Otwórz menu główne

Yaw Preko (ur. 8 września 1974 w Akrze) – piłkarz ghański grający na pozycji napastnika.

Yaw Preko
Data i miejsce urodzenia 8 września 1974
Akra
Wzrost 180 cm
Pozycja napastnik
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1991–1992 Hearts of Oak 31 (9)
1992–1997 RSC Anderlecht 92 (27)
1997–1999 Gaziantepspor 58 (16)
1999–2000 Fenerbahçe SK 22 (7)
2000–2002 Yozgatspor 55 (21)
2002–2004 Gaziantepspor 4 (3)
2004–2005 Halmstads BK 49 (11)
2005–2007 Al-Ettifaq
2007 Hoàng Anh Gia Lai 2 (0)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1992–2001  Ghana 25 (5)

Kariera klubowaEdytuj

Preko jest wychowankiem klubu Hearts of Oak wywodzącego się z jego rodzinnego miasta, Akry. W drużynie tej zadebiutował w 1991 roku w rozgrywkach ligi ghańskiej, ale grał tam tylko przez sezon i w 1992 roku został zawodnikiem RSC Anderlecht, do którego trafił wraz z kolegami z reprezentacji, Nii Lampteyem oraz Isaakiem Asare. W Eerste klasse Preko zadebiutował w sezonie 1992/1993. Rozegrał wówczas 5 meczów, mając niewielki udział w wywalczeniu przez Anderlecht mistrzostwa Belgii. Mało grał także w sezonie 1993/1994 i był zaledwie rezerwowym dla bramkostrzelnej pary napastników John BosmanLuc Nilis, którzy byli głównymi autorami kolejnego mistrzostwa kraju. Latem 1994 Nilis odszedł do PSV Eindhoven i Preko stał się zawodnikiem pierwszej jedenastki. W rozgrywkach ligowych zdobył 9 goli, a występował także w Lidze Mistrzów. Na koniec sezonu Anderlecht wywalczył trzecie z rzędu mistrzostwo. W 1995 roku do brukselskiego klubu przybył przyjaciel Yawa jeszcze za czasów gry w Hearts, Samuel Johnson i obaj w stołecznym klubie grali jeszcze przez dwa sezony, ale nie osiągnęli większych sukcesów.

W 1997 Preko przeniósł się do Turcji i trafił do Gaziantepsporu. Zespół zajął 15. miejsce utrzymując się w tureckiej ekstraklasie, a po sezonie do Yawa dołączył Johnson. W sezonie 1998/1999 obaj należeli do najlepszych zawodników zespołu, który zakończył sezon na 7. miejscu, a ich postawa nie przeszła niezauważona przez trenera Fenerbahçe SK, Zdenka Zemana, który sprowadził obu zawodników do Stambułu. Preko pomimo, że grał w wyjściowej jedenastce, to okazał się mniej skuteczny od rywali do miejsca w składzie, Elvira Bolicia i Viorela Moldovana, toteż po sezonie niespodziewanie odszedł do Yozgatsporu. W 2001 roku zajął w niej z tym klubem 7. pozycję, a w zespole tym występowali jego rodacy Kwame Ayew oraz Yaw Acheampong. W 2002 roku powrócił do Gaziantepsporu, z którym dwukrotnie zajął 4. miejsce oraz ponownie grywał z Johnsonem, ale na skutek przewlekłych urazów wystąpił zaledwie w 12 spotkaniach.

Zimą 2004 Preko wyjechał do Szwecji i został zawodnikiem Halmstads BK. W tamtym sezonie został wicemistrzem kraju i grywał w ataku z Markusem Rosenbergiem. Natomiast w 2005 roku jego partnerem był Islandczyk Gunnar Heiðar Þorvaldsson. W 2006 roku Ghanijczyk odszedł z klubu i przeszedł do saudyjskiego Al-Ittifaq z miasta Ad-Dammam, a w 2007 był piłkarzem wietnamskiego zespołu Hoàng Anh Gia Lai, w którym zakończył karierę.

Sezon Klub Kraj Rozgrywki Mecze Bramki
1991 Hearts of Oak Ghana   Ghana Premier League ? ?
1991/92 RSC Anderlecht Belgia   Eerste klasse 0 0
1992/93 5 0
1993/94 11 1
1994/95 28 9
1995/96 20 11
1996/97 28 6
1997/98 Gaziantepspor Turcja   1. Lig (1997–2001)
Süper Lig (2001–2004)
33 9
1998/99 25 7
1999/00 Fenerbahçe SK 22 7
2000/01 Yozgatspor 28 13
2001/02 27 8
2002/03 Gaziantepspor 4 1
2003/04 8 0
2004 Halmstads BK Szwecja   Allsvenskan 26 7
2005 23 4
2005/06 Al-Ittifaq Arabia Saudyjska   I liga ? ?
2006/07 ? 4
2007 Hoàng Anh Gia Lai Wietnam   V.League 1 2 0

Kariera reprezentacyjnaEdytuj

Dorobek medalowy
Igrzyska olimpijskie
brąz Barcelona 1992 piłka nożna

W reprezentacji Ghany Preko zadebiutował w 1992 roku. Wtedy też został powołany do olimpijskiej reprezentacji „Czarnych Gwiazd” na Igrzyska Olimpijskie w Barcelonie, a na których był obok Kwame Ayewa, Nii Lampteya, Samuela Kuffoura i Mohammeda Gargo jedną z gwiazd drużyny i przyczynił się do wywalczenia brązowego medalu przez Ghanę. W tym samym roku wystąpił też w Pucharze Narodów Afryki w Senegalu i z Ghaną wywalczył wicemistrzostwo Afryki. Ostatni mecz w kadrze rozegrał w 2001 roku. Wystąpił w niej łącznie w 25 meczach i zdobył 5 bramek.

BibliografiaEdytuj