Yuri Landman

Yuri Landman (ur. 1 lutego 1973) – holenderski kompozytor, muzyk, twórca instrumentów muzycznych.

Yuri Landman
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

1 lutego 1973
Zwolle

Instrumenty

Moodswinger, Home Swinger

Gatunki

noise rock, muzyka eksperymentalna

Zawód

muzyk, gitarzysta, kompozytor

Aktywność

od 1998

Wydawnictwo

Thick Syrup Records, Siluh Records

Instrument
Moodswinger, Home Swinger
Zespoły
Bismuth
Strona internetowa

ŻyciorysEdytuj

Yuri Landman urodził się w 1973 roku, z wykształcenia jest grafikiem. Landman przez lata rysował komiksy. Karierę muzyczną rozpoczynał w zespołach Zoppo i Avec-A, gdzie od 1997 roku grał na basie.

Pierwszy ze swoich instrumentów zbudował w 2001 roku, inspirując się formą gitary elektrycznej. Po odejściu z zespołu Avec-A Landman zajął się wyłącznie budowaniem instrumentów. Brał udział w niezliczonych projektach muzycznych grając i nagrywając z takimi muzykami jak Lee Ranaldo, Thurston Moore, Rhys Chatham, Enon, Wessel Westerveld (Intonarumori), Einstürzende Neubauten, Blood Red Shoes, Melt-Banana, Liars, Jad Fair, Bart Hopkin i innymi. W 2016 roku zbudowano na wniosek Premier Guitar, gitary Thurston Moore.[1] Od kilku lat dzieli się swoją pasją z innymi – prowadzi warsztaty z tworzenia unikatowych gitar, wygłasza wykłady dotyczące aranżacji przydomowych pracowni lutniczych oraz technik tworzenia instrumentów. Landman gościnnie wykłada na holenderskich i angielskich uczelniach wyższych, a jego teksty o muzyce ukazywały się między innymi w Guardianie, Libération, El País, Frankfurter Allgemeine Zeitung.

Współpracuje z WORM (Rotterdam), Muziekgebouw aan 't IJ (Amsterdam), Extrapool (Nijmegen]], De Toonzaal (Den Bosch), Flipside (Eindhoven), Sonoscopia (Porto), MoTA (Lublana), Liebig 12 (Berlin) i Maajaam (Otepää).[potrzebny przypis]

Instrumenty muzyczneEdytuj

2006Edytuj

 
Yuri Landman, Moonlander & Moodswinger

2007Edytuj

2008Edytuj

2009Edytuj

2009–2013Edytuj

PrzypisyEdytuj

BibliografiaEdytuj

DyskografiaEdytuj

Film dokumentalnyEdytuj

  • Alles Tot Dit, 2013

Linki zewnętrzneEdytuj