Wydział Chemiczny Politechniki Gdańskiej

wydział Politechniki Gdańskiej

Wydział Chemiczny – jeden z dziewięciu wydziałów Politechniki Gdańskiej, kształcący w zakresie nauk technicznych i przyrodniczych. Formalnie powstał w roku 1904. Wydział Chemiczny PG należy do najlepszych jednostek akademickich w Polsce, kształci polskich i zagranicznych studentów na studiach I i II stopnia oraz studiach doktorskich. W 2017 uzyskał akredytację w najwyższej kategorii A+, nadaną przez Komitet Ewaluacji Jednostek Naukowych[2].

Wydział Chemiczny
Faculty of Chemistry
Politechnika Gdańska
Ilustracja
Budynek Chemii A Wydziału Chemicznego
Data założenia

1945 (1904)

Państwo

 Polska

Adres

ul. Gabriela Narutowicza 11/12
80-233 Gdańsk

Liczba pracowników
• naukowych

273[1]
158

Liczba studentów

1416

Dziekan

prof. dr hab. inż. Agata Kot-Wasik

Położenie na mapie Gdańska
Mapa konturowa Gdańska, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Wydział Chemiczny”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, u góry znajduje się punkt z opisem „Wydział Chemiczny”
Położenie na mapie województwa pomorskiego
Mapa konturowa województwa pomorskiego, blisko centrum na prawo u góry znajduje się punkt z opisem „Wydział Chemiczny”
Ziemia54°22′17,33″N 18°37′09,12″E/54,371480 18,619200
Strona internetowa
Zabytkowe wyposażenie laboratorium - butelki i aparaty Kippa, pierwsza połowa XX w.

LokalizacjaEdytuj

Wydział Chemiczny Politechniki Gdańskiej mieści się w budynku Stara Chemia, który obecnie oznaczony jest jako budynek nr 6 w kampusie Politechniki Gdańskiej. Budynek ten wraz z Gmachem Głównym, Budynkiem Wydziału Elektrycznego oraz Laboratorium Technologii Maszyn były pierwszymi obiektami wzniesionymi na terenie kampusu Politechniki Gdańskiej.

HistoriaEdytuj

 
Zabytkowe audytorium z wyposażeniem z 1904. Na ścianie układ okresowy ze znanymi na przełomie XIX i XX w. pierwiastkami chemicznymi.

Otwarcie i pierwsza inauguracja dla czterech wydziałów (okrętowego, budownictwa, mechaniczno-elektrycznego i chemicznego) odbyła się 6 października 1904 roku. Do 1918 roku Politechnika funkcjonowała jako pruska uczelnia, podporządkowana władzom w Berlinie (Kӧnigliche Technische Hochschule Danzig - 1904-1918).

Po I Wojnie Światowej w ramach Wolnego Miasta Gdańsk przyjęła nazwę Technische Hochschule zu Danzig - 1918-1921, a później Technische Hochschule der Freien Stadt Danzig 1921-1939, ale już wtedy Polacy nazywali ją Politechnika Gdańska. Obok studentów narodowości niemieckiej na uczelni studiowali również Łotysze, Ukraińcy, Litwini oraz znaczna grupa Polaków (od 14 do 36% ogółu studentów Politechniki)[3]. W latach 1941-1945 uczelnia funkcjonowała jako wyższa szkoła rządowa Reichshochschule. Dopiero po II wojnie światowej, dekretem Rządu Tymczasowego z dnia 24 maja 1945 roku, ustanowiono Politechnikę Gdańską jako polską państwową szkołę akademicką[4].

Wydział Chemiczny jest jednym z sześciu wydziałów, które rozpoczęły działalność naukowo-dydaktyczną w roku 1945, w wyniku realizacji dekretu rządu RP przekształcającego działającą od 1904 wyższą uczelnię techniczną w polską Politechnikę Gdańską. Od samego początku na Wydziale Chemicznym pracowało wielu wybitnych naukowców reprezentujących różne dziedziny nauk przyrodniczych i technicznych. Oprócz chemików i technologów chemicznych w skład kadry naukowo-dydaktycznej wchodzili fizycy, matematycy, geolodzy, mineralodzy i botanicy. Na kartach historii wydziału szczególnie zapisali się profesorowie-pionierzy, którzy po II wojnie światowej przybyli do Gdańska (głównie ze Lwowa) i którzy tworzyli Wydział Chemiczny. Byli to: Ignacy Adamczewski, Leon Kamieński, Stefan Minc, Tadeusz Pompowski, Włodzimierz Rodziewicz, Tadeusz Sulma, Ernest Sym i Włodzimierz Wawryk.

Na przestrzeni lat zmieniała się struktura organizacyjna wydziału. W latach 1945–1969 podstawowymi jednostkami organizacyjnymi były katedry, które mogły mieć w swej strukturze wewnętrznej zakłady. W okresie tym na Wydziale Chemicznym funkcjonowało szesnaście katedr. Po tzw. „wypadkach marcowych” w 1968 roku i kampanii prasowej „feudałowie i wasale”, skierowanej przeciwko profesorom, władze zarządziły likwidację katedr i wprowadzenie struktury instytutowej we wszystkich polskich uczelniach. W tym czasie na Wydziale Chemicznym utworzono trzy instytuty (w skład których weszło 13 zakładów), w wyniku restrukturyzacji w 1979 r. liczba instytutów zmalała do dwóch (z 12 zakładami). Do podziału na katedry powrócono w 1991 r. tworząc 12 katedr[5].

Wydział chemiczny należał do pierwszych wydziałów Królewskiej Wyższej Szkoły Technicznej w Gdańsku, działających nieprzerwanie w przedwojennej niemieckiej politechnice od momentu jej założenia. Do dziś funkcjonuje w pomieszczeniach, zaprojektowanych specjalnie dla potrzeb kształcenia chemików, od 1904 działają tu laboratoria, zachowało się zabytkowe audytorium, którego oryginalne wyposażenie jest ewenementem na skalę światową[6].

Wydział Chemiczny jest jedynym wydziałem Politechniki Gdańskiej, który od 1945 nie zmienił nazwy, nie uległ podziałowi ani połączeniu z innymi wydziałami[7].

Od roku 1945 do 2010 dyplomy absolwentów Wydziału Chemicznego uzyskało przeszło 5000 magistrów inżynierów i ponad 2700 inżynierów. Stopień naukowy doktora nadano 628, a doktora habilitowanego – 102 osobom[8].

Działalność naukowaEdytuj

Na wydziale realizowane są m.in. projekty finansowane przez Komitet Badań Naukowych i Komisję Europejską oraz w ramach działalności statutowej i badań własnych. Zespoły naukowe wydziału współpracują z zagranicznymi ośrodkami z kilkunastu krajów. Na wydziale działa Centrum Doskonałości (Centre of Excellence in Environmental Analysis and Monitoring).

Kierunki i specjalnościEdytuj

 
Symbole pierwiastków chemicznych - dekoracja balustrady klatki schodowej wydziału z 1904 r.
 
Metaloplastyka klatki schodowej na Wydziale Chemicznym Politechniki Gdańskiej. Alembik podgrzewany palnikiem, 1904.
  • Biotechnologia
    • technologia, biotechnologia i analiza żywności
    • biotechnologia molekularna
    • biotechnologia leków
  • Chemia
  • Chemia budowlana
  • Inżynieria biomedyczna
  • Inżynieria i technologie nośników energii
  • Inżynieria materiałowa
    • Inżynieria korozyjna
    • Inżynieria materiałów polimerowych
  • Konserwacja i Degradacja Materiałów
  • Korozja
  • Technologia chemiczna
    • technologia zabezpieczeń przeciwkorozyjnych
    • technologia organiczna
    • analityka techniczna i przemysłowa
  • Technologie ochrony środowiska
    • monitoring i analityka zanieczyszczeń środowiska
    • systemy ochrony środowiska
  • Zielone technologie i monitoring
  • Green Technologies and monitoring (eng.)
  • InterApplied Chemistry
Z tym tematem związana jest kategoria: Absolwenci Wydziału Chemicznego Politechniki Gdańskiej.

Katedry i Laboratoria[9]Edytuj

  • Katedra Biotechnologii Molekularnej i Mikrobiologii
  • Katedra Chemii Analitycznej
  • Katedra Chemii Fizycznej
  • Katedra Chemii i Technologii Materiałów Funkcjonalnych
  • Katedra Chemii Nieorganicznej
  • Katedra Chemii Organicznej
  • Katedra Chemii, Technologii i Biotechnologii Żywności
  • Katedra Elektrochemii, Korozji i Inżynierii Materiałowej
  • Katedra Inżynierii Procesowej i Technologii Chemicznej
  • Katedra Konwersji i Magazynowania Energii
  • Katedra Technologii Koloidów i Lipidów
  • Katedra Technologii Leków i Biochemii
  • Katedra Technologii Polimerów
  • Laboratorium Biotechnologii Regeneracyjnej
  • Laboratorium Genetyki Bakterii
  • Laboratorium Magnetycznego Rezonansu Jądrowego

WładzeEdytuj

Władze Wydziału[10]
Stanowisko Nazwisko
Dziekan prof. dr hab. inż. Agata Kot-Wasik
Prodziekan ds. nauki prof. dr hab. inż. Janusz Datta
Prodziekan ds. organizacji studiów dr hab. inż. Agnieszka Pladzyk
Prodziekan ds. kształcenia dr hab. inż. Anna Brillowska-Dąbrowska
Prodziekan ds. współpracy i rozwoju prof. dr hab. Ewa Klugmann-Radziemska
Dyrektor administracyjny inż. Krzysztof Sobczyński

Organizacje studenckie[11]Edytuj

  • Koło Studentów Biotechnologii
  • Naukowe Koło Chemików
  • Sekcja Studencka Oddziału Gdańskiego Polskiego Towarzystwa Chemicznego "Hybryda"
  • Koło Studenckie - International Society for Pharmaceutical Engineering (ISPE)
  • Koło Badaczy Korozji
  • Koło Naukowe Technologii Polimerów - Tech-Pol

PrzypisyEdytuj

  1. Historia Wydziału Chemicznego PG.
  2. Ocena działalności naukowej jednostek. Aż siedem wydziałów PG w kategoriach A+ i A!. 19 października 2017. [dostęp 2017-10-19].
  3. Teresa Sokołowska, Wiesław Wojnowski, Ewa Klugmann-Radziemska: Wydział Chemiczny Politechniki Gdańskiej 1945-2010. Gdańsk: 2010, s. 8. ISBN 978-83-928986-2-7.
  4. Dekret z dnia 24 maja 1945 r. o przekształceniu Politechniki Gdańskiej w polską państwową szkołę akademicką (Dz.U. 1945 nr 21, poz. 121).
  5. Teresa Sokołowska, Wiesław Wojnowski, Ewa Klugmann-Radziemska: Wydział Chemiczny Politechniki Gdańskiej 1945-2010. Gdańsk: 2010, s. 41-43. ISBN 978-83-928986-2-7.
  6. Marzena Klimowicz-Sikorska: Wehikuł czasu na Politechnice Gdańskiej. [dostęp 2014-07-15].
  7. Teresa Sokołowska, Wiesław Wojnowski, Ewa Klugmann-Radziemska: Wydział Chemiczny Politechniki Gdańskiej 1945-2010. Gdańsk: 2010, s. 21. ISBN 978-83-928986-2-7.
  8. Teresa Sokołowska, Wiesław Wojnowski, Ewa Klugmann-Radziemska: Wydział Chemiczny Politechniki Gdańskiej 1945-2010. Gdańsk: 2010, s. 13. ISBN 978-83-928986-2-7.
  9. Jednostki naukowo-badawcze, chem.pg.edu.pl [dostęp 2020-02-12] [zarchiwizowane z adresu 2020-09-20] (pol.).
  10. Dziekan i prodziekani, chem.pg.edu.pl [dostęp 2019-10-02] [zarchiwizowane z adresu 2020-09-20].
  11. Koła Naukowe, chem.pg.edu.pl [dostęp 2020-02-12] (pol.).

Linki zewnętrzneEdytuj