Otwórz menu główne

Wybrzeże Gdańsk (piłka ręczna)

Wybrzeże Gdańsk – polski męski klub piłki ręcznej, powstały w 1951 w Gdańsku jako sekcja tamtejszej Gwardii (przekształconej w 1957 w GKS Wybrzeże). W 2003 zespół szczypiornistów przekazano do AZS-AWFiS Gdańsk. Klub reaktywowano w 2010 jako niezależne stowarzyszenie; w latach 2011–2012 nosił on nazwę Spójnia Wybrzeże Gdańsk. Dziesięciokrotny mistrz Polski i dwukrotny finalista Pucharu Europy (1986 i 1987). Występuje w Superlidze.

Wybrzeże Gdańsk
Data założenia 1951
Data rozwiązania 2003
Data reaktywacji 2010
Liga Superliga
Adres ul. Kazimierza Górskiego 1, 80-336 Gdańsk
Hala sportowa Ergo Arena
Prezes Serge Bosca
Trener Thomas Ørneborg
Strona internetowa

HistoriaEdytuj

Istniejące w latach 1951–2003 Wybrzeże Gdańsk dziesięć razy zostało mistrzem Polski. Pierwszy tytuł wywalczyło w sezonie 1965/1966, w którym odniosło 17 zwycięstw, zanotowało dwa remisy i poniosło trzy porażki. Decydujący o tytule mecz ze Śląskiem Wrocław wygrało trzema bramkami (19:16). Najskuteczniejszym zawodnikiem Wybrzeża w tamtym sezonie był Robert Zawada, który rzucił 166 bramek i zajął 2. miejsce w klasyfikacji najlepszych strzelców ligi[1]. Ostatni tytuł mistrza Polski gdański klub wywalczył w sezonie 2000/2001, kiedy odniósł 25 zwycięstw w 32 spotkaniach. Drugi w tabeli Orlen Płock wyprzedził o dwa punkty, dzięki wyjazdowej wygranej z tym zespołem w ostatniej kolejce (23:22; do przerwy Wybrzeże przegrywało 8:11)[2]. W drużynie Wybrzeża występowali wówczas m.in. Patryk Kuchczyński, Rafał Kuptel, Marcin Lijewski, Damian Moszczyński, Dawid Nilsson, Marcin Pilch, Artur Siódmiak, Sebastian Suchowicz, Bartosz Walasek i Damian Wleklak (najlepszy strzelec Wybrzeża w tamtym sezonie – zdobył 145 goli[3]). Po raz ostatni Wybrzeże wystąpiło w rozgrywkach ligowych w sezonie 2002/2003; w swoim ostatnim meczu pokonało we własnej hali Anilanę Łódź (38:15)[4]. W 2003 zespół piłki ręcznej został przeniesiony do AZS-AWFiS Gdańsk[5].

Wybrzeże Gdańsk występowało również w rozgrywkach międzynarodowych. W Pucharze Europy zadebiutowało w sezonie 1966/1967[6], przegrywając w dwumeczu z rumuńskim Dinamem Bukareszt (13:23, 14:16). W latach 80. gdański klub dwukrotnie dotarł do finału Pucharu Europy. W sezonie 1985/1986 pokonał w półfinale Atlético Madryt (25:21, 21:21), natomiast w rywalizacji finałowej uległ jugosłowiańskiej Metaloplastice (29:24, 23:30), choć zwyciężył w pierwszym meczu pięcioma bramkami. W sezonie 1986/1987 Wybrzeże zostało pokonane w finale przez radziecki SKA Mińsk (24:32, 25:30)[7]. Szczypiorniści gdańskiego klubu dwukrotnie uczestniczyli też w Lidze Mistrzów. W sezonie 2000/2001 trafili do grupy B, w której przegrali wszystkie sześć meczów (ich rywalami były m.in. FC Barcelona i Montpellier HB). W sezonie 2001/2002 Wybrzeże odpadło z LM w drugiej rundzie eliminacji, przegrywając z CSKA Moskwa[8].

Klub został reaktywowany w 2010. Przystąpił wówczas do rozgrywek II ligi, w których nie przegrał żadnego meczu, awansując do I ligi. W 2011 Wybrzeże porozumiało się z władzami Akademii Wychowania Fizycznego i Sportu im. Jędrzeja Śniadeckiego w Gdańsku, które udostępniły mu swoją halę do odbywania treningów i rozgrywania meczów[9]. Również w 2011 zmieniono nazwę klubu na Spójnia Wybrzeże Gdańsk, aby podkreślić, że do reaktywacji zespołu przyczyniły się także osoby ze środowiska nieistniejącej Spójni Gdańsk[10]. Zmiana ta spotkała się protestem kibiców. Wobec utworzenia w Gdyni klubu o nazwie Spójnia, zarząd Spójni Wybrzeża podjął latem 2012 decyzję o powrocie do nazwy Wybrzeże Gdańsk[11]. W pierwszoligowym sezonie 2012/2013 szczypiorniści gdańskiej drużyny wygrali 21 z 24 meczów, co spowodowało, że zajęli 2. miejsce w tabeli i przystąpili do gry w pierwszej rundzie baraży o awans do Superligi – zostali w niej pokonani przez Nielbę Wągrowiec (21:23, 23:22)[12].

