Złośliwość histologiczna

Złośliwość histologicznahistopatologiczne cechy nowotworu pozwalające ocenić i sklasyfikować jego biologiczną złośliwość. Określenie stopnia złośliwości histologicznej (grading), obok stopnia zaawansowania klinicznego (staging w klasyfikacji TNM), jest standardowym elementem oceny nowotworu, o dużym znaczeniu w doborze optymalnego postępowania leczniczego i oceny rokowania chorego[1].

Spis treści

Złośliwość histologiczna a złośliwość biologicznaEdytuj

Złośliwość biologiczna nowotworu może być oceniona klinicznie i histopatologicznie. Klinicznie złośliwy nowotwór to taki nowotwór, który nieleczony zawsze prowadzi do śmierci chorego[2]. Histologiczna ocena złośliwości, czyli grading na podstawie ocenionych właściwości histopatologicznych przewiduje właściwości kliniczne nowotworu, które decydują o przebiegu choroby (historii naturalnej), w tym zdolności naciekania i niszczenia okolicznych tkanek oraz do rozprzestrzeniania się przez tworzenie przerzutów odległych. Jest to więc korelacja pomiędzy cechami histopatologicznymi a przebiegiem klinicznym[3].

Systemy oceniania złośliwościEdytuj

Powstało wiele systemów oceniających złośliwość histologiczną dla różnych nowotworów. Zwykle stosuje się trzy- lub czterostopniowe skale złośliwości:

  • GX – nie można ocenić stopnia zróżnicowania
  • G1 – rak wysokozróżnicowany (niski stopień złośliwości)
  • G2 – rak średniozróżnicowany (pośredni stopień złośliwości)
  • G3 – rak niskozróżnicowany (wysoki stopień złośliwości)
  • G4 – rak niezróżnicowany (wysoki stopień złośliwości)

W przypadku niektórych nowotworów stosuje się bardziej skomplikowane lub szczegółowe systemy oceny złośliwości histologicznej: system Gleasona w ocenie raka prostaty, skalę Fuhrman w raku nerki, skalę Blooma-Richardsona w klasyfikacji raka przewodowego sutka[2].

Ocena stopnia złośliwości opiera się na badaniu mikroskopowym i barwieniu H+E, ale może być poszerzona o inne metody, w tym immunohistochemię. Badana jest architektonika tkanki nowotworowej oraz cechy cytologiczne komórek nowotworowych. Z cech cytologicznych uwzględnia się stopień anaplazji, wielkość i kształt jąder komórkowych, objętość cytoplazmy oraz względny odsetek dzielących się komórek (indeks mitotyczny), a z cech architektonicznych ocenia się histologiczną organizację tkanki i odgraniczenie nowotworu[4].

Przypisy

BibliografiaEdytuj

  • Vinay Kumar, Ramzi S. Cotran, Stanley L. Robins: Robins Patologia. Wrocław: Elsevier Urban & Partner, 2005, s. 232-232. ISBN 83-89581-92-2.
  • Radzisław Kordek: Onkologia. Podręcznik dla studentów i lekarzy. Gdańsk: VIA MEDICA, 2007. ISBN 978-83-7555-016-0.