Otwórz menu główne

Zbigniew Zalewski (wojskowy)

polski wojskowy

Zbigniew Juliusz Zalewski (ur. 11 kwietnia 1941 w Tarażu[potrzebny przypis], woj. wołyńskie) – generał broni Wojska Polskiego w stanie spoczynku.

Zbigniew Juliusz Zalewski
Ilustracja
Gen. Zalewski (2010)
generał broni w st. spocz. generał broni w st. spocz.
Data i miejsce urodzenia 11 kwietnia 1941
Taraż Polska
Przebieg służby
Lata służby 1959-2001
Siły zbrojne Ludowe Wojsko Polskie
Siły Zbrojne RP
Jednostki Wojska Lądowe
Stanowiska Dowódca Wojsk Lądowych
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

ŻyciorysEdytuj

W latach 1958–1962 był podchorążym Oficerskiej Szkoły Samochodowej w Pile, następnie rozpoczął służbę w 20 Dywizji Pancernej w Szczecinku na stanowisku dowódcy plutonu. Następnie został dowódcą kompanii w 20 batalionie zaopatrzenia.

W latach 1970–1973 studiował w Akademii Sztabu Generalnego WP w Rembertowie na kursie ogólnowojskowym. Po studiach został wyznaczony na szefa sztabu – zastępcę dowódcy 28 pułku czołgów w Czarnem. Następnie po odbyciu stażu w Oddziale Operacyjnym Dowództwa Pomorskiego Okręgu Wojskowego w 1976 roku został wyznaczony na dowódcę 9 pułku zmechanizowanego 12 Dywizji Zmechanizowanej w Stargardzie Szczecińskim.

W 1978 roku został szefem sztabu – zastępcą dowódcy 16 Dywizji Pancernej w Elblągu, a w latach 1980–1982 dowodził 8 Dywizją Zmechanizowaną w Koszalinie.

Po ukończeniu Akademii Sztabu Generalnego ZSRR w 1984 r. został skierowany do Sztabu Generalnego WP na stanowisko zastępcy szefa Zarządu Operacyjnego. Następnie został pierwszym zastępcą szefa sztabu Warszawskiego Okręgu Wojskowego.

W 1986 r. został awansowany do stopnia generała brygady.

W 1987 roku został skierowany do służby w Pomorskim Okręgu Wojskowym (szef sztabu), a od 1989 roku przez trzy lata dowodził tymże okręgiem.

W roku 1990 awansowany na stopień generała dywizji.

Od roku 1992 był szefem Inspektoratu Logistyki – zastępcą szefa Sztabu Generalnego WP tworząc nowy pion Sił Zbrojnych – Logistykę.

W maju 1996 r. otrzymał stopień generała broni, a w listopadzie tego roku został wyznaczony na dowódcę Wojsk Lądowych, którym był do września 2000 roku.

Zawodową służbę wojskową zakończył w kwietniu 2001 roku. Był żołnierzem ludowego Wojska Polskiego, a później oficerem Sił Zbrojnych RP.

Ordery i odznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Centrum Szkolenia Czołgowo-Samochodowego: Historia, bluenet.w.interiowo.pl [dostęp 2017-11-28].

BibliografiaEdytuj

  • Mariusz Jędrzejko, Mariusz Lesław Krogulski i Marek Paszkowski, Generałowie i admirałowie III Rzeczpospolitej 1989-2002, Wydawnictwo von Borowiecky, Warszawa 2002, ​ISBN 83-87689-46-7​.
  • Janusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943-1990, Wydawnictwo Adam Marszałek, Toruń 2010 ​ISBN 978-83-7611-800-0