Otwórz menu główne

Zaklęcia z cyklu Harry Potter

lista projektu Wikimedia

Zaklęcia z cyklu Harry Potter – alfabetyczna lista wszystkich zaklęć w serii książek, filmów i gier komputerowych o Harrym Potterze.

Spis treści

AEdytuj

AccioEdytuj

Wymowa: Akcjo.

  • Opis: sprawia, że dany przedmiot przylatuje do osoby rzucającej zaklęcie. Może być używane na dwa sposoby: przez rzucanie czaru i wypowiedzenie nazwy pożądanego przedmiotu przez rzucającego zaklęcie, (np. „Accio okulary” użyte przez Harry’ego podczas 17. urodzin) albo poprzez wskazanie różdżką na pożądany przedmiot podczas, lub natychmiast po wypowiedzeniu zaklęcia. Zaklęciem o podobnym działaniu jest Carpe Retractum.
  • Użyte po raz pierwszy: przez Molly Weasley w tomie Harry Potter i Czara Ognia.
  • Etymologia: z łaciny acciowołam, kazać przyjść, przywoływać.

Aguamenti[1]Edytuj

AnapneoEdytuj

  • Opis: pomaga w odzyskaniu normalnego oddechu przy zadławieniu.
  • Użyte po raz pierwszy: w tomie Harry Potter i Książę Półkrwi, kiedy profesor Horacy Slughorn pomógł zadławionemu Marcusowi Belby’emu w Expresie Hogwart
  • Etymologia: z greckiego anapneooddychać.

AlohomoraEdytuj

AperacjumEdytuj

AscendioEdytuj

  • Opis: Różdżka z ogromną siłą pociąga rzucającego w górę (możliwe, że w inne strony również).
  • Użyte po raz pierwszy: w tomie Harry Potter i Czara Ognia, podczas drugiego zadania Harry rzucił to zaklęcie po wyłowieniu Rona i siostry Fleur, gdy sam nie miał siły wypłynąć.
  • Etymologia: z angielskiego ascendunosić się, wznosić się.

AvisEdytuj

BEdytuj

BąblogłowyEdytuj

BombardaEdytuj

Bombarda MaximaEdytuj

CEdytuj

Cave InimicumEdytuj

ChłoszczyśćEdytuj

ColloportusEdytuj

ConfundusEdytuj

ConfringoEdytuj

  • Opis: powoduje eksplozję danego obiektu.
  • Użyte po raz pierwszy: w tomie Harry Potter i Insygnia Śmierci Harry Potter tym zaklęciem niszczy przyczepę z Hedwigą[2].
  • Etymologia: confing – wybuch.

ConjunctivitisEdytuj

Zaklęcie Czterech Stron ŚwiataEdytuj

DEdytuj

DefodioEdytuj

DeletriusEdytuj

DeprimoEdytuj

DepulsoEdytuj

DescendoEdytuj

DiffindoEdytuj

DissendiumEdytuj

DrętwotaEdytuj

  • Opis: oszałamia i powoduje natychmiastowe drętwienie ciała. Jeśli osoba zostanie trafiona kilkoma oszałamiaczami naraz, może stracić przytomność.
  • Użyte po raz pierwszy: w tomie Harry Potter i Czara Ognia, kiedy czarownicy z Ministerstwa Magii chcieli oszołomić Harry’ego, Rona i Hermionę.
  • Etymologia: nazwa wzięła się od działania zaklęcia. Drętwienie.

DuroEdytuj

DensaugeoEdytuj

EEdytuj

EngorgioEdytuj

EpiskeyEdytuj

ErectoEdytuj

EvanescoEdytuj

Expecto PatronumEdytuj

 
Patronus Harry’ego Pottera
  • Wymowa: „Ekspekto patronum”.
  • Opis: Zaklęcie obronne, używane do wyczarowania patronusa – tarczy, która jest zmaterializowaną postacią pozytywnej energii, o kształcie charakterystycznym dla każdego czarodzieja; stosowany m.in. do obrony przed dementorami i śmierciotulami. Wyczarowany patronus może także służyć jako „kurier”, gdy chcemy przekazać komuś ważną wiadomość (wymyślił to Dumbledore). Początkujący najpierw wyczarowują tylko mgiełkę, lecz niektórzy (jak Remus Lupin) robią to specjalnie.
  • Użyte po raz pierwszy: w tomie Harry Potter i więzień Azkabanu przez Remusa Lupina do obrony Harry’ego Pottera
  • Etymologia: z łaciny expectooczekuję, patronusobrońca.

