Zamek w Lachowiczach

Zamek w Lachowiczach – jedna z najmocniejszych twierdz w Wielkiego Księstwa Litewskiego i całej Rzeczypospolitej w XVII wieku. Zamek znajdował się przy drodze z Mińska i Słucka do Brześcia i Warszawy.

Zamek w Lachowiczach
(nie istnieje)
Ilustracja
Zamek w Lachowiczach w XVII wieku
Państwo  Białoruś
Miejscowość Lachowicze
Typ budynku zamek bastionowy
Inwestor Jan Karol Chodkiewicz
Rozpoczęcie budowy 1607
Ukończenie budowy 1619
Zniszczono 1. poł. XIX w.
Pierwszy właściciel Jan Karol Chodkiewicz
Kolejni właściciele Jan Stanisław Sapieha,
Ignacy Massalski, Szymon Marcin Kossakowski
Położenie na mapie Białorusi
Mapa konturowa Białorusi, blisko centrum po lewej na dole znajduje się punkt z opisem „Zamek w Lachowiczach(nie istnieje)”
Ziemia53°02′32″N 26°15′40″E/53,042222 26,261111

WydarzeniaEdytuj

  • 1572; Lachowicze nabył Jan Karol Chodkiewicz.
  • W końcu XVI wieku dotąd istniejący niewielki zamek drewniany został zastąpiony nowoczesnymi fortyfikacjami bastionowymi.
  • 1595–1596; zamek bezskutecznie próbowali zdobyć rebelianci S. Nalewajki і M. Szawuły.
  • 1607; zgromadzenie materiałów budowlanych i rozpoczęcie budowy nowych fortyfikacji przez Jana Karola Chodkiewicza[1]
  • 1611; zakończenie budowy pierwszego bastionu ("baszty")[1]
  • 1615; ukończenie budowy bramy przez mularza Hanusa i rozpoczęcie budowy podmurówki pod nowy pałac wewnątrz fortyfikacji[1]
  • 1619; ukończenie budowy pałacu wewnątrz fortyfikacji i przypuszczalnie wtedy też wybudowano cekhauz (arsenał)[1]
  • 1620; pobyt na zamku Jana Karola Chodkiewicza, który udaje się z niego przeciwko Turkom pod Chocim[1]
  • 1621; po śmierci Jana Karola Chodkiewicza Lachowicze drogą wiana trafiają do Sapiehów
  • 1627; Jan Stanisław Sapieha polecił wybudować na zamku nową kamienicę i przygotować dachówki dla budynków zamkowych[1]
  • 10 kwietnia 1635 zmarł na zamku marszałek wielki litewski Jan Stanisław Sapieha.
  • 1648; 1654 trzykrotne oblężenie kozackie.
  • 1660; Oblężenie Lachowicz przez wojska moskiewskie – Lachowicze po nim są określane jako "Litewska Częstochowa"
  • 1706; wojska szwedzkie zdobywają zamek z rąk moskiewskich.

ArchitekturaEdytuj

Zbudowany na wysokim, lewym brzegu Wiedyny (Wiedźmy) zamek o narysie bastionowym, na planie prostokątnym (175×220 m), był okrążony mokrą fosą. W zamku lachowickim zrealizowano najlepsze osiągnięcia nowego włoskiego systemu fortyfikacji: cztery potężne bastiony na rogach były połączone wałami kurtynowymi. Trzy bastiony miały kawaliery – podwyższenia, pozwalające na bardziej efektywny ostrzał przedpola. Od zewnątrz bastiony, kurtyny і kawaliery miały obramowanie murowane i obramowane były blankami. Wjazd do zamku prowadził przez czterokondygnacyjną wieżę bramną w kurtynie południowej. Dziedziniec wewnętrzny zamku był szczelnie zabudowany: naprzeciwko wejścia stał dwukondygnacyjny pałac Sapiehów na planie litery „U”, wzdłuż kurtyn szczelnie stały drewniane budynki czeladzi oraz koszary. Z lewej strony od bramy mieścił się murowany arsenał.

LiteraturaEdytuj

  • Ткачоў М.А., Цярохін С.Ф. Ляхавіцкая фартэцыя//Помнікі гісторыі і культуры Беларусі. 1973. №1
  • Вялікае княства Літоўскае: Энцыклапедыя. У 2 т. Т.2. Мінск, 2006. ​ISBN 985-11-0378-0​.
  • Чарняўчкі, Міхал. Аб рэшьках Ляхавіцкай фартэцыі. У: Castrum, urbis et bellum: Зборнік навуковых прац. Прысвячаецца памяці прафесара Міхася Ткачова, Баранавічы 2002, 421 с.

PrzypisyEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj