Otwórz menu główne

Zbigniew Mikołejko

polski filozof religii

Zbigniew Mikołejko (ur. 24 lipca 1951 w Lidzbarku Warmińskim) – polski filozof religii, historyk religii, eseista, poeta, pedagog, doktor habilitowany nauk humanistycznych w zakresie filozofii.

Zbigniew Mikołejko
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 24 lipca 1951
Lidzbark Warmiński
Zawód, zajęcie filozof
pedagog
Narodowość Polska polska
Tytuł naukowy doktor habilitowany nauk humanistycznych
Alma Mater Uniwersytet Warszawski
Uczelnia Instytut Filozofii i Socjologii PAN
Odznaczenia
Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Absolwent Uniwersytetu Warszawskiego[1]. W 1986 doktoryzował się w Polskiej Akademii Nauk na podstawie pracy Katolicka filozofia kultury w Polsce w epoce modernizmu (1895–1918) (promotor: Mirosław Nowaczyk). Habilitował się tamże w 1999 na podstawie monografii Mity tradycjonalizmu integralnego. Julius Evola i kultura religijno-filozoficzna prawicy.

Kierownik Zakładu Badań nad Religią i profesor nadzwyczajny w Instytucie Filozofii i Socjologii PAN w Warszawie, członek Amerykańskiej Akademii w Rzymie (1996), profesor Warszawskiej Wyższej Szkoły Humanistycznej im. Bolesława Prusa (2001–2011), wykładał również filozofię i logikę w Wyższej Szkole Informatyki Stosowanej i Zarządzania w Warszawie, a także wstęp do wiedzy o religii na Podyplomowym Studium Wiedzy o Kulturze przy Instytucie Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk. Członek Prezydium Polskiej Akademii Nauk.

W 2014 odznaczony został srebrnym medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”[2].

Publikacje naukoweEdytuj

Opublikował ponad 800 tekstów, z których wiele wydane zostało w językach: angielskim, francuskim, hiszpańskim, niemieckim, portugalskim, rosyjskim, ukraińskim i włoskim. Jest m.in. autorem książek:

  • Katolicka filozofia kultury w Polsce w epoce modernizmu (1987),
  • Kim jestem dla ciebie... (1987, antologia),
  • Elementy filozofii (siedem wydań, 1998–2008);
  • Mity tradycjonalizmu integralnego (1998),
  • Emaus oraz inne spojrzenia do wnętrza Pisma (1998),
  • Żywoty świętych poprawione (2001; Nagroda Księgarzy „Warszawska Premiera Literacka”, czerwiec 2001; wznowienia – 2004, 2011; edycja dźwiękowa w wersji dla niewidomych – 2002),
  • Śmierć i tekst. Sytuacja ostateczna w perspektywie słowa (2001),
  • W świecie wszechmogącym. O przemocy, śmierci i Bogu (2009),
  • We władzy wisielca, t. 1: Z dziejów wyobraźni Zachodu (2012).
  • We władzy wisielca, t. 2: Ciemne moce, okrutne liturgie (2014).

Wywiad-rzeka:

  • Jak błądzić skutecznie. Prof. Zbigniew Mikołejko w rozmowie z Dorotą Kowalską (2013).

Współautor prac zbiorowych:

  • Licytacja. Szkice o nowej prozie (1981),
  • Filozofia i myśl społeczna Jana Pawła II (1983),
  • Katolicka filozofia kultury w Polsce (1987),
  • Apokalipsy i kultury (1997),
  • Ucieleśnienia. Ciało w zwierciadle współczesnej humanistyki (2007),
  • Oblicza religii i religijności (2008),
  • Spektakle zmysłów (2010),
  • Instytucje: konflikty i dysfunkcje (2012),
  • Polskie bieguny. Społeczeństwo w czasach kryzysu (2013).

Opatrzył posłowiem lub wstępem dzieła wybitnych teologów, filozofów i historykówKaren Armstrong, XIV Dalajlamy, Eugena Drewermanna, Hansa Künga, Jacques’a Le Goffa, Margaret Starbird jak również głośnych powieści o tematyce religijnej (np. jest autorem posłowia do Kodu Leonarda Dana Browna).

Publikował ponadto m.in. na łamach „Borussii”, „Czasu Kultury”, „Dialogu”, „Edukacji Filozoficznej”, „Etyki”, „Gazety Wyborczej”, „Kontekstów”, „Literatury na Świecie”, „Newsweeka”, „Nowych Książek”, „Polityki”, „Przeglądu Filozoficznego”, „Przeglądu Politycznego”, „ResPubliki Nowej”, „Rzeczpospolitej”, „La Sicilia”, „Społeczeństwa Otwartego”, „Studiów Religioznawczych”, „Twórczości”, „Tygodnika Powszechnego”, „Uncaptive Minds”, „Więzi”, „Znaku”.

Jest współautorem wszystkich monograficznych tomów serii „Punkt po Punkcie”, wydawanych przez gdańskie wydawnictwo słowo/obraz terytoria: Twarz (2001), Miłość (2002), Dusza (2003), Grzech (2004), Ból (2005), Śmiech (2006), Koniec (2007). Zajmował się także poezją. W 2017 ogłosił zbiór wierszy Gorzkie żale. Rzeczy z lat 2012–2016[3]. Pierwszym recenzentem tej książki był Janusz Drzewucki[4]. W 2019 za tom Heilsberg, to miasto otrzymał nominację do Orfeusza Mazurskiego[5].

PrzypisyEdytuj

  1. Spotkanie autorskie z prof. Zbigniewem Mikołejko, kultura.wm.pl, 14 marca 2013 [dostęp 2019-05-16] (pol.).
  2. MKiDN - Medal Zasłużony Kulturze - Gloria Artis, mkidn.gov.pl [dostęp 2019-05-16] (pol.).
  3. Zbigniew Mikołejko, ''Gorzkie żale. Rzeczy z lat 2012-2016'', Mikołów: Instytut Mikołowski, 2017, ISBN 978-83-65250-30-8.
  4. Skowyt pustki, czyli poetyckie rzeczy Zbigniewa Mikołejki [w:] Janusz Drzewucki, "Twórczość" 2017, nr 12.
  5. Orfeusz - Nagroda Poetycka im. K. I. Gałczyńskiego - NOMINOWANI, www.orfeusz-nagroda.pl [dostęp 2019-05-02].

Linki zewnętrzneEdytuj