W sezonie 2013/2014, odnosząc 24 zwycięstwa w 26 meczach, Wybrzeże Gdańsk wygrało rozgrywki I ligi i awansowało do najwyższej klasy rozgrywkowej. W rundzie zasadniczej Superligi sezonu 2014/2015 gdańscy szczypiorniści wygrali cztery z 22 spotkań, co spowodowało, że znaleźli się w strefie spadkowej[13]. W rywalizacji o miejsca 9–12 odnieśli trzy zwycięstwa i zanotowali trzy porażki. Spadli tym samym z 10. na 11. pozycję, oznaczającą degradację do I ligi[14]. W sezonie 2015/2016 Wybrzeże zajęło w niej 3. miejsce. Otrzymało jednak zaproszenie do nowo utworzonej ligi zawodowej i dzięki dzikiej karcie trafiło ponownie do Superligi[9]. W rundzie zasadniczej sezonu 2016/2017 odniosło 13 zwycięstw i zanotowało 13 porażek, zajmując w grupie granatowej 3. miejsce, a w tabeli zbiorczej 7. pozycję. W ćwierćfinale play-off zostało pokonane przez Azoty-Puławy (24:27; 21:28)[15], trafiając następnie do grupy Selecet, w której wygrało dwa mecze i jeden przegrało, kończąc rozgrywki na 6. miejscu[16]. Najlepszym strzelcem Wybrzeża w sezonie 2016/2017 był Łukasz Rogulski (123 bramki), który otrzymał nominację do tytułu najlepszego obrotowego ligi. Ponadto Paweł Niewrzawa został nominowany do nagrody dla najlepszego środkowego rozgrywającego, a Damian Wleklak do nagrody dla najlepszego trenera Superligi[17].

W sezonie 2017/2018 Wybrzeże wygrało 13 meczów, a 17 przegrało. Z dorobkiem 44 punktów uplasowało się na 5. miejscu w grupie pomarańczowej i 10. w tabeli zbiorczej[18]. Przystąpiło następnie do rywalizacji o dziką kartę do fazy play-off. W rozegranym 21 kwietnia i 24 kwietnia 2018 dwumeczu pokonało MMTS Kwidzyn (30:23; 25:30), awansując do 1/4 finału. W ćwierćfinale, którego spotkania odbyły się w pierwszej połowie maja 2018, przegrało z Wisłą Płock (25:36; 32:37), odpadając z dalszej rywalizacji. W sezonie 2017/2018 najlepszym strzelcem Wybrzeża był Łukasz Rogulski, który zdobył 150 goli[19], a ponadto uzyskał nominację do nagrody dla najlepszego obrotowego Superligi[20]. Pod koniec sierpnia 2018 sponsorem tytularnym klubu została spółka Energa[21]. W rundzie zasadniczej sezonu 2018/2019 Wybrzeże wygrało 9 meczów, a 17 przegrało. Z dorobkiem 29 punktów uplasowało się na 9. miejscu w tabeli, oznaczającym grę w fazie spadkowej[22]. W rywalizacji o utrzymanie gdańszczanie odnieśli pięć zwycięstw i ponieśli pięć porażek, co wystarczyło do utrzymania się w lidze. Najlepszym strzelcem Wybrzeża był Adrian Kondratiuk, który zdobył 193 gole i otrzymał nominację do nagród dla najlepszego zawodnika i najlepszego środkowego rozgrywającego Superligi. Indywidualnie wyróżniono również Pawła Salacza (90 goli), który został nominowany do nagrody dla najlepszego obrotowego sezonu[23].

SukcesyEdytuj

  • Mistrzostwa Polski:
    • 1. miejsce: 1966, 1984, 1985, 1986, 1987, 1988, 1991, 1992, 2000, 2001
    • 2. miejsce: 1956, 1959, 1960, 1967, 1968, 1981, 1982, 1983, 1989, 1990
    • 3. miejsce: 1958, 1965, 1969[1]

DrużynaEdytuj

Z tym tematem związana jest kategoria: Piłkarze ręczni Wybrzeża Gdańsk.

