Wojna syjamsko-kambodżańska (1587)

Wojna syjamsko-kambodżańska – krótkotrwała wojna spowodowana kambodżańską inwazją i zakończona tajskim zwycięstwem w 1587.

Wojna syjamsko-kambodżańska 1587
Ilustracja
Królestwo Ayutthaya 1605 r.
Czas

1587

Terytorium

Kambodża

Wynik

Zwycięstwo Syjamu

Strony konfliktu
Syjam Kambodża
Dowódcy
Naresuan Sattha
Siły
nieznane nieznane
Straty
nieznane nieznane
brak współrzędnych

W roku 1584 książę Naret – późniejszy król Syjamu Naresuan – ogłosił niezależność Królestwa Ajutthaja spod władzy Birmy. Birmański król Nanda Bayin uderzył na Syjam dążąc do połączenia sił z armią państwa Chiang Mai, ale syjamski dowódca zdołał temu zapobiec, bijąc obie armie osobno[1]. Dwa lata później kolejna inwazja birmańska wkroczyła do Syjamu, i obległ Ajutthaję przez pięć miesięcy wiosną 1587 roku. Źle zorganizowane oblężenie zakończyło się porażką Birmańczyków, którzy zmuszeni zostali do odwrotu[1].

Od całkowitej klęski uratował ich zapewne fakt, że w międzyczasie na Syjam uderzyły także wojska khmerskie pod wodzą króla Satthy[1]. Satta zajął miasto Prachim[2] i Naret, zamiast ścigać Birmańczyków, musiał zwrócić się na południe[1]. Jego kampania okazała się dużym sukcesem: odbił Prachim, zajął Battambang oraz Pursat i doszedł do stolicy kraju Logvek, którą obległ. Z uwagi na problemy zaopatrzeniowe wydał jednak rozkaz odwrotu do Syjamu, przyrzekając jednak zemstę królowi Sattcie, co doprowadziło do wojny w 1593 roku[2]

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d D. G. E. Hall: A History of South-East Asia. London: MacMillan, 1955, s. 219.
  2. a b W. A. R. Wood: A History of Siam. London: Fisher Unwin Ltd, 1924, s. 137.