Wyspa Kerguelena
Wyspa Kerguelena[1] (fr. Grande Terre) – największa wyspa archipelagu Wysp Kerguelena, położona na Oceanie Indyjskim. Należy do Francji.
![]() Zdjęcie satelitarne Wysp Kerguelena | |
Państwo | |
---|---|
Akwen | |
Archipelag | |
Powierzchnia |
6675 km² |
Populacja (2004) • liczba ludności • gęstość |
|
Położenie na mapie Oceanu Indyjskiego ![]() | |
![]() |
Geografia
edytujWyspa ma ok. 150 km długości i ok. 120 km szerokości. Jej powierzchnia wynosi 6675 km², co czyni ją trzecią pod względem wielkości francuską wyspą (po nowokaledońskiej wyspie Grande Terre i Korsyce). Powierzchnia tej wyspy stanowi 90% powierzchni całego archipelagu Wysp Kerguelena.
Szczyty
edytujTeren wyspy jest górzysty, poprzecinany dolinami. Wiele z gór osiąga ponad 1000 metrów nad poziom morza:
- Góra Rossa[1] – wierzchołek Grand Ross 1850 m, wierzchołek Petit Ross 1721 m
- Mont Henri – 1262 m
- Bicorne – 1202 m
- Pic Saint-Allouarn – 1189 m
- Mont Raymond – 1166 m
- Pic Guynemer – 1088 m
- Mont Richards – 1081 m
- Dôme du Père Gaspard – 1063 m
- Mont de Lans – 1022 m
- Pic Joliot-Curie – 1005 m
Zachodnia część wyspy zdominowana jest przez Lodowiec Cooka, który osiąga wysokość 1049 m n.p.m.
Półwyspy
edytujGrande Terre ma urozmaiconą linię brzegową i posiada wiele półwyspów. Największe to:
- Półwysep Courbet – znajduje się na nim Port-aux-Français, najważniejsza osada (i jednocześnie stacja badawcza) wyspy,
- Półwysep Rallier du Baty,
- Półwysep Gallieni – wznosi się na nim najwyższy szczyt wyspy, Góra Rossa,
- Półwysep Loranchet,
- Półwysep Jeanne d'Arc,
- Półwysep Ronarc'h,
- Półwysep de la Société de géographie,
- Półwysep Joffre,
- Półwysep du Prince de Galles,
- Półwysep du Gauss,
- Półwysep Bouquet de la Grye,
- Półwysep d'Entrecasteaux,
- Półwysep du Bougainville,
Demografia
edytujTak jak na pozostałych wyspach archipelagu oraz Francuskich Terytoriów Południowych i Antarktycznych, na Grande Terre nie ma stałych mieszkańców. Istnieje jednak osada-stacja badawcza Port-aux-Français, na południowym wybrzeżu Półwyspu Courbet. Zimą przebywa tam ok. 80 ludzi (naukowców, inżynierów, techników), natomiast latem ok. 120.
Przypisy
edytuj- ↑ a b Polska nazwa według KSNG: wykaz polskich nazw Antarktyki