Otwórz menu główne

Zbigniew Karol Porczyński, przedstawiający się także ang. Charles Zbigniew Carroll Porczynski (ur. 7 kwietnia 1919 w Warszawie, zm. 16 lipca 1998 tamże) – polski wynalazca, kolekcjoner malarstwa.

Zbigniew Karol Porczyński
Ilustracja
Zbigniew i Janina Porczyńscy oraz Jan Paweł II (13 czerwca 1987)
Data i miejsce urodzenia 7 kwietnia 1919
Warszawa
Data i miejsce śmierci 16 lipca 1998
Warszawa
Narodowość  Polska
Małżeństwo Janina Porczyńska
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Odznaka honorowa „Zasłużony dla Kultury Polskiej”
Tablica upamiętniająca Zbigniewa Karola i Janinę Porczyńskich na gmachu dawnej Giełdy i Banku Polskiego na Placu Bankowym w Warszawie

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Urodzony jako Zbigniew Porczyński. W 1936 ukończył technikum kolejowe w Warszawie, a następnie Szkołę Podchorążych Rezerwy Piechoty Nr 1 w Ostrowi-Komorowie. Walcząc w kampanii wrześniowej dostał się do niemieckiej niewoli, z której uciekł. Potem, według podawanego przez siebie życiorysu (w kilku wersjach), został żołnierzem Armii Krajowej, a w 1942 był osadzony w obozach Oświęcimiu i Buchenwaldzie. Po wyzwoleniu, już po zakończeniu działań wojennych wstąpił do Armii Polskiej we Włoszech i z 2 Korpusem znalazł się w Anglii. Podobno studiował chemię w latach 1946–1950 na politechnikach w Leicester i Huddersfield. W 1953 miał otrzymać doktorat, choć nie wiadomo na jakiej uczelni i z jakiej dziedziny. W 1957 założył przedsiębiorstwo zajmujące się ochroną przed działaniem ognia. Prowadził badania, opublikował książkę pt. „Materiały przyszłości”. Opatentował swoje wynalazki, co przyniosło mu stały dochód, pozwalający na kolekcjonowanie malarstwa. Swoją kolekcję liczącą ponad 400–600 obrazów zadedykował papieżowi Janowi Pawłowi II i powierzył polskim władzom kościelnym. Władze miasta stołecznego Warszawa przekazały dla pomieszczenia kolekcji budynek przy Placu Bankowym, gdzie urządzono Muzeum Kolekcji im. Jana Pawła II w Warszawie. Wkrótce po publicznym udostępnieniu kolekcji jej wartość została zakwestionowana przez środowiska naukowe, historyków sztuki, w tym przede wszystkim przez dr. Mieczysława Morkę z Instytutu Sztuki Polskiej Akademii Nauk, a także Waldemara Łysiaka, którzy wykazali, że kolekcja składa się przede wszystkim z kopii oraz falsyfikatów.

Otrzymał godność Honorowego Obywatela m.st. Warszawy i tytuł doktora honoris causa Politechniki Warszawskiej[1].

Wraz z małżonką Janiną byli też fundatorami Pomnika Henryka Sienkiewicza w Parku Łazienkowskim w Warszawie oraz popiersia Ignacego Jana Paderewskiego w Warszawie w Parku Skaryszewskim.

W wyborach parlamentarnych 1993 kandydował do Senatu RP III kadencji w województwie warszawskim, zgłoszony przez Komitet Wyborczy Stowarzyszenia Przyjaciół Muzeum im. Jana Pawła II[2].

Zmarł 16 lipca 1998[3]. Został pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie[3].

OdznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Doktorzy honoris causa PW. pw.edu.pl. [dostęp 23 lutego 2011].
  2. M.P. z 1993 r. nr 50, poz. 471.
  3. a b Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne. Cmentarz Stare Powązki. Zbigniew Karol Porczyński. um.warszawa.pl. [dostęp 2017-06-27].
  4. a b Maria Bokszczanin, Włodzimierz Odojewski: Henryk Sienkiewicz i jego twórczość w naszej pamięci. Oficyna Graficzno-Wydawnicza Typografika, 2000, s. 248.
  5. "Dekret Prezydenta Rzeczypospolitej" z dnia 1 stycznia 1988 roku o żołnierzach Narodowych Sił Zbrojnych. „Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej”, s. 13, Nr 2 z 22 lutego 1988. 
  6. Błędnie wskazany jako Zdzisław Porczyński zob: Komunikat o "nadaniu Orderu Odrodzenia Polski". „"Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej" (zagranicznej organizacji politycznej)”, s. 56, Nr 5 z 18 grudnia 1988. 

BibliografiaEdytuj

  • Miesięcznik Chemik nr 4/2009 str. 173
  • Kolekcja imienia Jana Pawła II fundacji Janiny i Zbigniewa Karola Porczyńskich, Fundacja Arteks, Warszawa 1990
  • Janusz Miliszkiewicz, Mieczysław Morka: Kolekcja Porczyńskich – genialne oszustwo?, Polska Oficyna Wydawnicza "BGW", Warszawa 1993, ​ISBN 83-7066-548-9