Wyżyna Mirowsko-Olsztyńska

Wyżyna Mirowsko-Olsztyńska (341.311) – wyżyna (mikroregion fizycznogeograficzny), będąca północno-zachodnią częścią Wyżyny Częstochowskiej[1]. Od wschodu przechodzi w Równinę Janowską, od południa w Wyżynę Ryczowską. Wydzielenie takich mikroregionów zaproponował Zdzisław Czeppe w 1972 roku[2].

Wyżyna Mirowsko-Olsztyńska
Ilustracja
Megaregion Pozaalpejska Europa Środkowa
Prowincja Wyżyny Polskie
Podprowincja Wyżyna Śląsko-Krakowska
Makroregion Wyżyna Krakowsko-Częstochowska
Mezoregion Wyżyna Częstochowska
Mikroregion(y) Wyżyna Mirowsko-Olsztyńska

Wyżyna Mirowsko-Olsztyńska charakteryzuje się występowaniem licznych ostańców i mogotów, na których często zlokalizowano zamki (Zamek w Olsztynie, Zamek w Mirowie, Zamek w Bobolicach, Zamek w Smoleniu, Zamek w Ogrodzieńcu). Większe zgrupowania tych skałek to Skały Olsztyńskie, Skały Mirowskie[3]. W mikroregionie tym występują także inne formy rzeźby krasowej: jaskinie, schroniska, wywierzyska, leje krasowe[1][1]. Część rejonu włączono w obszar Parku Krajobrazowego Orlich Gniazd, utworzono też cztery rezerwaty przyrody: Sokole Góry, Zielona Góra, Góra Zborów i Smoleń[3].

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Jerzy Kondracki: Geografia regionalna Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 1998. ISBN 83-01-12479-2.
  2. Z. Czeppe. Regiony fizycznogeograficzne Wyżyny Krakowsko-Wieluńskiej. [w:] Z. Czeppe (red.), Wartości środowiska przyrodniczego Wyżyny Krakowsko-Wieluńskiej i zagadnienia jego ochrony. Stud. Ośr. Dok. Fizj. t. 1, PAN, Wrocław–Warszawa–Kraków, 1972
  3. a b Mapa. Jura Krakowsko-Częstochowska. Część północna 1:52 000. Warszawa: ExpressMap, 2015. ISBN 978-83-88112-71-3.