ExpelliarmusEdytuj

ExpulsoEdytuj

FEdytuj

FerulaEdytuj

Zaklęcie FideliusaEdytuj

Finite IncantatemEdytuj

FlagrateEdytuj

  • Opis: zaklęcie tworzące w powietrzu promień, który czarodziej może uformować w jakikolwiek kształt.
  • Użyte po raz pierwszy: w tomie Harry Potter i Komnata Tajemnic Tom Riddle (jako 16-latek) wyczarował w powietrzu litery, by pokazać Harry’emu, skąd wzięło się imię lord Voldemort.
  • Etymologia: prawdopodobnie od angielskiego słowa flame – płomień, żar.

FlagranteEdytuj

FurnunculusEdytuj

GEdytuj

GeminoEdytuj

GlisseoEdytuj

HEdytuj

Harmonia Nectere PassusEdytuj

Homenum RevelioEdytuj

IEdytuj

ImmobilusEdytuj

  • Opis: na krótki okres spowalnia (zamraża) cel.
  • Użyte po raz pierwszy: w tomie Harry Potter i Komnata Tajemnic przez Hermionę, która unieruchomiła chochliki kornwalijskie na lekcji obrony przed czarną magią.
  • Etymologia: z łaciny imzaprzeczenie, mobilusruch, poruszać się.

ImpedimentoEdytuj

ImperviousEdytuj

IncarcerousEdytuj

IncendioEdytuj

  • Opis: podpala (w książkach i filmach). Zaklęciem o działaniu podpalającym jest również Lacarnum Inflamare. W pierwszej części gry oszałamia rośliny (np. tentakule). Istnieją również zaklęcia Incendio Duo o mocniejszym działaniu i Incendio Trio o działaniu dużo mocniejszym niż Incendio.
  • Użyte po raz pierwszy: w tomie Harry Potter i Czara Ognia Pan Weasley używa tego zaklęcia, by móc z rodziną i Harrym przenieść się do Nory z domu wujostwa.
  • Etymologia: z hiszpańskiego incendiopożar lub z galicyjskiego incendio – ogień.

Innaminitus ConjurusEdytuj

  • Opis: w książce sprawia że przedmioty znikają.
  • Użycie po raz pierwszy: w piątym tomie profesor McGonagall zadaje jako pracę domową napisanie długiego eseju na temat zaklęcia i ćwiczyli podczas lekcji na ślimakach, myszach i ptakach.

JEdytuj

JęzlepEdytuj

KEdytuj

Zaklęcie KameleonaEdytuj

LEdytuj

Lacarnum InflamareEdytuj

 
Lacarnum Inflamare

LegilimensEdytuj

LevicorpusEdytuj

LiberacorpusEdytuj

LocomotorEdytuj

LumosEdytuj

 
Lumos

Lumos MaximaEdytuj

  • Opis: mocniejsza wersja zaklęcia Lumos. Przeciwzaklęciem jest Nox i Nox maxima.
  • Użyte po raz pierwszy: w filmie Harry Potter i więzień Azkabanu Harry Potter używał tego zaklęcia, żeby widzieć pod kołdrą książkę z zaklęciami.
  • Etymologia: z łaciny lumenświatło, maxima – maksymalny, wielki.

MEdytuj

MobiliarbusEdytuj

MobilicorpusEdytuj

MolliareEdytuj

  • Opis: łagodzi upadek.
  • Użyte po raz pierwszy: w tomie Harry Potter i Przeklęte Dziecko, Albus Potter zastosował je, skacząc z dachu ekspresu Hogwart-Londyn.

MorsmordreEdytuj

MuffliatoEdytuj

NEdytuj

NoxEdytuj

  • Opis: Gasi zaklęcie Lumos, lecz jest za słabe by zgasić zaklęcie Lumos Maxima.
  • Użyte po raz pierwszy: w trzecim tomie Harry gasi różdżkę podczas szpiegowania Petera Pettigrew.
  • Etymologia: z łaciny noxnoc.

Nox MaximaEdytuj

  • Opis: Gasi całkowicie zaklęcie Lumos i Lumos Maxima.
  • Użyte po raz pierwszy: w czwartym tomie Krum używa go w walce ze smokiem.
  • Etymologia: noxnoc.

Zaklęcie NienanoszalnościEdytuj

  • Wymowa: zaklęcie całkowicie niewerbalne.
  • Opis: powoduje, że nie można nanieść danego obszaru na mapę.
  • Użyte po raz pierwszy: Użyte w piątym tomie po to, by nie można było nanieść na mapę Kwatery Głównej Zakonu Feniksa.
  • Etymologia: Nieznana.

