Otwórz menu główne

Zielenogradsk (ros. Зеленоградск, niem. Cranz, pol. hist. Koronowo[1], Kranc[2], lit. Krantas) – miasto w Rosji, w obwodzie kaliningradzkim położone 30 km na północ od Kaliningradu, centrum administracyjne rejonu zielenogradskiego.

Zielenogradsk
Зеленоградск
ilustracja
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Rosja
Obwód kaliningradzki
Wysokość 3 m n.p.m.
Populacja (2015)
• liczba ludności

14 308
Nr kierunkowy (+7) 40150
Kod pocztowy 238530, 238326
Położenie na mapie obwodu kaliningradzkiego
Mapa lokalizacyjna obwodu kaliningradzkiego
Zielenogradsk
Zielenogradsk
Położenie na mapie Rosji
Mapa lokalizacyjna Rosji
Zielenogradsk
Zielenogradsk
Ziemia54°57′N 20°29′E/54,950000 20,483333
Strona internetowa
Portal Portal Rosja

Spis treści

HistoriaEdytuj

Pierwotnie pruska wieś rybacka Cranzkuhren na wybrzeżu Morza Bałtyckiego, po opanowaniu przez zakon krzyżacki otrzymała nazwę Cranz.

W XIX wieku stanowiła popularną miejscowość letniskową, szczególnie po uruchomieniu linii kolejowej do Królewca w 1885 roku. W latach 1816-1895 znana jako das königliche Bad, czyli królewski kurort. Przed II wojną światową miejscowość liczyła 6000 mieszkańców i nie miała statusu miasta.

Miejscowość mało ucierpiała w czasie wojny i po ucieczce Niemców została zajęta przez Armię Czerwoną. Po wojnie Cranz wcielono do ZSRR i nadano w 1945 roku obecną nazwę i status miasta. W tym okresie miasto straciło turystów na rzecz sąsiedniego Swietłogorska, lecz odzyskało ich w ostatnich latach, ze względu na szeroką plażę i promenadę nadmorską stając się modnym miejscem wypoczynku.

ZabytkiEdytuj

  • neogotycka kaplica katolicka (obecnie prawosławna cerkiew św. Andrzeja), zbudowana w latach 1903–1904
  • poewangelicki kościół św. Wojciecha-Adalberta (obecnie cerkiew prawosławna Przemienienia Pańskiego)
  • 40-metrowa wieża ciśnień
  • hotel Prusy Wschodnie z 1906 r., z kotwicą i wizerunkiem rybaka na elewacji

W mieście działał klasztor elżbietanek, ponadto istniała kaplica baptystów i synagoga.

Polacy w mieścieEdytuj

W latach 1466-1657 miejscowość była częścią lenna Korony Królestwa Polskiego. W 1824 roku w drodze do Petersburga miasto odwiedził Adam Mickiewicz[3]. W sierpniu 2015 w mieście został odsłonięty pomnik polskiego poety.

Według danych z rosyjskiego spisu powszechnego z 2010 roku Polacy stanowią 0,3% mieszkańców miasta.

BibliografiaEdytuj

  • Handbuch der historischen Stätten, Ost- und Westpreussen, hrsg. von Erich Weise, Stuttgart, Kröner, 1981, ​ISBN 3-520-31701-X​ (unveränd. Nachdr. d. 1. Aufl. 1966)
  • Walter Dignath, Herbert Ziesmann, Die Kirchen des Samlandes. Eine Dokumentation, Leer, Rautenberg, 1987, ​ISBN 3-7921-0355-9
  • Andrzej Rzempołuch, Przewodnik po zabytkach sztuki dawnych Prus Wschodnich, Olsztyn: Remix, 1992, ISBN 83-900155-1-X, OCLC 833969011.
  • Juri Iwanow, Königsberg und Umgebung, Dülmen, Laumann-Verl., 1994, ​ISBN 3-87466-185-7
  • Vadim Jur'evič Kurpakov, Kaliningradskaja oblast. Putevoditel, Kaliningrad, Terra Baltika, 2007, ​ISBN 978-5-98777-012-2

GaleriaEdytuj

Miasta partnerskieEdytuj

PrzypisyEdytuj