Otwórz menu główne

Wyżnia Basztowa Przełęcz (słow. Vyšné Baštové sedlo, niem. Gemsenseescharte, węg. Zerge-tavi-csorba[1]) – przełęcz w słowackich Tatrach Wysokich oddzielająca Zadnią Basztę (2379 m n.p.m.) od Małej Capiej Turni (2364 m)[1]. Po zachodniej stronie podsypane piargami urwiska Wyżniej Basztowej Przełęczy opadają do Koziego Kotła – górnej odnogi Doliny Młynickiej. Po stronie wschodniej pod przełęczą znajduje się 200-metrowej wysokości komin opadający do Dolinki Szataniej w Dolinie Mięguszowieckiej. W dolnej części znajduje się pod nim stożek piargowy łączący się ze stożkiem piargowym Szataniego Żlebu.

Wyżnia Basztowa Przełęcz
Ilustracja
Wyżnia Basztowa Przełęcz, widok z Dolinki Szataniej
Państwo  Słowacja
Pasmo Tatry, Karpaty
Sąsiednie szczyty Mała Capia Turnia, Zadnia Baszta
Data zdobycia 23 sierpnia 1905 r.
Pierwsze wejście Z. Klemensiewicz, J. Maślanka
Położenie na mapie Tatr
Mapa lokalizacyjna Tatr
Wyżnia Basztowa Przełęcz
Wyżnia Basztowa Przełęcz
Ziemia49°10′04,8″N 20°02′58,8″E/49,168000 20,049667
Wyżnia Basztowa Przełęcz po lewej stronie Małej Capiej Turni

Jest to wybitna przełęcz w Grani Baszt[1]. Przejście granią od Zadniej Baszty na Małą Capią Turnię nie nastręcza taternikom większych trudności[2], natomiast przejście dzikim wschodnim kominem pod przełęcz było kiedyś uważane za spory sukces taternicki. W latach 1929-1930 drogę tę przeszli polscy taternicy Stanisław Motyka i Jan Sawicki[3].

Pierwsze wejścia:

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wyd. Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.
  2. Grań Baszt – historia antyczna Dyhrenfurtha A.D. 1907. [dostęp 25-11-2008].
  3. Jan Alfred Szczepański. Tatry lat dawnych: Odkrycie i zdobycie Tatr. „Wołanie”. 27 (31), listopad 2002. Kraków. [dostęp 2014-08-11]. 
  4. Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część V. Cubrynka – Skrajna Baszta. Warszawa: Sport i Turystyka, 1954.