OEdytuj

ObscuroEdytuj

Zaklęcie ZapomnieniaEdytuj

Oculus ReparoEdytuj

  • Opis: Czyści okulary i je naprawia.
  • Użyte po raz pierwszy: Hermiona użyła je w pociągu na Harrym w pierwszej części.
  • Etymologia: z łaciny oculusokulary, reparonaprawiać.

OrchideusEdytuj

OppugnoEdytuj

PEdytuj

Zaklęcie Pełnego Porażenia CiałaEdytuj

Peskipiksi PesternomiEdytuj

Piertotum LocomotorEdytuj

PortusEdytuj

Priori IncantatemEdytuj

Zaklęcie TarczyEdytuj

Protego MaximaEdytuj

  • Wymowa: Protego Maxima.
  • Opis: tworzy magiczną barierę (tarczę), która chroni nie tylko rzucającego czar, ale także inne osoby (rzucający musi pomyśleć o tym, czego chce chronić).
  • Użyte po raz pierwszy: w tomie Harry Potter i Instygnia Śmierci przez profesora Filtwicka przed bitwą o Hogwart w celu ochrony zamku.
  • Etymologia: z łaciny protego – chronić, maxima – maksymalnie, bardzo dużo itd.

Protego HorribilisEdytuj

  • Opis: Prawdopodobnie najsilniejsze zaklęcie ochronne.
  • Użyte po raz pierwszy: w tomie Harry Potter i Insygnia Śmierci przez Profesora Flitwicka, przed bitwą o Hogwart, w celu ochrony Zamku.
  • Etymologia: z łaciny protego – chronić, horribilis – straszny.

Protego TotalumEdytuj

Zaklęcie ProteuszaEdytuj

  • Wymowa: Proteusz.
  • Opis: powoduje zależne zmiany; przedmioty, na które zostanie rzucone są od siebie zależne, zmiany zachodzące w jednym powodują te same zmiany w pozostałych. Znajomość poprawnego użycie jest wymagana na poziomie owutemów.
  • Użyte po raz pierwszy: w tomie Harry Potter i Zakon Feniksa Hermiona Granger na fałszywe galeony, by móc informować wszystkich członków Gwardii Dumbledore’a o datach i godzinach spotkań.
  • Etymologia: z polskiego (przetłumaczone) od imienia Proteusz (w mitologii greckiej Proteusz posiadał zdolność zmieniania swojej postaci, co może odnosić się, do zmian zachodzących w przedmiotach).

QEdytuj

QuietusEdytuj

REdytuj

ReducioEdytuj

  • Opis: redukuje (zmniejsza) rozmiary obiektów, parzy innych.
  • Użyte po raz pierwszy:Na lekcji Obrony przed Czarną Magią w 4. tomie. Bartemiusz Crouch Junior, zamieniony w Szalonookiego Moody'ego przez eliksir wielosokowy, użył tego zaklęcia do pomniejszenia pająka.
  • Etymologia z angielskiego „reduce” – „zredukować”, „zmniejszyć”

ReductoEdytuj

RennervateEdytuj

  • Opis: Uzdrawia i regeneruje. Wybudza z czaru drętwota. Wcześniej zaklęciem tym było enervate, lecz później autorka przyznała że popełniła błąd, gdyż enervate znaczy osłabiać.
  • Użyte po raz pierwszy: w tomie Harry Potter i Czara Ognia Amos Diggory leczy Mrużkę, oszołomioną zaklęciem pracowników Ministerstwa.
  • Etymologia: re – przeczenie, enervateosłabiać.

RelashioEdytuj

ReparoEdytuj

Repello MugoletumEdytuj

RictusempraEdytuj

  • Opis: jedno z zaklęć najczęściej używanych na przeciwniku w trakcie walki. Promień uderza ze średnią siłą i zwykle odpycha przeciwnika. Z teoretycznego punktu widzenia zaklęcie to rozśmiesza, niewidzialna siła łaskocze przeciwnika (gdy rzuci się je na siebie, wprawia się w dobry nastrój).
  • Użyte po raz pierwszy: w tomie Harry Potter i Komnata Tajemnic podczas odbywającej się w ramach Klubu Pojedynków walki, Harry Potter użył go przeciwko Draconowi Malfoyowi.
  • Etymologia: prawdopodobnie od łacińskiego risus – śmiech, uśmiech, z łaciny semper – zawsze.

