Wywła

wieś w województwie świętokrzyskim

Wywławieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie jędrzejowskim, w gminie Słupia[1].

Artykuł 50°36′47″N 19°55′19″E
- błąd 39 m
WD 50°41'N, 19°58'E, 50°36'51.44"N, 19°55'7.64"E
- błąd 19705 m
Odległość 6 m
Wywła
wieś
Ilustracja
Kopiec Kosynierów
Państwo  Polska
Województwo  świętokrzyskie
Powiat jędrzejowski
Gmina Słupia
Liczba ludności  750
Kod pocztowy 28-350
Tablice rejestracyjne TJE
SIMC 0269452
Położenie na mapie gminy Słupia
Mapa lokalizacyjna gminy Słupia
Wywła
Wywła
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Wywła
Wywła
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa lokalizacyjna województwa świętokrzyskiego
Wywła
Wywła
Położenie na mapie powiatu jędrzejowskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu jędrzejowskiego
Wywła
Wywła
Ziemia50°36′47″N 19°55′19″E/50,613056 19,921944

NazwaEdytuj

Nazwę miejscowości w zlatynizowanej staropolskiej formie Wywla villa wymienia w latach (1470–1480) Jan Długosz w księdze Liber beneficiorum dioecesis Cracoviensis[2]. Długosz wymienia jako właściciela Stanisława Koszczenia herbu Jastrzębiec.

HistoriaEdytuj

To właśnie na polach Wywły oraz sąsiadujących wsi Chebdzie i Przybyszów w dniu 6 czerwca 1794 roku wojska polskie stoczyły bitwę pod Szczekocinami z armią rosyjsko-pruską. Przeciwko polskiemu korpusowi Tadeusza Kościuszki stanęła potężna połączona armia rosyjsko-pruska pod wodzą króla Prus Fryderyka Wilhelma II i gen. Adriana Denisowa, licząca ponad 26 tysięcy ludzi. Bitwa zakończyła się klęską wojsk polskich i wycofaniem ich w kierunku Warszawy. Śmiertelnie ranny w tej bitwie został chorąży grenadierów krakowskich Bartosz Głowacki. Na jej polach znajdują się Kopce Kościuszki i Kosynierów upamiętniające to wydarzenie. W miejscu zadania śmiertelnej rany Głowackiemu stał potężny dąb, który został złamany przez uderzenie pioruna podczas burzy latem 2013 roku.. Co roku odbywają się uroczystości związane z rocznicą bitwy.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.

Przez wieś przechodzi   żółty szlak turystyczny prowadzący z Moskorzewa do Szczekocin.

ZabytkiEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Główny Urząd Statystyczny: Rejestr TERYT. [dostęp 2013-04-15].
  2. Joannis Długosz Senioris Canonici Cracoviensis, „Liber Beneficiorum”, Aleksander Przezdziecki, Tom II, Kraków 1864, s. 211.
  3. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo świętokrzyskie. 2018-09-30. s. 11. [dostęp 2015-10-20].