Otwórz menu główne
Flaga z wizerunkiem Yatagarasu
Wizerunek Yatagarasu

Yatagarasu, Yata no karasu (jap. 八咫烏) – w mitologii japońskiej ptak bogini słońca Amaterasu. Przedstawiany jest w postaci trójnogiego kruka, chociaż żadne źródło historyczne nie potwierdza takiej liczby nóg. Motoori Norinaga zinterpretował jego nazwę jako „ośmiogłowy kruk”.

MitologiaEdytuj

W mitach Yatagarasu występuje jako wysłannik boga. Był latającym przewodnikiem cesarza Jimmu podczas jego kampanii mającej na celu podbicie wschodnich ziem Japonii. Prowadził go aż do Uda (prowincja Yamashiro). W Kojiki posyła go Takamimusubi. W Nihon-shoki zostaje on wysłany przez Amaterasu. Wcześniej wyjaśnia ona Jimmu, iż zadaniem Yatagarasu jest przeprowadzić jego armię przez spadziste góry, jakie stoją na jej drodze. Niezależnie od wersji Yatagarasu zawsze był posłańcem boga dla Jimmu.

W Kogo shūi Yatagarasu został(a) zidentyfikowan(a) jako prababka Kamo no Agata-nushi. Shinsen shōjiroku (względnie Seishiroku) podaje, że „prababka rodu Kami-musubi no Mikoto, z którego wywodzi się Kamo Take Tsunomi no Mikoto, przybrała formę wielkiego kruka, aby wspomnianą posługę wykonać”[1]. Kamo no Agata-nushi (w Nihon-shoki także Kazunu no Agata-nushi, względnie Kadono no Agata-nushi) była pierwszą rodziną wysokich rangą kapłanów w świątyni Kamo (jap. 賀茂神社).

Dzięki wrodzonym talentom do zmiany kształtu własnego ciała odgrywali ważną rolę w wielu ezoterycznych obrzędach sintoistycznych.

Najczęściej przyjmuje się, że postać Yatagarasu wywodzi się z chińsko-koreańskiej strefy kulturowej. Dlatego uważa się, że Nihon-shoki informuje o tym, gdyż w roku 650, za panowania cesarza Kōtoku, gdy przybyli na ziemie Japonii wysłannicy z Chin, to przywieźli ze sobą martwą wronę z trzema nogami.

ŚwiętaEdytuj

W świątyniach w Kumano obchodzi się znaczące święta ku czci Yatagarasu:

  • 1 stycznia z samego rana jeden z kapłanów czerpie wodę z pobliskiego wodospadu i zanosi ją do Kumano Hongū Taisha. Nosi on czarne nakrycie głowy, zwane yatagarasu-bō. Ma ono przedstawiać postać kruka. Następnie zostaje wyśpiewana ezoteryczna i tajemnicza modlitwa shintoistyczna (norito), po czym wytwarza się amulety (shinpu) mające pomagać przy narodzinach lub też chroniące przed plagami insektów.

PrzypisyEdytuj

  1. Karl Florenz: Die historischen Quellen der Shinto-Religion. Vandenhoeck & Ruprecht, Göttingen und Leipzig 1919, S. 430f.