RiddiculusEdytuj

SEdytuj

Salvio HexiaEdytuj

SectumsempraEdytuj

SerpensortiaEdytuj

SilencioEdytuj

  • Opis: w przeciwieństwie do podobnych zaklęć – Quietus czy Muffliato – wycisza całkowicie. Zaklęciem o odwrotnym działaniu jest Sonorus.
  • Użyte po raz pierwszy: w tomie Harry Potter i Zakon Feniksa podczas lekcji Zaklęć uczą się właśnie tego uroku.
  • Etymologia: z hiszpańskiego silenciocisza.

Slugulus EructoEdytuj

SonorusEdytuj

Szatańska PożogaEdytuj

  • Opis: rozpala ogromny, trudny do powstrzymania, potężny, dziki ogień, który formuje się w różne bestie i trawi niemal wszystko na swojej drodze, będąc nawet zdolnym do niszczenia horkruksów.
  • Użyte po raz pierwszy: w tomie Harry Potter i Zakon Feniksa przez Lorda Voldemorta podczas walki z Albusem Dumbledorem w Ministerstwie Magii.

TEdytuj

TarantallegraEdytuj

TergeoEdytuj

  • Opis: usuwa różne substancje np. kurz, krew. Podobne zaklęcie to Chłoszczyść.
  • Użyte po raz pierwszy: przez Molly Weasly w Zakonie Feniksa, gdy chciała zetrzeć kurz w pokoju Rona.
  • Etymologia: z łaciny tergeościerać, czyścić.

UEdytuj

UpiorogacekEdytuj

  • Opis: straszy i wywołuje lęk.
  • Użyte po raz pierwszy: w tomie Harry Potter i Zakon Feniksa, Ron wspomniał, że Ginny użyła upiorogacka na Draconie Malfoyu w gabinecie Umbridge.
  • Etymologia: z polskiego (przetłumaczone) połączenie upiór i gacek (część nazwy gatunkowej dwóch gatunków nietoperzy).

VEdytuj

Vera VertoEdytuj

  • Opis: zamienia zwierzę w puchar na wodę.
  • Użyte po raz pierwszy: w filmie Harry Potter i Komnata Tajemnic Minerwa McGonagal użyła na lekcji transmutacji na ptaku.
  • Etymologia: z łaciny veraprawdziwa, vertoprzekształcam, przemieniam.

Vulnera SanenturEdytuj

WEdytuj

WaddiwasiEdytuj

Wingardium LeviosaEdytuj

Zaklęcia NiewybaczalneEdytuj

Avada KedavraEdytuj

  • Opis: najgroźniejsze z Zaklęć Niewybaczalnych (ang. The Unforgivable Curses), nieodwracalne, za jego sprawą uśmiercić można żywą istotę i nie ma na nie przeciwzaklęcia. Zaklęciu towarzyszy zielony błysk i świst. Od klątwy tej zginęła większość ofiar Voldemorta i śmierciożerców. Jedyną osobą, której udało się je przeżyć − i to dwa razy − był Harry Potter. Użycie go przeciw istocie ludzkiej karane było dożywotnim pobytem w Azkabanie. Do jego rzucenia trzeba mocy większej od mocy niepełnoletniego ucznia.
  • Użyte po raz pierwszy: w tomie Harry Potter i Kamień Filozoficzny Lord Voldemort uśmiercił nim rodziców Harry’ego PotteraJamesa Pottera i Lily Potter, jednak dopiero w tomie Harry Potter i Czara Ognia dowiadujemy się, że było to właśnie działanie tego zaklęcia.
  • Etymologia: Autorka przyznaje, że Avada Kedavra ma związek z formułą Abrakadabra. Po angielsku i łacinie cadaver znaczy trup.

CruciatusEdytuj

ImperiusEdytuj

  • Wymowa: „Imperio”.
  • Opis: Zaklęcie Niewybaczalne służące do przejmowania kontroli nad innym stworzeniem. Ofiara klątwy przestaje samodzielnie myśleć, pozostając posłuszna rozkazom czarodzieja, który rzucał klątwę. W czasach rządów Voldemorta zaklęcie to sprawiało wiele trudności Ministerstwu Magii i pojedynczym czarodziejom, ponieważ trudno było odróżnić, kto działał pod wpływem zaklęcia, a kto z własnej woli. Po upadku Voldemorta większość jego popleczników tłumaczyła się, iż działali właśnie pod wpływem klątwy Imperius.
  • Użyte po raz pierwszy: w tomie Harry Potter i Czara Ognia podszywający się pod Alastora Moody'ego Barty Crouch Jr. w Hogwarcie na lekcji obrony przed czarną magią wobec pająka, później jednak wobec uczniów.
  • Etymologia: z łaciny imperiarerządzić.

