Zaburzenia czynnościowe przewodu pokarmowego

Zaburzenia czynnościowe przewodu pokarmowego – grupa przewlekłych idiopatycznych zaburzeń przebiegających z objawami ze strony przewodu pokarmowego, którym nie towarzyszą odchylenia w badaniach dodatkowych (np. w badaniach laboratoryjnych, obrazowych, endoskopowych) ani zmiany morfologiczne w narządach. Nieprawidłowości w badaniach dodatkowych nie stwierdza się mimo stosowania najnowocześniejszych metod diagnostycznych, z zachowaniem maksymalnej staranności lekarzy oraz innych pracowników ochrony zdrowia[1].

Pojęcie "patologii czynnościowej" wprowadzone zostało do słownictwa medycznego w 1931 przez Gustava von Bergmanna. W 1990 zaburzenia czynnościowe przewodu pokarmowego po raz pierwszy sklasyfikowano, ujednolicono ich nazewnictwo i kryteria diagnostyczne. W 2006 zaburzenia te ujęto w nowej klasyfikacji zwanej kryteriami rzymskimi III.

PrzypisyEdytuj

  1. Leszek Paradowski: Słowo wstępne. W: Leszek Paradowski (red.): Zaburzenia czynnościowe przewodu pokarmowego. Wrocław: Cornetis sp. z o.o., 2007, s. 13–4. ISBN 83-919540-8-0.

BibliografiaEdytuj