Otwórz menu główne

Wprost

czasopismo w Polsce

Wprost” – polski tygodnik społeczno-polityczny wydawany od 1982, do 2000 w Poznaniu, następnie w Warszawie; od 2019 redaktorem naczelnym jest Marcin Dzierżanowski; ukazuje się w poniedziałek.

Wprost
Ilustracja
Częstotliwość tygodnik
Państwo  Polska
Adres Al. Jerozolimskie 212
02-486 Warszawa
Wydawca PMPG Polskie Media
Rodzaj czasopisma społeczno-polityczny
Pierwsze wydanie 5 grudnia 1982
Redaktor naczelny Marcin Dzierżanowski
Średni nakład (I półrocze 2019) 54 585 egz.
Średnia sprzedaż (I półrocze 2019) 14 247[1] egz.
Format A4
Liczba stron 110–140
ISSN 0209-1747
OCLC 24423346
Strona internetowa

Od 1990 tygodnik publikuje listę 100 najbogatszych Polaków tygodnika „Wprost”, a od 1991 redakcja tygodnika przyznaje tytuł Człowieka Roku tygodnika „Wprost”. Tygodnik kojarzony jest raczej z orientacją prawicową[2], choć publikowało i publikuje w nim wielu autorów, związanych z lewicą bądź centrum sceny politycznej (m.in. Magdalena Środa i Tomasz Nałęcz)[3]. Sam tygodnik określa się jako centrowy[4].

HistoriaEdytuj

Ukazuje się od 5 grudnia 1982 r. – najpierw jako tygodnik regionalny w Wielkopolsce, a od 1989 jako pismo ogólnopolskie. Redakcja początkowo mieściła się w Poznaniu, a w roku 2000 przeniosła się do Warszawy. Od 2010 r. wydawcą tygodnika „Wprost” jest PMPG Polskie Media (d. Platforma Mediowa Point Group). Pod koniec dekady 2001-2010 nakład wynosił ok. 178 tysięcy egzemplarzy[2].

Od początku transformacji systemowej (1989) „Wprost” popierał Aleksandra Gawronika[5], poznańskiego przedsiębiorcę i polityka, w zamian Gawronik kupował w tygodniku powierzchnię reklamową dla swoich przedsiębiorstw[5].

W 2014 tygodnik opublikował stenogramy prywatnych rozmów osób pełniących ważne funkcje publiczne, których treść została pozyskana z nielegalnych podsłuchów; publikacja treści rozmów doprowadziła do wybuchu tzw. afery podsłuchowej.

RedakcjaEdytuj

Redaktorem naczelnym tygodnika „Wprost” jest Marcin Dzierżanowski[6]. Najdłużej obowiązki redaktora naczelnego Wprost pełnił Marek Król (1989–2006), do grudnia prezes i główny udziałowiec wydawnictwa. Od maja 2006 do stycznia 2007 r. tygodnikiem kierował Piotr Gabryel. Po jego odejściu stanowisko objął Stanisław Janecki. Po zakupie 80 proc. udziałów w spółce Agencja Wydawniczo-Reklamowa „Wprost” przez Platformę Mediową Point Group w końcu 2009 r., w lutym 2010 r. Janecki rozstał się z tygodnikiem, a p.o. redaktora naczelnego została Katarzyna Kozłowska. Tomasz Lis był redaktorem pisma od maja 2010 r., a od lutego 2012 funkcję tę pełnił Michał Kobosko. Od stycznia 2013 do marca 2015 redaktorem naczelnym był Sylwester Latkowski, a następnie do sierpnia 2016 r. był nim Tomasz Wróblewski. Od sierpnia 2016 do sierpnia 2019 funkcję tę pełnił Jacek Pochłopień.

Pod patronatem tygodnika „Wprost” kapituła złożona z laureatów poprzednich edycji przyznaje coroczne Nagrody Kisiela. Sam tygodnik przyznaje tytuł Człowieka Roku tygodnika Wprost. „Wprost” publikuje także wiele cyklicznych rankingów, takich jak "Lista 100 najbogatszych Polaków", "Lista 100 najbardziej wpływowych Polaków”, ranking firm innowacyjnych, ranking najlepiej zarabiających polskich pisarzy itp.

W latach 2013–2015 stałą kolumnę zatytułowaną „Bomba tygodnia” prowadziła Karolina Korwin Piotrowska. Piotrowska zerwała współpracę z „Wprost” po publikacji artykułu Kamil Durczok. Fakty po „Faktach” (nr 8 (1667)), którego autorami byli Sylwester Latkowski, Michał Majewski i Olga Wasilewska; artykuł dotyczył wydarzenia w prywatnym życiu Kamila Durczoka, ówczesnego redaktora naczelnego Faktów (TVN).

CytowalnośćEdytuj

Według Instytutu Monitorowania Mediów, w 2012 tygodnik „Wprost” był najczęściej cytowanym przez inne media tygodnikiem i jednym z najczęściej cytowanych mediów w Polsce[7].

Redaktorzy naczelniEdytuj

  1. Janusz Przybysz (1982-1983)
  2. Waldemar Kosiński (1983-1989)
  3. Marek Król (1989–2006)
  4. Piotr Gabryel (2006–2007)
  5. Stanisław Janecki (2007–2010)
  6. Tomasz Lis (2010–2012)
  7. Michał Kobosko (2012-2013)
  8. Sylwester Latkowski (2013-2015)
  9. Tomasz Wróblewski (2015-2016)
  10. Jacek Pochłopień (od 2016)[8]

Stałe rubrykiEdytuj

  • Skaner
  • Społeczeństwo
  • Polska
  • Giełda
  • Biznes - Ludzie - Pieniądze
  • Know-how
  • Nauka i Zdrowie
  • Historia
  • Bez granic
  • Świat
  • Pasaż
  • Kultura i Styl
  • Laser
  • Organ Ludu

Wprost LightEdytuj

W okresie od 28 maja 2009 do października tegoż roku ukazywał się dwutygodnik "Wprost Light" o tematyce rozrywkowej, którego redaktorem naczelnym był Stanisław Janecki.

PrzypisyEdytuj

  1. „Gazeta Polska” i „Wprost” z największymi spadkami w I półroczu 2019 roku, www.wirtualnemedia.pl [dostęp 2019-08-29] (pol.).
  2. a b Krzysztof Tlałka. Afryka na łamach Newsweeka, Polityki i Wprost w latach 2000-2010. „Zeszyty Prasoznawcze”. T. 57, nr 1 (217), s. 95, 2014. DOI: 10.4467/2299-6362PZ.14.006.2141. 
  3. Marcin Dzierżanowski, Łączy nas „Wprost”, Wprost, 27 października 2019 [dostęp 2019-11-14] (pol.).
  4. WPROST (@TygodnikWPROST) | Twitter, twitter.com [dostęp 2019-11-14] (pol.).
  5. a b Piotr Pytlakowski. Ktoś zacznie mówić. „Polityka”. 28 (3017), s. 26–27, 8 lipca 2015. Warszawa: Polityka sp. z o.o. ska. ISSN 0032-3500. 
  6. Tomasz Wróblewski nie jest już naczelnym „Wprost”. „Czytelnicy nie przyjęli zmiany formatu pisma” (opinie) [dostęp 2016-08-23].
  7. Raport Instytutu Monitorowania Mediów
  8. Wprost.pl, Jacek Pochłopień pokieruje redakcją tygodnika „Wprost” za Tomasza Wróblewskiego, „WPROST.pl”, 23 sierpnia 2016 [dostęp 2016-10-25] (pol.).