednich województwach łódzkim i warszawskim.

Środowisko naturalneEdytuj

Rzeki woj. skierniewickiegoEdytuj

 
Rzeka Bzura
 
Jezioro Okręt
 
Bolimowski Park Krajobrazowy

Jeziora i zalewyEdytuj

Parki krajobrazowe, lasyEdytuj

Edukacja i kulturaEdytuj

Głównym ośrodkiem kulturalnym województwa były Skierniewice. W 1977 roku powstało Skierniewickie Święto Kwiatów, Owoców i Warzyw odbywające się do dnia dzisiejszego.

W województwie istniały instytuty i placówki naukowe:

W województwie istniały pola doświadczalne Polskiej Akademii Nauk funkcjonujące do dziś w Skierniewicach.

W województwie skierniewickim istniało wiele szkół:

  • Przedszkola
  • Szkoły podstawowe
  • Licea
  • Szkoły techniczne
  • Szkoły zawodowe
  • Szkoły wyższe

UczelnieEdytuj

 
Wyższa Szkoła Ekonomiczno Humanistyczna w Skierniewicach

W województwie skierniewickim w latach 1975–1998 funkcjonowały szkoły wyższe:

ReligiaEdytuj

Dominującą religią wyznawaną przez większość mieszkańców województwa skierniewickiego było chrześcijaństwo, należące głównie do Kościoła katolickiego. Wszystkie parafie katolickie, poza jedną, wchodziły w skład diecezji łowickiej[23]. Parafia Wojskowa Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Skierniewicach od 1993 roku należy do dekantu Sił Powietrznych w Ordynariacie Polowym Wojska Polskiego.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Rocznik statystyczny 1976, Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 1976, s. L.
  2. Rocznik statystyczny 1977, Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 1977, s. XLVI.
  3. Rocznik statystyczny 1978, Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 1978, s. XLVIII.
  4. Rocznik Statystyczny Województw 1980, Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 1980, s. 28 (s. 88 dokumentu PDF).
  5. Rocznik statystyczny 1979, Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 1979, s. L.
  6. Rocznik statystyczny 1980, Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 1980, s. LVIII.
  7. Rocznik statystyczny województw 1981, Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 1982, s. 5 (s. 54 dokumentu PDF).
  8. Encyklopedia powszechna PWN, t. 5 (suplement), Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1988, s. 318.
  9. Świat w przekroju 1988, Warszawa: Wiedza Powszechna, 1989, s. 270.
  10. Encyklopedia popularna PWN, wyd. dwudzieste trzecie zmienione i uzupełnione, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1993, s. 780, ISBN 83-01-10416-3.
  11. Świat w przekroju 1991, Warszawa: Wiedza Powszechna, 1991, s. 271, ISSN 0137-6799.
  12. Encyklopedia popularna PWN, wyd. dwudzieste pierwsze zmienione i uzupełnione, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1991, s. 657.
  13. a b Rocznik statystyczny województw 1991, Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 1991, s. 15 (s. 76 dokumentu PDF).
  14. Encyklopedia popularna PWN, wyd. dwudzieste trzecie zmienione i uzupełnione, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1993, s. 657.
  15. Mały rocznik statystyczny 1994, Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 1994, s. 434.
  16. Mały rocznik statystyczny 1994, Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 1994, s. 435.
  17. Mały rocznik statystyczny 1996, Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 1996, s. 447, ISSN 0079-2608.
  18. Mały rocznik statystyczny 1996, Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 1996, s. 448, ISSN 0079-2608.
  19. Rocznik statystyczny województw 1996, Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 1996, s. 25 (s. 94 dokumentu PDF).
  20. Rocznik statystyczny województw 1998, Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 1998, s. XL-XLI (s. 41-42 dokumentu PDF).
  21. Źródło: http://www.plk-sa.pl/files/public/user_upload/pdf/Reg_przydzielania_tras/Regulamin_2013_2014/zmiana_7_02_2014/P_13-14_Z_1_20140207122552.pdf
  22. http://wsehsk.home.pl/index.php?menu=1&page=3
  23. Zarchiwizowana kopia. [dostęp 2014-12-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-12-20)].