Wywła

wieś w województwie świętokrzyskim

Wywławieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie jędrzejowskim, w gminie Słupia[4][5].

Wywła
wieś
Ilustracja
Kopiec Kosynierów
Państwo

 Polska

Województwo

 świętokrzyskie

Powiat

jędrzejowski

Gmina

Słupia

Liczba ludności (2020)

352[2]

Strefa numeracyjna

41

Kod pocztowy

28-350[3]

Tablice rejestracyjne

TJE

SIMC

0269452[4]

Położenie na mapie gminy Słupia
Mapa konturowa gminy Słupia, u góry znajduje się punkt z opisem „Wywła”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole znajduje się punkt z opisem „Wywła”
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa konturowa województwa świętokrzyskiego, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Wywła”
Położenie na mapie powiatu jędrzejowskiego
Mapa konturowa powiatu jędrzejowskiego, po lewej znajduje się punkt z opisem „Wywła”
Ziemia50°36′51″N 19°55′10″E/50,614167 19,919444[1]
Integralne części wsi Wywła[4][5]
SIMC Nazwa Rodzaj
0269475 Kopiec Kościuszki przysiółek
0269481 Miedzka przysiółek

Nazwę miejscowości w zlatynizowanej staropolskiej formie Wywla villa wymienia w latach (1470–1480) Jan Długosz w księdze Liber beneficiorum dioecesis Cracoviensis[6]. Długosz wymienia jako właściciela Stanisława Koszczenia herbu Jastrzębiec.

Historia

edytuj

Na polach wsi Wywła, a także w sąsiadujących wsi Chebdzie i Przybyszów, w dniu 6 czerwca 1794 roku wojska polskie stoczyły z armią rosyjsko-pruską bitwę pod Szczekocinami. Przeciwko polskiemu korpusowi generała Tadeusza Kościuszki stanęły połączone wojska rosyjsko-pruskie pod wodzą króla Prus Fryderyka Wilhelma II i gen. Adriana Denisowa, w liczbie ponad 26 tysięcy ludzi. Bitwa zakończyła się klęską wojsk polskich i wycofaniem ich w kierunku Warszawy. Śmiertelnie ranny w tej bitwie został chorąży grenadierów krakowskich Bartosz Głowacki.

Dla upamiętnienia wydarzeń w miejscowości znajdują się Kopce Kościuszki i Kosynierów. W miejscu zadania śmiertelnej rany Głowackiemu stał dąb, który latem 2013 roku podczas burzy został złamany uderzeniem pioruna. Co roku odbywają się uroczystości związane z rocznicą bitwy.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.

Przez wieś przechodzi   żółty szlak turystyczny prowadzący z Moskorzewa do Szczekocin.

Zabytki

edytuj

Przypisy

edytuj
  1. Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 153943
  2. Raport o stanie gminy w roku 2020. Stan ludności 31.12.2020 str. 7 [dostęp 2022-02-27]
  3. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 1565 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  4. a b c GUS. Wyszukiwarka TERYT
  5. a b Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  6. Joannis Długosz Senioris Canonici Cracoviensis, „Liber Beneficiorum”, Aleksander Przezdziecki, Tom II, Kraków 1864, s. 211.
  7. Rejestr zabytków nieruchomych – województwo świętokrzyskie [online], Narodowy Instytut Dziedzictwa, 31 marca 2024, s. 11 [dostęp 2015-10-20].