Zaklęcia pojawiające się w filmachEdytuj

Arania ExumeiEdytuj

AscendioEdytuj

Alarte AscendareEdytuj

Aresto MomentumEdytuj

BombardaEdytuj

Bombarda MaximaEdytuj

Bracchium EmendoEdytuj

DiminuendoEdytuj

Everte StatumEdytuj

ImmobilusEdytuj

Lacarnum InflamaraeEdytuj

Partis TemporusEdytuj

  • Opis: tworzy tymczasową lukę w obiekcie np. w ogniu lub w wodzie.
  • Użyte po raz pierwszy: w filmie Harry Potter i Książę Półkrwi, Albus Dumbledore po odstraszeniu inferiusów skierował tunel ognia wprost przed siebie. Zaklęcie mogło ewentualnie pojawić się w filmie Harry Potter i Insygnia Śmierci: część 2. Hermiona mogła użyć tego czaru podczas ucieczki z Pokoju Życzeń, w którym panowała Szatańska Pożoga.
  • Etymologia: z łaciny partis – liczba mnoga od francuskiego partir, co znaczy oddzielić, wyjechać; tempors – po łacińsku czas.

PerriculumEdytuj

Sesam MaterioEdytuj

  • Opis: usuwa blokady i zamknięcia. Działa podobnie do Wadiwashi i Alohomora, tyle że nie odblokowuje tylko całkowicie dematerializuje zamknięcie.
  • Użyte po raz pierwszy: w filmie Harry Potter i Komnata Tajemnic młody Tom Riddle używa go, by uwolnić Aragoga.
  • Etymologia: Nieznana.

Vipera EvanescaEdytuj

Zaklęcia pojawiające się wyłącznie w grachEdytuj

Harry Potter i Komnata TajemnicEdytuj

  • Mimblewimble – powoduje dezorientację przeciwnika, używane podczas pojedynków.
  • Skurge – usuwa klejącą ektoplazmę (rodzaj śluzu, pozostawiany przez duchy).
  • Spongify – zamienia dywaniki Spongifus w trampoliny, na których można się bardzo wysoko odbijać.

Harry Potter i więzień AzkabanuEdytuj

  • Draconifors – przekształca posążki przedstawiające smoka w żywe, latające smoki, którymi można przez krótki czas kierować.
  • Glacius – zamraża (przydatne w walce z ognistymi salamandrami gdyż można je zamrozić).
  • Lapifors – przekształca posążki przedstawiające królika w żywe króliki, którymi można przez krótki czas kierować.
  • Snufflifors – zamienia latające książki w myszy. To zaklęcie występuje w wersji na PS2.

Harry Potter i Czara OgniaEdytuj

  • Aqua Eructo – sprawia, że z różdżki tryska strumień wody, podobnie jak przy użyciu Aguamenti.
  • Ebulbio – powoduje wystrzelenie z różdżki baniek, które atakują przeciwnika
  • Ducklifors – przekształca przeciwnika w małą kaczkę, która później wybucha.
  • Herbivicus – powoduje szybki wzrost roślin.
  • Magicus Extremos – powoduje wzmocnienie uroków (ale nie czarów). Działa to przez kilkanaście sekund.
  • Melofors – zamienia daną część ciała w dynię.
  • Orbis – pęta przeciwnika świetlistymi promieniami.
  • Lapifors – zamienia w króliki.
  • Vermiculus – zamienia w robaki.

Harry Potter i Książę PółkrwiEdytuj

  • Forcenti – wzmacnia zaklęcie Drętwota.

Zaklęcia używane w wielu grachEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. J.K. Rowling: Harry Potter i Książę Półkrwi. Andrzej Polkowski (tłum.). Poznań: Media Rodzina, 2006, s. 616. ISBN 83-7278-168-0.
  2. J.K. Rowling: Harry Potter i Insygnia Śmierci. Poznań: Media Rodzina, 2008, s. 65. ISBN 978-83-7278-281-6.
  3. J.K. Rowling, Harry Potter i Insygnia Śmierci, tłum. Andrzej Polskowski, wyd. Media Rodzina, 2008 Poznań, rozdział szósty, strona 96, wspomniane Harry’emu przez pana Weasleya

Linki zewnętrzneEdytuj