Kadra w sezonie 2019/2020Edytuj

 
Wybrzeże Gdańsk – Spójnia Gdynia, I liga, 15 grudnia 2013
Nr Zawodnik Pozycja Data ur. Wzrost
1   Paweł Kiepulski bramkarz 07.01.1987 194
4   Maciej Gauden obrotowy 11.12.1998 196
5   Ramon Oliveira rozgrywający 01.05.1993 186
6   Artur Sadowski rozgrywający 15.07.1991 180
7   Patryk Pieczonka rozgrywający 11.06.2000 198
8   Krzysztof Gądek rozgrywający 16.09.1998 190
9   Michał Frańczak skrzydłowy 21.10.1999 193
12   Artur Chmieliński bramkarz 09.12.1992 190
14   Michał Bednarek rozgrywający 30.05.1988 196
16   Przemysław Witkowski bramkarz 10.02.1993 187
17   Jacek Sulej rozgrywający 05.12.1986 187
20   Wojciech Prymlewicz skrzydłowy 25.07.1994 181
21   Piotr Papaj skrzydłowy 19.08.1992 178
24   Krzysztof Komarzewski skrzydłowy 18.09.1998 190
29   Mateusz Wróbel rozgrywający 07.03.1993 193
33   Paweł Salacz obrotowy 07.07.1997 207
35   Paweł Maliński obrotowy 05.04.1999 188
44   Kamil Adamczyk rozgrywający 07.05.1998 196
68   Ksawery Gajek rozgrywający 07.06.1997 195
75   Kelian Janikowski obrotowy 10.05.1996 190
77   Damian Didyk rozgrywający 07.03.1998 188
Źródło: Zespół. wybrzeze-gdansk.pl. [dostęp 2019-08-30].

TransferyEdytuj

Transfery w sezonie 2019/2020
Przybyli
Odeszli

PrzypisyEdytuj

  1. a b 50-lecie pierwszego tytułu Wybrzeża. Medale dla mistrzów Polski piłkarzy ręcznych 1966. sport.trojmiasto.pl, 4 czerwca 2016. [dostęp 2019-08-30].
  2. Tabela wyników – sezon 2000/2001. zprp.pl. [dostęp 2019-08-30].
  3. Klasyfikacja strzelców – sezon 2000/2001. zprp.pl. [dostęp 2019-08-30].
  4. Tabela wyników – sezon 2002/2003. zprp.pl. [dostęp 2019-08-30].
  5. Marek Żabczyński: Ekstraklasa piłki ręcznej w Gdańsku uratowana. sport.trojmiasto.pl, 31 maja 2003. [dostęp 2019-08-30].
  6. Men Handball VIII European Champions Cup 1967 – Winner VfL Gummersbach (FRG) (ang.). todor66.com. [dostęp 2019-08-30].
  7. Tomasz Osowski: Gdańska piłka ręczna, czyli w cieniu dawnej chwały. trojmiasto.wyborcza.pl, 28 stycznia 2016. [dostęp 2019-08-30].
  8. Wybrzeże Gdańsk (ang.). eurohandball.com. [dostęp 2019-08-30].
  9. a b Historia. wybrzeze-gdansk.pl. [dostęp 2019-08-30].
  10. Patryk Sikora: Przemiany w SHC Wybrzeże. sportowefakty.wp.pl, 26 lutego 2011. [dostęp 2019-08-30].
  11. Michał Gałęzewski: Gdańscy szczypiorniści wracają do nazwy Wybrzeże. sportowefakty.wp.pl, 26 lipca 2012. [dostęp 2019-08-30].
  12. Sławomir Bromboszcz: Pyrrusowe zwycięstwo Wybrzeża, Nielba rywalem Chrobrego (wynik). sportowefakty.wp.pl, 18 maja 2013. [dostęp 2019-08-30].
  13. Tabela wyników – sezon 2014/2015. zprp.pl. [dostęp 2019-08-30].
  14. Tabela wyników – sezon 2014/2015 (msc. 9–12). zprp.pl. [dostęp 2019-08-30].
  15. Tabela wyników – sezon 2016/2017 (ćwierćfinał). zprp.pl. [dostęp 2019-08-30].
  16. Puchar Superligi – sezon 2016/2017. zprp.pl. [dostęp 2019-08-30].
  17. Wojciech Osiński: Kapituła Gali PGNiG Superligi wybrała nominowanych do Gladiatorów!. przegladsportowy.pl, 15 maja 2017. [dostęp 2019-08-30].
  18. Tabela wyników – sezon 2017/2018. zprp.pl. [dostęp 2019-08-30].
  19. Klasyfikacja strzelców – sezon 2017/2018. zprp.pl. [dostęp 2019-08-30].
  20. Tomasz Rosiński: Nominowani do Gladiatorów 2018. sportowefakty.wp.pl, 21 maja 2018. [dostęp 2019-08-30].
  21. Michał Gałęzewski: Wielki dzień dla Wybrzeża Gdańsk. Grupa Energa sponsorem tytularnym!. sportowefakty.wp.pl, 27 sierpnia 2018. [dostęp 2019-08-30].
  22. Tabela wyników – sezon 2018/2019. zprp.pl. [dostęp 2019-08-30].
  23. Gladiatory 2019 rozdane!. zprp.pl, 26 maja 2019. [dostęp 2019-08-30].
  24. a b c d e f Maciej Wojs: Transferowy zawrót głowy w PGNiG Superlidze piłkarzy ręcznych. Bierzemy pod lupę ruchy kadrowe wszystkich klubów. sport.tvp.pl, 30 sierpnia 2019. [dostęp 2019-08-30].