Otwórz menu główne

Zielona Marianna – szlachetna odmiana marmuru o ciemnym szaro-zielonkawo-różowym zabarwieniu i intensywnej turbulentnej wzorzystości[1].

Odmiana charakteryzuje się wysokim stopniem przekrystalizowania oraz wysoką, sięgającą 90%, zawartością czystego węglanu wapnia oraz niską, poniżej 1% zawartością tlenku magnezu. Złoża marmuru Zielona Marianna występują na północno-wschodnim stoku wzniesienia Krzyżnik w Masywie Śnieżnika i znane są od 1839[2].

Nazwa marmuru pochodzi od imienia byłej właścicielki dużej części Masywu Śnieżnika i Gór Bialskich księżnej Marianny Orańskiej.

Spis treści

ZastosowanieEdytuj

Zielona Marianna jest odmianą twardą i trudną w obróbce, bardzo odporną na wietrzenie. W przeszłości odmianę tę stosowano do dekoracji wielu kościołów i pałaców m.in. wykorzystywano do dekoracji wnętrz pałacu w Kamieńcu Ząbkowickim. Płytami Zielonej Marianny wyłożono przejścia podziemne przy Dworcu Centralnym w Warszawie. Posłużyły one również do wykonania wystroju wnętrz w hotelu Cracovia w Krakowie.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Świat Kamienia: Marmury dolnośląskie (pol.). www.swiat-kamienia.pl. [dostęp 2011-11-18].
  2. Krzysztof R. Mazurski: Masyw Śnieżnika i Góry Bialskie.

BibliografiaEdytuj

  • Michał Stelmach: Geologia Polski. Wydawnictwo Geologiczne, 2007.
  • A. Bolewski i W. Parachoniak: Petrografia. Warszawa: Wydawnictwa Geologiczne, 1982. ISBN 83-220-0173-8.