Zbrodniarz, który ukradł zbrodnię

Zbrodniarz, który ukradł zbrodnięfilm kryminalny Janusza Majewskiego z 1969 roku, nakręcony na podstawie powieści Krzysztofa Kąkolewskiego. Film opowiada o emerytowanym milicjancie, prowadzącym prywatne śledztwo w sprawie napadu. Uznany za najlepszy polski film kryminalny, m.in. ze względu na kreację aktorską Zygmunta Hübnera[1].

Zbrodniarz, który ukradł zbrodnię
Gatunek

kryminalny

Rok produkcji

1969

Kraj produkcji

Polska

Język

polski

Reżyseria

Janusz Majewski

Scenariusz

Krzysztof Kąkolewski
Janusz Majewski

Główne role

Zygmunt Hübner
Barbara Brylska
Ryszard Filipski
Krzysztof Żurek

Muzyka

Wojciech Kilar

Zdjęcia

Antoni Nurzyński

Powieść Kąkolewskiego, na podstawie której powstał film, oparta była na autentycznej historii kryminalnej, jednak pisarz zmienił częściowo akcję[2].

Film stylizowany jest na dokument – bohater opowiada sprawę reporterowi, obraz kręcony jest przy jak największym wykorzystaniu naturalnego oświetlenia, zdjęciom w atelier towarzyszą autentyczne plenery i wnętrza, zdjęcia są szorstkie, kompozycja uproszczona, zdjęcia mają wyglądać na kręcone z ukrytej kamery[2]. Stylizacja ta nawiązuje do formy powieści Kąkolewskiego, która składała się przede wszystkim z dokumentów, ekspertyz i protokołów przesłuchań, przy niewielkiej ilości tekstu odautorskiego, co nadawało jej również pozór książki dokumentalnej[3].

Plenery: Warszawa.

ObsadaEdytuj

DubbingEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Alicja Helman: Filmy kryminalne. Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, 1972, s. 212.
  2. a b Alicja Helman: Filmy kryminalne. Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, 1972, s. 211.
  3. Alicja Helman: Filmy kryminalne. Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, 1972, s. 210.

BibliografiaEdytuj

  • Alicja Helman: Filmy kryminalne. Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, 1972.

Linki zewnętrzneEdytuj