Otwórz menu główne

Zbigniew Safjan

polski scenarzysta, pisarz i dziennikarz

Zbigniew Kazimierz Safjan (ur. 2 listopada 1922 w Warszawie, zm. 6 grudnia 2011 tamże[1]) – polski scenarzysta, pisarz i dziennikarz.

Zbigniew Kazimierz Safjan
Data i miejsce urodzenia 2 listopada 1922
Warszawa
Data i miejsce śmierci 6 grudnia 2011
Warszawa
Alma Mater Akademia Nauk Politycznych w Warszawie
Dziedzina sztuki literatura
Ważne dzieła

Kanclerz

Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
Zasłużony Działacz Kultury
Grób Zbigniewa Safjana na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (2013)

ŻyciorysEdytuj

Ukończył studia na Akademii Nauk Politycznych w Warszawie. Był podporucznikiem LWP.

Był autorem bestsellerów takich jak „Potem nastąpi cisza”, „Do krwi ostatniej” czy sztandarowej „Stawki większej niż życie”, w której to wykreował na „bohatera” PRL Hansa Klossa.

Dziennikarz m.in. miesięcznika „Polska”, warszawskiej „Kultury”, „Nowin Literackich i Wydawniczych”, „Skandali”, „Bez Pardonu”[2]. W latach 2004–2007 redaktor naczelny miesięcznika „Słowo Żydowskie”.

Od 1951 kierował działem propagandy w Centralnym Zarządzie Księgarstwa. Od 1967 do 1990 był członkiem PZPR, a w latach 1971–1973 Komitetu Warszawskiego PZPR. Członek Rady Krajowej PRON w 1983 roku[3]. W 1983 wybrany w skład Krajowej Rady Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej. Znalazł się na liście Kisiela.

Według zasobów archiwalnych Instytutu Pamięci Narodowej w 1951 roku został zarejestrowany przez Wydział I Oddziału I Głównego Zarządu Informacji Wojska Polskiego jako tajny współpracownik ps. „Żerań”[4].

W 1993 historyk Andrzej Nowak, na łamach dwumiesięcznika „Arka” zarzucił Safjanowi, że w 1944 jego donos doprowadził do rozstrzelania innego żołnierza, wcielonego siłą do ludowego WP akowca, Jana Nesslera[5]. W 2002 w wywiadzie udzielonym tygodnikowi „Przegląd” Safjan odrzucił oskarżenia twierdząc, że tylko podpisał zeznanie przedstawione mu przez NKWD po aresztowaniu go razem z Nesslerem[6]. W 2013 Andrzej Nowak powtórzył, oparty na dokumentach, zarzut świadomego złożenia przez Safjana donosu do Oddziału Śledczego Informacji Wojskowej 2. Armii[7].

Był ojcem Marka Safjana.

OdznaczeniaEdytuj

Odznaczony Krzyżem Kawalerskim i Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, odznaką Zasłużonego Działacza Kultury i statuetką Gwiazdy Telewizji Polskiej (z okazji 50-lecia TVP).

TwórczośćEdytuj

  • Pole niczyje (sfilmowane w 1988)
  • Kanclerz (ekranizacja Kanclerz z 1989),
  • Potem nastąpi cisza
  • Włamywacze (Warszawa 1971)
  • Strach (Warszawa 1973)

EkranizacjeEdytuj

Z tym tematem związana jest kategoria: Filmowe adaptacje utworów Zbigniewa Safjana.

Współautor (wspólnie z Andrzejem Szypulskim pod pseudonimem Andrzej Zbych) scenariuszy do serii spektakli teatru telewizji, a także serialu Stawka większa niż życie (1967–1968) oraz serialu Najważniejszy dzień życia (1974).

Linki zewnętrzneEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Zmarł Zbigniew Safjan. onet.pl, 2011-12-06. [dostęp 2011-12-06].
  2. filmpolski.pl: Zbigniew Safjan.
  3. Trybuna Robotnicza, nr 109 (12961), 10 maja 1983 roku, s. 6.
  4. Joanna Siedlecka, Kryptonim „Liryka”. Bezpieka wobec literatów, Warszawa 2008, s. 324.
  5. Dwumiesięcznik „Arka” (dziś „Arcana”), numer 6 (48) z 1993.
  6. Wywiad ze Zbigniewem Safjanem, Tygodnik „Przegląd”, nr 44/2002.
  7. Od Lenino do Berlina, ale i do Gib…. niezalezna.pl, 12 października 2013.