Zatoka Niemiecka

Zatoka Niemiecka (niem. Deutsche Bucht, niderl. Duitse Bocht, fryz. Dútske Bocht, duń. Tyske Bugt) – zatoka w południowo-wschodniej części Morza Północnego, na zachód od Półwyspu Jutlandzkiego. Wybrzeże zatoki należy do Danii, Niemiec (kraje związkowe Szlezwik-Holsztyn i Dolna Saksonia) i Holandii[1]. Wewnętrzna część zatoki, gdzie znajdują się estuaria rzek Łaby i Wezery, nosi nazwę Zatoki Helgolandzkiej[2].

Zatoka Niemiecka
Ilustracja
Zdjęcie satelitarne zatoki
Państwo

 Dania,
 Holandia
 Niemcy

Lokalizacja

Morze Północne

Położenie na mapie Morza Północnego
Mapa konturowa Morza Północnego, blisko centrum po prawej na dole znajduje się punkt z opisem „Zatoka Niemiecka”
Ziemia55°10′N 6°30′E/55,166667 6,500000

Wzdłuż wybrzeża rozciąga się pas równin błotnych odsłanianych przez morze podczas odpływu, o szerokości od 10 do 30 km, od otwartego morza oddzielony przez archipelag Wysp Fryzyjskich (Morze Wattowe). Największy skok pływów obserwowany jest w okolicach Wilhelmshaven, gdzie sięga 4 m[2].

Na zatoce występują największe na Morzu Północnym roczne amplitudy temperatury wody powierzchniowej – od 3°C w lutym, do 17°C w sierpniu i wrześniu. Zasolenie wody w zatoce wynosi 32–34‰[2].

Przez zatokę przebiegają szlaki wodne wiodące do głównych niemieckich portów, jak i Kanału Kilońskiego, łączącego Morze Północne z Bałtykiem[2].

PrzypisyEdytuj

  1. KSNG: Urzędowy wykaz polskich nazw geograficznych świata. [dostęp 2019-06-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-05)].
  2. a b c d Deutsche Bucht, [w:] Brockhaus Enzyklopädie Online [online], Brockhaus [dostęp 2019-06-03] (niem.).