Wozławki

wieś w województwie warmińsko-mazurskim

Wozławki (niem. Wusslack) – wieś w Polsce położona na Warmii w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie bartoszyckim, w gminie Bisztynek. W latach 1945–1973 w powiecie biskupieckim. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego.

Wozławki
wieś
Ilustracja
Państwo  Polska
Województwo  warmińsko-mazurskie
Powiat bartoszycki
Gmina Bisztynek
Liczba ludności (2011) 371[1]
Strefa numeracyjna 89
Kod pocztowy 11-230[2]
Tablice rejestracyjne NBA
SIMC 0472302
Położenie na mapie gminy Bisztynek
Mapa lokalizacyjna gminy Bisztynek
Wozławki
Wozławki
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Wozławki
Wozławki
Położenie na mapie województwa warmińsko-mazurskiego
Mapa lokalizacyjna województwa warmińsko-mazurskiego
Wozławki
Wozławki
Położenie na mapie powiatu bartoszyckiego
Mapa lokalizacyjna powiatu bartoszyckiego
Wozławki
Wozławki
Ziemia54°07′10″N 20°52′28″E/54,119444 20,874444

HistoriaEdytuj

Wieś lokowana w 1357 r. przez biskupa Stryprocka, powtórny przywilej lokacyjny wydał w 1564 r. biskup Hozjusz. Wozławki w XIV w. były siedzibą parafii. Pierwsza wzmianka o proboszczu w Wozławkach pochodzi z 1379. Kościół wybudowano w latach 1370-1380, a uposażenie dla parafii zapisano dopiero w czasie powtórnej lokacji w 1564 r. Proboszczem w latach 1717-1728 był baron Gotfryd Henryk Eulenberg z Galin (konwertyta). Proboszcz ten odnowił wnętrze gotyckiej budowli, nadając wystrój barokowy. Dobudował także kaplice św. Brunona (1727-1728). W roku 1788 kaplica była remontowana a malowidłami ozdobił Maciej Jan Meyer z Lidzbarka Warmińskiego. Kościół odnowiono kolejny raz w 1877 r. W wykazie wsi z 1729, obok Wozławek do parafii należała wieś Trutnowo. W 1772 do komunii św. wielkanocnej przystąpiło tu 446 osób. Obecnie parafia Wozławki należy do dekanatu Bartoszyce i obejmuje: wieś Wozławki, Trutnowo oraz Sułowo i Winiec, które do 2008 roku były parafią filialną Wozławek.

Wieczorem 22 stycznia 1945 z Wilczego Szańca przez Wozławki do pobliskich Borek Sędrowskich ewakuowany był sztab 4 Armii gen. Friedricha Hossbacha.

KościółEdytuj

Kościół pw. św. Antoniego Opata, gotycki, orientowany, salowy z zakrystią od północy wybudowany został w latach 1370-1380, a wieża w II poł. XV wieku. Parafia należała do archiprezbiteratu w Jezioranach. Kościół posiada barokowy wystrój wnętrza. Ołtarz główny w kościele jest z 1726 – warsztat Krzysztofa Peuckera z Reszla. Ołtarze boczne, ambona i zagroda chrzcielna są barokowe. Na zagrodzie chrzcielnej znajduje się późnogotycka rzeźba św. Anny Samotrzeć z początku XVI wieku. Na sklepieniu kościoła polichromia z pierwszej połowy XVIII wieku. W tym samym okresie po stronie południowej kościoła wybudowano kaplicę w kształcie rotundy (połączona z nawa za pośrednictwem kruchty) z fundacji Eulenburga (1727-1728). Kaplica pw. św. Brunona zdobiona jest polichromiami (stan zachowania - w połowie odnowione ) Meyera.

BibliografiaEdytuj

  • Andrzej Kopiczko Ustrój i organizacja diecezji warmińskiej w latach 1525–1772, Olsztyn 1993
  • Andrzej Rzempołuch, Przewodnik po zabytkach sztuki dawnych Prus Wschodnich, Agencja Wydawnicza "Remix", Olsztyn, 1992, ​ISBN 83-900155-1-X
  • Tomasz Darmochwał, Marek Jacek Rumiński: Warmia Mazury. Przewodnik, Białystok: Agencja TD, 1996. ​ISBN 83-902165-0-7​, s. 138
  • Kościoły i kaplice Archidiecezji Warmińskiej, tom II, Mieczysław Wieliczko, Bronisław Magdziarz (red.), Janina Bosko, Olsztyn: Kuria Metropolitalna Archidiecezji Warmińskiej, 1999, ISBN 83-912605-0-X, OCLC 831022246.

PrzypisyEdytuj