Otwórz menu główne

Wrona rybożerna (Corvus ossifragus) – gatunek ptaka z rodziny krukowatych (Corvidae), zamieszkujący wybrzeże wschodniej i południowo-wschodniej Ameryki Północnej.

Wrona rybożerna
Corvus ossifragus[1]
A.Wilson, 1812
Ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd ptaki neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd śpiewające
Rodzina krukowate
Rodzaj Corvus
Gatunek wrona rybożerna
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania
Zasięg występowania wrony rybożernej

TaksonomiaEdytuj

Po raz pierwszy opisany w 1812 roku przez Aleksandra Wilsona. Blisko spokrewniony z wroną lśniącą (Corvus sinaloae) oraz wroną meksykańską (Corvus imparatus)[3].

MorfologiaEdytuj

C. ossifragus osiąga od 37 do 39 cm długości i 260–300 g masy ciała. Budowa ciała niezwykle przypomina wronę amerykańską, różnice dostrzegalne są dopiero, gdy stoją obok siebie. C. ossifragus różni się jednak cieńszym i mniejszym dziobem oraz wydawanym dźwiękiem. Dla C. ossifragus jest to charakterystyczne nosowe „aa-aa” lub „kha”. Górna część upierzenia jest jedwabisto czarna o niebieskawym połysku, brzuch oraz nogi połyskują zielenią i brązem[4].

PożywienieEdytuj

Zwierzę wszystkożerne. Główną częścią diety są małe skorupiaki i inne bezkręgowce dostępne w okolicy rzek i wybrzeża. Czasami zjadają także martwe ryby, jaja, małe gady, pisklęta oraz owoce i orzechy[4].

RozmnażanieEdytuj

Okres lęgowy trwa od marca do maja[5]. Gniazduje w koronach wysokich drzew, tworząc niewielkie kolonie blisko linii brzegowej. W gniazdach z patyków składanych jest 4-5 zielonych jaj z brązowymi i oliwkowymi plamami[4]. Wysiadywane 17 do 18 dni, zarówno przez samca, jak i samicę[5].

PrzypisyEdytuj

  1. Corvus ossifragus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Corvus ossifragus. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  3. John William Hardy, The Fish Crow (Corvus ossifragus) and its Mexican relatives: vocal clues to evolutionary relationships [pdf], „Florida Field Naturalist” (18.4), 1990, s. 74–80.
  4. a b c D. Goodwin, Crows of the World, 1983.
  5. a b F. Shaw, Birds of America, 1990.

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj