Wysoczyzna Międzylesia

Wysoczyzna Międzylesia – mikroregion geograficzny w południowo-zachodniej Polsce w Sudetach Środkowych, w województwie dolnośląskim, powiat kłodzki.

Wysoczyzna Międzylesia
Ilustracja
Megaregion Pozaalpejska Europa Środkowa
Prowincja Masyw Czeski
Podprowincja Sudety
z Przedgórzem Sudeckim
Makroregion Sudety Środkowe
Mezoregion Rów Górnej Nysy
Mikroregion(y) Wysoczyzna Międzylesia
Zajmowane
jednostki
administracyjne
województwo dolnośląskie
powiat kłodzki

PołożenieEdytuj

Wysoczyzna Międzylesia położona jest w południowej części Rowu Górnej Nysy. W środkowej części wysoczyzny położona jest miejscowość Międzylesie. Od wschodniej strony wysoczyzna ograniczona jest Masywem Śnieżnika, od zachodu Górami Bystrzyckimi, na północy graniczy z Obniżeniem Bystrzycy Kłodzkiej, a od południa zamknięta jest Przełęczą Międzyleską.

OpisEdytuj

Wysoczyzna Międzylesia to niewielkie płaskie wyniesienie pomiędzy górami, położone średnio na wysokości 500 m n.p.m., która jako podjednostka Rowu Górnej Nysy stanowi teren o podobnym charakterze. Jest to obszar wyżynny w kształcie zbliżonym do czworokąta, z doliną Nysy Kłodzkiej o kierunku północ – południe. Wysoczyzna wznosi się nieznacznie na południe w kierunku Przełęczy Międzyleskiej. Wschodnie zbocza wysoczyzny wznoszą się w kierunku Masywu Śnieżnika, a zachodnie w kierunku Gór Bystrzyckich i są wyraźnie łagodniejsze. Wysoczyzna stanowi niezalesioną kotlinę podgórską, co ma decydujący wpływ na rolniczy charakter tego terenu.

BudowaEdytuj

Wysoczyzna zajmuje północno-wschodni fragment niecki śródsudeckiej, na oderwanym i wypiętrzonym fragmencie formacji skalnej Masywu Czeskiego. Obszar ten powstał w czasie najstarszych ruchów górotwórczych, które doprowadziły do wydźwignięcia sąsiednich masywów górskich i nie podlegał zmianom w czasie późniejszych fałdowań. Ostateczny wygląd wysoczyzna otrzymała w okresie epoki lodowcowej, kiedy to lądolód skandynawski naniósł w dolinę warstwę osadów. Formacje geologiczne występujące w podłożu Wysoczyzny, przykryte są osadami czwartorzędu: piaskami, żwirami, iłami, glinami oraz lessami, a także osadami polodowcowymi. Podłoże zbudowane jest ze skał metamorficznych wieku paleozoicznego oraz z piaskowców i mułowców, a podrzędnie ze zlepieńców górnokredowych.

KrajobrazEdytuj

Krajobraz wysoczyzny przedstawia krajobraz wyżynny. Najwyższe wzniesienia terenu nie przekraczają 600 m n.p.m. Cały obszar jest płaski, lekko pofałdowany i łagodnie rozcięty stosunkowo płytkimi dolinami cieków wodnych. Jest to teren słabo zalesiony, w małym stopniu zaludniony, o charakterze rolniczym. Większość obszaru zajmują łąki, pola uprawne i nieużytki. Krajobraz przeobrażony, znacznie zurbanizowany. Obszar wysoczyzny jest ciekawy krajobrazowo. Występują niewielkie pasy zieleni z drzew liściastych wzdłuż koryt rzek oraz w formie przydomowych nasadzeń. Po wschodniej i zachodniej stronie wysoczyzny rosną lasy świerkowe regla dolnego.

RzeźbaEdytuj

Cały obszar wysoczyzny jest wyżynny z niewyraźnie zaznaczonymi wzniesieniami poprzecinany licznymi płytkimi dolinami potoków. W środkowej części wysoczyzny wznosi się kilka wzniesień z jednym z wyższych Sikornikiem (550 m n.p.m.), natomiast część północna to płaski teren lekko pofałdowany nieznacznie opadający w kierunku zachodnim.

KlimatEdytuj

Klimat obszaru wysoczyzny jest umiarkowany środkowoeuropejski śródgórski, zdeterminowany dwoma czynnikami: wysokością nad poziomem morza i układem orograficznym. Na skutek ukształtowania terenu występują tutaj lokalne systemy cyrkulacji powietrza, powodujące powstawanie w każdej dłuższej dolinie wiatrów dolinowych, które spełniają istotną rolę w kształtowaniu się klimatu regionu. Występują tu również ciepłe i suche wiatry fenowe. Wpływają one na zmniejszenie wilgotności powietrza, podwyższenie temperatury i zmniejszenie zachmurzenia. Zimą przyspieszają topnienie śniegu, a latem hamują wegetację roślin. W maju i we wrześniu często tworzą się kompleksy wyżowe, utrzymujące piękną pogodę. Pory roku są łatwo rozpoznawalne i wyznaczane przez przebieg temperatury: ciepła i wilgotna wiosna, ciepłe i często suche lato, chłodna i wilgotna jesień oraz mroźna zima ze znacznymi opadami śniegu. Zachmurzenie średnie występuje w okresie jesienno-zimowym, najmniejsze w lecie. Okres wegetacyjny trwa ponad 210 dni.

WodyEdytuj

Teren wysoczyzny jest obszarem o gęstej dobrze rozwiniętej sieci hydrograficznej. Wysoczyzna leży w dorzeczu Nysy Kłodzkiej, będącej lewobrzeżnym dopływem Odry. Największą rzeką jest Nysa Kłodzka płynąca południkowo, środkiem wysoczyzny – systemem dopływów zbiera ona wody z wysoczyzny oraz odwadnia zbocza otaczających gór. Sieć wodną stanowią potoki: Głownia, Bielica, Kamionka, Kamieńczyk, Różanka, Wapniarka, Polnik, Goworówka, Cieszyca, Owczy Potok, Nowinka, Szklarka oraz kilkanaście mniejszych cieków wodnych bez nazwy.

Flora i faunaEdytuj

Świat zwierzęcy i roślinny nie różni się specjalnie od innych części ziemi kłodzkiej. Z większych zwierząt można spotkać sarnę, dzika i jelenia, z ptaków na terenie wysoczyzny występuje: jarząbek, sójka, pluszcz, sikora bogatka, skowronek polny i kilka gatunków jastrzębi. Z mniejszych ssaków występuje lis, łasica, wiewiórka, zając. Piętro pogórza do 400 m n.p.m. uległo największym przeobrażeniom. Stanowiska pierwotnych lasów dębowo-grabowych na przestrzeni wieków zajęła łąkowa roślinność zastępcza. Na terenie wysoczyzny, pozostałości lasu zachowały się jedynie w środkowej części na wyższych wzniesieniach oraz na wschodnim i zachodnim obrzeżach. Naturalne zbiorowisko roślinne jest niemal zupełnie zniszczone działalnością człowieka, który zajął ten teren pod uprawy. Nielicznie zachowały się małe enklawy lasów i zarośli nadpotokowych i nadrzecznych. Z roślin chronionych występuje: dziurawiec, dziewięćsił bezłodygowy, lilia złotogłów, kopytnik pospolity, ciemiężyca zielona, pełnik europejski.

KomunikacjaEdytuj

Przez Wysoczyznę Międzyleską prowadzą:

szlak kolejowy

WrocławPraga

drogi główne

Droga krajowa nr 33KłodzkoBoboszów przejście graniczne. Droga wojewódzka nr 389przełęcz Polskie WrotaMiędzylesie

drogi lokalne

SmreczynaKamieńczyk, BoboszówPisary, MiędzylesiePisary, MiędzylesieGoworów, MiędzylesieLesica, RoztokiGoworów.

TurystykaEdytuj

Na terenie Wysoczyzny są dwa przejścia graniczne turystyczne w Kamieńczyku oraz ogólnodostępne (drogowe) w Boboszowie.

Na obszarze wysoczyzny brak schronisk turystycznych. Przez najciekawsze miejsca Wysoczyzny prowadzą szlaki turystyczne: