Xuansha Shibei

chiński mistrz chan

Xuansha Shibei (ur. 835, zm. 908; chiń. 玄沙師備, pinyin Xuánshā Shībèi; kor. 현사사비 Hyŏnsa Sabi; jap. Gensha Shibi; wiet. Huyền Sa Sư Bị) – chiński mistrz chan.

Xuansha Shibei 玄沙師備
Ilustracja
Mistrz chan Xuansha Shibei
Data i miejsce urodzenia 835
dystr. Min
Data i miejsce śmierci 908
klasztor Anguo (?)
Szkoła południowa szkoła chan
Nauczyciel Xuefeng Yicun
Następca Luohan Guichen
Zakon chan
Honorowy tytuł lub imię pośmiertne Zongyi dashi

ŻyciorysEdytuj

Pochodził z dystryktu Min w Fuzhou. Z pochodzenia był rybakiem. Nie miał żadnego wykształcenia i był całkowitym analfabetą. Stosunkowo późno, bo w 860 r., około trzydziestki, zainteresował się buddyzmem. Porzucił świeckie życie i udał się do klasztoru na górze Furong (Lotosu), gdzie studiował u mistrza chan Lingxuna. W 864 r. przyjął mnisią ordynację u mistrza Winai Daoxuana w klasztorze Kaiyuan w Yuzhang (obecnie w pobliżu miasta Nanchang). Następnie znów powrócił do mistrza Faronga Lingxuna. Prowadził bardzo ascetyczne życie; miał tylko jedną, stale łataną, szatę, słomiane sandały i zamiast żebrać o pożywienie – głodował. Między mnichami nazywany był Ascetycznym Bei i traktowano go trochę jako dziwaka.

W 866 r. został uczniem wybitnego mistrza chan Xuefenga Yicuna (którego poznał, gdy praktykował u jego ucznia mistrza Linxuna) i bratem w Dharmie Fayana Wenyi. Był w bardzo bliskich, rodzinnych stosunkach z mistrzem, który traktował go jak młodszego brata. Xuefeng pomógł swojemu nauczycielowi wybudować jego klasztor.

Oświecenie osiągnął po przeczytaniu pewnego fragmentu Śurangama Sutra (w czasie praktyki buddyjskiej nauczył się czytać). Był jednym z najważniejszych z 56 następców Dharmy mistrza Xuefenga. Przygotował podstawy szkoły fayan.

Po opuszczeniu swojego nauczyciela Xuefenga przebywał najpierw w klasztorze na górze Puying. Później przeniósł się na górę Xuansha w Fuzhou, gdzie pozostał opatem przez następnych 30 lat. Jego nauczanie przyciągnęło setki uczniów. W 898 r. na życzenie władcy Min Wanga Shezhiego został opatem klasztoru Anguo (Uspokajającego Kraj) Przez gubernatora prowincji został uhonorowany purpurową szatą i tytułem Wielki Nauczyciel Jednej Nauki (zongyi dashi).

Pewnego dnia Xuansha napisał list do swojego starego nauczyciela Xuefenga i poprosił jednego z uczniów, aby mu go zaniósł. Xuefeng, skoro tylko otrzymał list, zebrał wszystkich swoich uczniów i, w czasie gdy oni przyglądali się, otworzył przesyłkę. W kopercie były trzy puste kartki. Xuefeng pokazał je swoim uczniom i spytał Rozumiecie? Żaden z uczniów się nie odezwał. Wówczas Xuefeng spojrzał na jedną z kartek i zaczął mówić, tak jakby czytał Kiedy przychodzi wiosna, zakwitają kwiaty; kiedy przychodzi jesień, dojrzewają owoce. Uczeń Xuansha wrócił i opowiedział, co się wydarzyło. Stary zaczyna głupieć stwierdził Xuansha.

Po śmierci mistrza władca Min wybudował na jego cześć stupę.

Mistrz miał 700 uczniów i 13 spadkobierców Dharmy.

Pojawia się w komentarzu do gong’anu 41 w Wumenguan, w gong’anach 22, 56 i 88 z Biyan lu, w kilku komentarzach i gong’anie 81 z Congronglu.

Linia przekazu DharmyEdytuj

Pierwsza liczba oznacza ilość pokoleń mistrzów od 1 Patriarchy indyjskiego Mahakaśjapy.

Druga liczba oznacza ilość pokoleń od 28/1 Bodhidharmy, 28 Patriarchy Indii i 1 Patriarchy Chin.

BibliografiaEdytuj

  • Red. Stephan Schuhmacher i Gert Woerner. The Encyclopedia of Eastern Philosophy and Religion. Shambala. Boston, 1989 ​ISBN 0-87773-433-X
  • Andy Ferguson. Zen's Chinese Heritage. Wisdom Publications. Boston, 2000. ​ISBN 0-86171-163-7
  • Albert Welter. Monks, Rulers, and Literati. Oxford University Press. Oxford, 2006 ​ISBN 0-19-517521-2