Otwórz menu główne

Zakład pracy – do 1996 r. w polskim prawie pracy jednostka organizacyjna zatrudniająca pracowników (także nieposiadająca osobowości prawnej). W szczególności zakładami pracy były przedsiębiorstwa państwowe, urzędy lub inne państwowe jednostki organizacyjne, spółdzielnie, organizacje społeczne. Reprezentantem wobec załogi i działającym w imieniu zakładu pracy był kierownik zakładu pracy. Zakładami pracy nie były osoby fizyczne zatrudniające pracowników (w tym w gospodarstwach domowych lub prywatnych gospodarstwach rolnych), przy czym jeżeli poszczególne przepisy Kodeksu pracy nie stanowiły inaczej, do osób fizycznych zatrudniających pracowników stosowano odpowiednio przepisy dotyczące zakładu pracy[1].

W 1996 roku w Kodeksie pracy pojęcie to zostało zastąpione pojęciem pracodawcy, co jest błędne z punktu widzenia nauk ekonomicznych. Równocześnie zrównano status zakładu pracy i osoby fizycznej zatrudniającej pracowników. Zakład pracy stał się wyłącznie placówką zatrudnienia prowadzoną przez pracodawcę[2].

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Ustawa z dn. 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz.U. z 1974 r. nr 24, poz. 141, ze zm.), art. 3, 4 i 299.
  2. Ustawa z dn. 2 lutego 1996 r. o zmianie ustawy – Kodeks pracy oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz.U. z 1996 r. nr 24, poz. 110, ze zm.).