Złotnikowa Kopa (słow. Svišťová kopa) – wzniesienie o wysokości 2259 m n.p.m.[1] znajdujące się w głównej grani Tatr w słowackiej części Tatr Wysokich. Od masywu Świstowego Szczytu na południowym zachodzie oddzielona jest siodłem Złotnikowej Ławki, a od Złotnikowej Czuby na północnym wschodzie oddziela ją szerokie siodło Świstowej Przełęczy. Na wierzchołek Złotnikowej Kopy nie prowadzą żadne znakowane szlaki turystyczne, jest ona dostępna jedynie dla taterników.

Złotnikowa Kopa
Svišťová kopa
Ilustracja
Złotnikowa Kopa (wśród podpisanych formacji)
Państwo

 Słowacja

Pasmo

Tatry Wysokie, Karpaty

Wysokość

2259 m n.p.m.

Pierwsze wejście

20 lipca 1897
August Otto i Johann Hunsdorfer (senior)

Położenie na mapie Tatr
Mapa konturowa Tatr, blisko centrum po prawej na dole znajduje się czarny trójkącik z opisem „Złotnikowa Kopa”
Położenie na mapie Karpat
Mapa konturowa Karpat, u góry nieco na lewo znajduje się czarny trójkącik z opisem „Złotnikowa Kopa”
Ziemia49°11′03″N 20°08′59″E/49,184167 20,149722

W stronę Doliny Staroleśnej (dokładnie Pustej Kotliny) Złotnikowa Kopa opada niewysokim trawiasto-piarżystym zboczem, natomiast w kierunku doliny Rówienki ma dość wysokie urwisko skalne.

Nazwa Złotnikowej Kopy, podobnie jak i innych sąsiadujących „złotnikowych” obiektów, pochodzi od Złotnikowego Ogrodu znajdującego się w dolinie Rówienki.

Historia

edytuj

Pierwsze wejścia turystyczne:

Przypisy

edytuj
  1. Úrad geodézie, kartografie a katastra Slovenskej republiky, Produkty leteckého laserového skenovania [online].

Bibliografia

edytuj
  • Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część XIV. Warzęchowe Turnie – Zawracik Rówienkowy. Warszawa: Sport i Turystyka, 1971.
  • Jarosław Januszewski, Grzegorz Głazek, Witold Fedorowicz-Jackowski: Tatry i Podtatrze, atlas satelitarny 1:15 000. Warszawa: GEOSYSTEMS Polska Sp. z o.o., 2005. ISBN 83-909352-2-8.
  • Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.